Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar 21. apríl 2026 13:48 Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Sjá meira
Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar