Mótum framtíðina með sterku skólakerfi Magnús Þór Jónsson skrifar 27. nóvember 2025 07:02 Íslenskt skólastarf er ekki aðeins námsvettvangur – það er samfélagssáttmáli um að við viljum byggja framtíðina saman. Þar mynda helstu haghafar skólakerfisins – nemendur, forráðamenn og kennarar – burðarstoðir sem halda kerfinu uppi og knýja það áfram. Framtíðardraumar barna Framtíðardraumar barna kvikna löngu áður en þau læra að skrifa nafnið sitt. Í leikskóla spretta fyrstu hugmyndir um lífið: að verða vísindamaður, smiður, listamaður eða læknir. Þessar hugmyndir þróast á leiðinni í gegnum grunnskóla og fram á fullorðinsár, byggðar á styrkleikum, áhuga og þeim tækifærum sem samfélagið býður. Það er hlutverk skólakerfisins að ýta undir þessa von og skapa umhverfi þar sem hvert barn getur fundið sinn farveg. Samvinna sem grunnur að árangri Til þess þarf samvinna að vera í fyrirrúmi. Umræður og stefnumótun undanfarinna ára, bæði innanlands og í alþjóðlegum gögnum hafa sýnt að þau lönd sem byggja sitt menntakerfi á traustu samstarfi forráðamanna, skólafólks og stjórnvalda ná bestum árangri. Þessi nálgun hefur einkennt stefnu Kennarasambands Íslands; við teljum að framtíð skólakerfisins byggist á fagmennsku, stöðugleika og virku samtali þeirra sem bera mesta ábyrgð á vellíðan nemenda í öllum skólagerðum. Ímynd og innri umbótavinna Ímynd skólakerfisins snýst um að skapa skilyrði þar sem kennarar, ráðgjafar og stjórnendur geta sinnt starfi sínu af metnaði og sérþekkingu, þar sem forráðamenn upplifa skólann sem bandamann, og þar sem nemendur finna að skólinn sé sinn vettvangur tækifæra. Slík samstaða skilar sér beint í auknum lífsgæðum barnanna, bæði í nútíð og framtíð. Menntun sem fjárfesting Þegar stjórnvöld sýna menntamálum raunverulegan vilja með fjárfestingu og skýrri stefnu verður til kerfi sem stendur ekki bara undir sér – heldur leiðir samfélagið fram á við. Öflug menntun er fjárfesting sem skilar sér margfalt til baka: í skapandi einstaklingum, sterkum samfélögum og fjölbreyttu atvinnulífi. Saman eflum við skólakerfi sem byggir á styrkleikum, virðingu og traustri framtíðarsýn. Það er ekki bara stefna KÍ – það er skylda samfélagsins okkar fyrir komandi kynslóðir. Mótum framtíðina saman. Höfundur er formaður Kennarasambands Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Kjaramál Mest lesið Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir Skoðun Af hverju? - Af hverju ekki? Halldór Bachmann Skoðun Ábyrgt fólk segir satt og rétt frá Gunnsteinn R. Ómarsson Skoðun Er fagmennska kennara einskis virði? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Rjúfum vítahring olíunnar Guðjón Hugberg Björnsson Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson Skoðun Skoðun Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Samningsmarkmið Íslands mega ekki vera leyndarmál Júlíus Valsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð og hjúkrunarfræðingar: Hvað segja gögnin? Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Lögreglu-Ríkið Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Þarf einhverja yfirbyggingu í skólamálum Mosfellsbæjar? Haukur Skúlason skrifar Skoðun Verkin tala! Kristinn Jakobsson skrifar Skoðun Vandinn er ekki lóðaskortur Óli Örn Eiríksson skrifar Skoðun Af hverju? - Af hverju ekki? Halldór Bachmann skrifar Skoðun Er staða Garðabæjar jafn sterk og við höldum? Tinna Borg Arnfinnsdóttir ,Hreiðar Jónsson skrifar Skoðun Er fagmennska kennara einskis virði? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að þora að vera til fyrirmyndar Trausti Jóhannsson skrifar Skoðun Orkan sem skapar verðmæti Sævar Freyr Þráinsson skrifar Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Eru 700 milljónir á ári ekki miklir peningar? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir skrifar Skoðun Tölum um samfélagið okkar Jónína Margrét Sigmundsdóttir skrifar Skoðun Umferðin vex í Hafnarfirði – hvað ætlum við að gera öðruvísi? Stefán Már Víðisson skrifar Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen skrifar Skoðun Hagsmunir launafólks og Evrópusambandið Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Rjúfum vítahring olíunnar Guðjón Hugberg Björnsson skrifar Skoðun Dómar eiga að hafa tilgang Védís Einarsdóttir skrifar Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Mannréttindi í hættu í yfirfullum fangelsum Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar Sjá meira
Íslenskt skólastarf er ekki aðeins námsvettvangur – það er samfélagssáttmáli um að við viljum byggja framtíðina saman. Þar mynda helstu haghafar skólakerfisins – nemendur, forráðamenn og kennarar – burðarstoðir sem halda kerfinu uppi og knýja það áfram. Framtíðardraumar barna Framtíðardraumar barna kvikna löngu áður en þau læra að skrifa nafnið sitt. Í leikskóla spretta fyrstu hugmyndir um lífið: að verða vísindamaður, smiður, listamaður eða læknir. Þessar hugmyndir þróast á leiðinni í gegnum grunnskóla og fram á fullorðinsár, byggðar á styrkleikum, áhuga og þeim tækifærum sem samfélagið býður. Það er hlutverk skólakerfisins að ýta undir þessa von og skapa umhverfi þar sem hvert barn getur fundið sinn farveg. Samvinna sem grunnur að árangri Til þess þarf samvinna að vera í fyrirrúmi. Umræður og stefnumótun undanfarinna ára, bæði innanlands og í alþjóðlegum gögnum hafa sýnt að þau lönd sem byggja sitt menntakerfi á traustu samstarfi forráðamanna, skólafólks og stjórnvalda ná bestum árangri. Þessi nálgun hefur einkennt stefnu Kennarasambands Íslands; við teljum að framtíð skólakerfisins byggist á fagmennsku, stöðugleika og virku samtali þeirra sem bera mesta ábyrgð á vellíðan nemenda í öllum skólagerðum. Ímynd og innri umbótavinna Ímynd skólakerfisins snýst um að skapa skilyrði þar sem kennarar, ráðgjafar og stjórnendur geta sinnt starfi sínu af metnaði og sérþekkingu, þar sem forráðamenn upplifa skólann sem bandamann, og þar sem nemendur finna að skólinn sé sinn vettvangur tækifæra. Slík samstaða skilar sér beint í auknum lífsgæðum barnanna, bæði í nútíð og framtíð. Menntun sem fjárfesting Þegar stjórnvöld sýna menntamálum raunverulegan vilja með fjárfestingu og skýrri stefnu verður til kerfi sem stendur ekki bara undir sér – heldur leiðir samfélagið fram á við. Öflug menntun er fjárfesting sem skilar sér margfalt til baka: í skapandi einstaklingum, sterkum samfélögum og fjölbreyttu atvinnulífi. Saman eflum við skólakerfi sem byggir á styrkleikum, virðingu og traustri framtíðarsýn. Það er ekki bara stefna KÍ – það er skylda samfélagsins okkar fyrir komandi kynslóðir. Mótum framtíðina saman. Höfundur er formaður Kennarasambands Íslands.
Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar
Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar
Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar
Skoðun Er staða Garðabæjar jafn sterk og við höldum? Tinna Borg Arnfinnsdóttir ,Hreiðar Jónsson skrifar
Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar