Ég lofa að líta ekki undan Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:32 Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Mest lesið Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Sjá meira
Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar