Lífið er soðin ýsa Björg Magnúsdóttir skrifar 28. janúar 2026 08:31 Það er fáránlega gaman að gera sér glaðan dag, breyta til og bregða út af vananum. Staðreyndin er hins vegar sú að stærsti hluti lífsins fellur í flokk sem nefnist blákaldur hversdagsleiki. Einnig nefndur soðin ýsa. Hversdagsleikinn er samt ólíkur manna og fjölskyldna á milli enda erum við öll mismunandi. Það sem kjarnar hversdagsleikann þó svo vel, þvert á alla hópa, er að ef hann gengur smurt og fyrirsjáanlega fyrir sig, þá gengur allt annað í lífinu upp. Það vindur fljótt upp á sig ef mikilvægir hversdagslegir hlutir virka ekki. Leikskólar eru þungamiðja hversdagsins Skýrt dæmi um mikilvægan hversdagslegan hlut sem ekki virkar er leikskólakerfið í Reykjavík en færa má góð rök fyrir því að starfsemi leikskóla sé þungamiðja hversdagsleika margra fjölskyldna í borginni. Þessi staða varð ekki til á einni nóttu heldur á sér langan aðdraganda sem markast af því að margar rangar ákvarðanir, stórar sem smærri, voru teknar yfir lengri tíma. Lausnin sem boðuð hefur verið er svo að refsa foreldrum sem þurfa fulla vistun, einsog mörg sveitarfélög keyra á, og hækka svo gjaldskrá fyrir stóran hóp foreldra. Að umbuna foreldrum fyrir að stytta sinn dag eða hvetja til hlutastarfa þýðir skerðingu á starfsþróun, tækifærum á vinnumarkaði og svo lífeyrisréttindum þegar upp er staðið einsog Viðreisn í borginni hefur bent á. Raunverulegar úrbætur Hér skortir tilfinnanlega skýra stefnu og raunverulegar úrbætur sem ekki ganga bara út á skerða þjónustu og ræsa svo út ömmur og afa á eftirlaunum til að brúa öll bilin. Að þessu sögðu hefur borgin gert margt á síðustu árum til að bæta aðstæður starfsfólks á leikskólum; vinnustytting, hækkun launa, betri aðbúnaður, færri börn per starfsmaður o.fl. En sá húsakostur sem boðið er uppá víða um borgina hefur því miður hrakið frá mikið af hæfu starfsfólki - og listinn yfir það sem þarf að laga er vitanlega lengri. Fólk býr til borgir Borgir eru ekki byggingar, ljósastaurar, torg eða götur heldur fólkið sem í þeim býr, slítur barnsskónum þar, skapar minningar og virkjar sköpunarkraftinn til að bæta mannlíf, umhverfi og menningu svo allt okkar líf njóti góðs af. Raunverulegar þarfir fólks þurfa að vera í forgrunni í öllum ákvörðunum sem teknar eru af borgarstjórn til að gera hversdagsleika borgarbúa einfaldari. Að vera í borgarstjórn er nefnilega þjónustustarf þar sem reynir á að finna skapandi lausnir, leiða saman ólík sjónarmið og taka samtalið með það markmið að komast að sem bestri niðurstöðu. Þróum áfram Reykjavíkurleiðina Eitt af stóru verkefnum nýs meirihluta í Reykjavík í vor verður að þróa áfram Reykjavíkurleið í leikskólum í samtali við starfsfólk, foreldra og hagsmunaaðila. Það er kominn tími til að hugsa hlutina upp á nýtt og eiga alvöru samtal við notendur þjónustunnar án þess að hrökkva í vörn og bjóða leiðir sem henta ekki, leiða til meiri kostnaðar og gera daglegt líf flóknara. Árum saman höfum við búið við kerfi sem virkar ekki. Það er kominn tími til að breyta til, bregða út af vananum og velja nýjan kost. Höfundur er í framboði til oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Björg Magnúsdóttir Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Það er fáránlega gaman að gera sér glaðan dag, breyta til og bregða út af vananum. Staðreyndin er hins vegar sú að stærsti hluti lífsins fellur í flokk sem nefnist blákaldur hversdagsleiki. Einnig nefndur soðin ýsa. Hversdagsleikinn er samt ólíkur manna og fjölskyldna á milli enda erum við öll mismunandi. Það sem kjarnar hversdagsleikann þó svo vel, þvert á alla hópa, er að ef hann gengur smurt og fyrirsjáanlega fyrir sig, þá gengur allt annað í lífinu upp. Það vindur fljótt upp á sig ef mikilvægir hversdagslegir hlutir virka ekki. Leikskólar eru þungamiðja hversdagsins Skýrt dæmi um mikilvægan hversdagslegan hlut sem ekki virkar er leikskólakerfið í Reykjavík en færa má góð rök fyrir því að starfsemi leikskóla sé þungamiðja hversdagsleika margra fjölskyldna í borginni. Þessi staða varð ekki til á einni nóttu heldur á sér langan aðdraganda sem markast af því að margar rangar ákvarðanir, stórar sem smærri, voru teknar yfir lengri tíma. Lausnin sem boðuð hefur verið er svo að refsa foreldrum sem þurfa fulla vistun, einsog mörg sveitarfélög keyra á, og hækka svo gjaldskrá fyrir stóran hóp foreldra. Að umbuna foreldrum fyrir að stytta sinn dag eða hvetja til hlutastarfa þýðir skerðingu á starfsþróun, tækifærum á vinnumarkaði og svo lífeyrisréttindum þegar upp er staðið einsog Viðreisn í borginni hefur bent á. Raunverulegar úrbætur Hér skortir tilfinnanlega skýra stefnu og raunverulegar úrbætur sem ekki ganga bara út á skerða þjónustu og ræsa svo út ömmur og afa á eftirlaunum til að brúa öll bilin. Að þessu sögðu hefur borgin gert margt á síðustu árum til að bæta aðstæður starfsfólks á leikskólum; vinnustytting, hækkun launa, betri aðbúnaður, færri börn per starfsmaður o.fl. En sá húsakostur sem boðið er uppá víða um borgina hefur því miður hrakið frá mikið af hæfu starfsfólki - og listinn yfir það sem þarf að laga er vitanlega lengri. Fólk býr til borgir Borgir eru ekki byggingar, ljósastaurar, torg eða götur heldur fólkið sem í þeim býr, slítur barnsskónum þar, skapar minningar og virkjar sköpunarkraftinn til að bæta mannlíf, umhverfi og menningu svo allt okkar líf njóti góðs af. Raunverulegar þarfir fólks þurfa að vera í forgrunni í öllum ákvörðunum sem teknar eru af borgarstjórn til að gera hversdagsleika borgarbúa einfaldari. Að vera í borgarstjórn er nefnilega þjónustustarf þar sem reynir á að finna skapandi lausnir, leiða saman ólík sjónarmið og taka samtalið með það markmið að komast að sem bestri niðurstöðu. Þróum áfram Reykjavíkurleiðina Eitt af stóru verkefnum nýs meirihluta í Reykjavík í vor verður að þróa áfram Reykjavíkurleið í leikskólum í samtali við starfsfólk, foreldra og hagsmunaaðila. Það er kominn tími til að hugsa hlutina upp á nýtt og eiga alvöru samtal við notendur þjónustunnar án þess að hrökkva í vörn og bjóða leiðir sem henta ekki, leiða til meiri kostnaðar og gera daglegt líf flóknara. Árum saman höfum við búið við kerfi sem virkar ekki. Það er kominn tími til að breyta til, bregða út af vananum og velja nýjan kost. Höfundur er í framboði til oddvita Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar