Spyr hvort troða eigi gömlu fólki inn á heimili lands­manna

Þetta kemur fram í aðsendri grein formannsins Steinunnar Þórðardóttur á Vísi. Hún segir ekki hafa tekist að setja lausn vandans í forgang sem alvarleiki hans krefjist og segir að setja þurfi neyðaráætlun í gang sambærilegt því sem gert var í heimsfaraldri COVID-19. Á sama tíma fjölgi eldri einstaklingum sem liggi á spítalanum. Á sama hátt og á bráðamótttökunni hafi talan farið síhækkandi á undanförnum árum þrátt fyrir stöðugar ábendingar og neyðarköll frá spítalanum um að staðan sé ósjálfbær.

Hugmyndin að lausn með ólíkindum

„Í minnisblaði Landspítalans til heilbrigðisráðuneytisins nú í byrjun árs eru hafðar uppi hugmyndir um að bregðast við vandanum með því að tvímenna tímabundið í herbergjum íbúa hjúkrunarheimila. Þessi hugmynd verður að teljast með ólíkindum. Eigum við að halda áfram að ýta þessum vanda á undan okkur í stað þess að horfast loksins í augu við hann?“

Steinunn segir vandann kominn á óbærilegt stig á bráðamóttöku og legudeildum. Hún spyr hvort þá sé vænlegt að flytja vandann út á hjúkrunarheimilin líka í stað þess að bregðast við og lagfæra stöðuna?

„Í þessu samhengi ber að halda því til haga að hjúkrunarheimili eru heimili þeirra sem þar búa og því lítill munur á því að leggja ókunnugt fólk inn á herbergi íbúa hjúkrunarheimila og á herbergi á öðrum heimilum í landinu. Er næsta skref mögulega að leggja aldrað fólk inn á heimili landsmanna almennt? Mér sýnist að ég eigi pláss fyrir a.m.k. einn aldraðan einstakling í stofunni hjá mér.“

Steinunn segir að bregðast verði sérstaklega við þrengslunum á Landspítala. Óhugsandi sé að spítalinn geti tekið á sig fjögurra milljarða aðhaldskröfu við þessar aðstæður. Bráðamótttaka beri 36 sjúklinga en ekki hundrað og segir Steinunn starfsemi hennar ekki getað farið fram við óbreyttar aðstæður í fjögur ár í viðbót. Bendir hún á að samkvæmt nýjustu skýrslu OECD komi fram að Ísland sé með helmingi færri sjúkrarúm en að meðaltali séu til boða í Evrópusambandinu.

„Það er því ekki nóg að fjölga hjúkrunarrýmum, það þarf að horfa á kerfið í heild, bæði hvað varðar húsnæði og mannafla. Gera þarf áætlanir um innviðauppbyggingu heilbrigðiskerfisins út frá raunverulegri þörf samfélagsins. Hefja þarf endurreisn þess af myndugleik, enda hafa landsmenn ítrekað sett heilbrigðiskerfið í fyrsta sæti þegar kemur að þeim málaflokkum sem við viljum setja í forgang.“