Ég lofa að líta ekki undan Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:32 Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Nei er ókei Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvað ef? Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvextir lækka ekki sjálfkrafa með evru Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Við erum í partíinu en megum ekki velja lag Árni Páll Jónsson skrifar Skoðun Með öllum mjalla? Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Fyrsti steinninn úr múrnum – af hverju ég segi já Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Sjá meira
Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar