Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar 16. apríl 2026 15:32 Inga Sæland hélt ræðu á þingi Kennarasambands Íslands í gær sem skildi salinn eftir í nokkru uppnámi. Hún hóf mál sitt á að segja formanni KÍ að vera stilltur. Svo sagði hún að árangur nemenda væri ófullnægjandi og að 60% þeirra gætu ekki lesið sér til gagns. Mikill fjöldi nemenda kæmist ekki áfram í langskólanámi og ótækt væri að þeim liði illa. Hér væru líka of fáar kennslustundir. Hún ætlar að bjarga þessu: Tileinka þetta ár læsi. Ekki fylgdu frekari skýringar. Bjóða nemendum að semja reglur sem tryggja símafrí. Hún hafði hitt finnska menntamálaráðherrann í Eistlandi sem sagði henni að þar liði öllum vel eftir að símafrí komst á. Hún upplýsti fundargesti um að maður gæti tekið mark á því sem gerðist í Eistlandi því það væri ekki rykugt austantjaldsland. Hafa meiri námsaðgreiningu. Kenna t.d. á einu tungumáli í einni stofu og öðru í þeirri næstu. Leyfa foreldrum að fá próf barna sinna heim og færa námsmat aftur í tölur. Hún hefur heyrt óskir um þetta frá foreldrum og henni er ljúft og skylt að hlusta frekar á þá en kennara. Inga tók samt fram að hún bæri mikla virðingu fyrir kennurum og þeirra starfi. Hún vill gjarnan vinna hlutina með þeim. Mörgum fundargestum fannst vanta betri útskýringar hér. Hvernig ætlar Inga að sýna þetta í verki? Inga vildi líka hrósa kennurum og áréttaði að í Pisa kæmi fram að nemendum líði vel í samanburði þjóða. Þetta sagði hún eftir að hafa eytt miklum tíma í að ávarpa vanlíðan og vandræði nemenda. Fundargestir voru slegnir og fannst að fagmennskunni vegið. Málflutningurinn einkenndist af upphrópunum og einföldum lausnum á flóknum verkefnum. Sumir gengu út, sumir klöppuðu ekki, aðrir klöppuðu smá. Hún gekk út að þessu loknu, sá ekki ástæðu til að sitja á þingi, enda búin að segja sitt. Höfundur er þingfulltrúi á Ársþingi KÍ, skólastjóri og formaður Félags skólastjórnenda í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Inga Sæland hélt ræðu á þingi Kennarasambands Íslands í gær sem skildi salinn eftir í nokkru uppnámi. Hún hóf mál sitt á að segja formanni KÍ að vera stilltur. Svo sagði hún að árangur nemenda væri ófullnægjandi og að 60% þeirra gætu ekki lesið sér til gagns. Mikill fjöldi nemenda kæmist ekki áfram í langskólanámi og ótækt væri að þeim liði illa. Hér væru líka of fáar kennslustundir. Hún ætlar að bjarga þessu: Tileinka þetta ár læsi. Ekki fylgdu frekari skýringar. Bjóða nemendum að semja reglur sem tryggja símafrí. Hún hafði hitt finnska menntamálaráðherrann í Eistlandi sem sagði henni að þar liði öllum vel eftir að símafrí komst á. Hún upplýsti fundargesti um að maður gæti tekið mark á því sem gerðist í Eistlandi því það væri ekki rykugt austantjaldsland. Hafa meiri námsaðgreiningu. Kenna t.d. á einu tungumáli í einni stofu og öðru í þeirri næstu. Leyfa foreldrum að fá próf barna sinna heim og færa námsmat aftur í tölur. Hún hefur heyrt óskir um þetta frá foreldrum og henni er ljúft og skylt að hlusta frekar á þá en kennara. Inga tók samt fram að hún bæri mikla virðingu fyrir kennurum og þeirra starfi. Hún vill gjarnan vinna hlutina með þeim. Mörgum fundargestum fannst vanta betri útskýringar hér. Hvernig ætlar Inga að sýna þetta í verki? Inga vildi líka hrósa kennurum og áréttaði að í Pisa kæmi fram að nemendum líði vel í samanburði þjóða. Þetta sagði hún eftir að hafa eytt miklum tíma í að ávarpa vanlíðan og vandræði nemenda. Fundargestir voru slegnir og fannst að fagmennskunni vegið. Málflutningurinn einkenndist af upphrópunum og einföldum lausnum á flóknum verkefnum. Sumir gengu út, sumir klöppuðu ekki, aðrir klöppuðu smá. Hún gekk út að þessu loknu, sá ekki ástæðu til að sitja á þingi, enda búin að segja sitt. Höfundur er þingfulltrúi á Ársþingi KÍ, skólastjóri og formaður Félags skólastjórnenda í Reykjavík.
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun