Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar 5. maí 2026 11:20 Persónuleg reynsla af atvinnuleit og spurningunni um aldur á íslenskum vinnumarkaði. Ég velti fyrir mér stöðunni á atvinnumarkaði í dag og þá sérstaklega út frá minni eigin reynslu. Áður en ég byrja vil ég taka fram að ég er ekki að leita að vorkunn, einungis að vekja upp vangaveltur. Þegar einstaklingur með áratuga reynslu og góðan árangur í fyrrverandi störfum, viðeigandi menntun fyrir tiltekin störf sem verið er að sækja um, en fær ekki tækifæri til að sýna hvað í honum býr, er það aldurinn sem er orðinn stærri þáttur í ráðningarferlinu? Jafnvel þótt enginn þori að nefna það. Reynsla er ekki veikleiki. Hún felur í sér dýpri skilning, betri yfirsýn og getu til að takast á við flóknar aðstæður. Slík hæfni ætti að sýna verðmæti umsækjandans en ekki vanmetin og synd ef hún fær ekki að njóta sín. En reynslan virðist ekki vega jafn þungt og áður.Ég hef unnið alla mína starfsævi af heilindum, metnaði og ábyrgð. Ég er 57 ára, með MBA-gráðu, PMD-stjórnendanám og yfir tuttugu ára reynslu úr fjármálageiranum. Ég hef leitt stór verkefni, stýrt fyrirtækjum og tekið þátt í að byggja upp rekstur sem skilaði mælanlegum árangri. Starfsferill minn hefur verið fjölbreyttur. Ég starfaði í fjármálageiranum í um 20 ár og kom að rekstri, stefnumótun og umbótaverkefnum. Síðar tók ég við sem framkvæmdastjóri sjávarútvegsfyrirtækis með yfir 100 starfsmenn og starfsemi á þremur stöðum. Að því loknu stýrði ég matvælafyrirtæki þar sem veltan jókst úr 2 milljörðum í 2,6 milljarða á tveimur árum og EBITDA úr 70 milljónum í 215 milljónir. Þessi árangur byggðist á markvissri stjórn, skýrri stefnu og góðri teymisvinnu.Þrátt fyrir þessa viðtæku reynslu hafa u.þ.b. 50 starfsumsóknir ekki skilað neinu hingað til, fyrir utan þrjú viðtöl sem leiddu ekki til ráðningar. Ég hef sótt um störf sem skrifstofustjóri, viðskiptastjóri, framkvæmdastjóri og rekstrarstjóri, til að nefna nokkur dæmi. Í þessi störf hef ég bæði menntunina og reynsluna, en fæ ekki tækifærið.Ég er tilbúinn að leggja mitt af mörkum. Ég hef vilja, getu og mikla reynslu af því að skapa verðmæti og leiða fólk. Það eina sem vantar er að fá tækifæri til að sýna hvað í mér býr.Von mín með þessari grein er að vekja umræðu, ekki um mig sem einstakling, heldur um hvernig við metum hæfni á vinnumarkaði. Ef aldur er orðinn ósýnilegur þröskuldur í ráðningum er mikilvægt að við horfumst í augu við það.Vinnumarkaðurinn þarf bæði orku og reynslu. Spurningin er hvort við séum að nýta hvort tveggja. Höfundur er með MBA-gráðu og víðtæka stjórnunarreynslu úr fjármála- og rekstrargeiranum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Mest lesið Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Er í alvöru engin þörf á að laga Ísland? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Skoðun Þegar allt fer aftur á fullt – munum eftir fólkinu Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Börnin sem mæta afgangi Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Læsi er sameiginleg ábyrgð og fjárfesting til framtíðar Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun PISA - Viljum við árangur án erfiðisins? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers eiga fatlaðir og foreldrar þeirra að gjalda? Margrét Össurardóttir skrifar Skoðun Alvöru eða sérhæfðir kennarar Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Er í alvöru engin þörf á að laga Ísland? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Sniðgöngum öll Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Hólmfríður Jónsdóttir,Daníel Þór Bjarnason,Oddný Björg Rafnsdóttir,Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir,Þorbjörg Ída Ívarsdóttir skrifar Sjá meira
Persónuleg reynsla af atvinnuleit og spurningunni um aldur á íslenskum vinnumarkaði. Ég velti fyrir mér stöðunni á atvinnumarkaði í dag og þá sérstaklega út frá minni eigin reynslu. Áður en ég byrja vil ég taka fram að ég er ekki að leita að vorkunn, einungis að vekja upp vangaveltur. Þegar einstaklingur með áratuga reynslu og góðan árangur í fyrrverandi störfum, viðeigandi menntun fyrir tiltekin störf sem verið er að sækja um, en fær ekki tækifæri til að sýna hvað í honum býr, er það aldurinn sem er orðinn stærri þáttur í ráðningarferlinu? Jafnvel þótt enginn þori að nefna það. Reynsla er ekki veikleiki. Hún felur í sér dýpri skilning, betri yfirsýn og getu til að takast á við flóknar aðstæður. Slík hæfni ætti að sýna verðmæti umsækjandans en ekki vanmetin og synd ef hún fær ekki að njóta sín. En reynslan virðist ekki vega jafn þungt og áður.Ég hef unnið alla mína starfsævi af heilindum, metnaði og ábyrgð. Ég er 57 ára, með MBA-gráðu, PMD-stjórnendanám og yfir tuttugu ára reynslu úr fjármálageiranum. Ég hef leitt stór verkefni, stýrt fyrirtækjum og tekið þátt í að byggja upp rekstur sem skilaði mælanlegum árangri. Starfsferill minn hefur verið fjölbreyttur. Ég starfaði í fjármálageiranum í um 20 ár og kom að rekstri, stefnumótun og umbótaverkefnum. Síðar tók ég við sem framkvæmdastjóri sjávarútvegsfyrirtækis með yfir 100 starfsmenn og starfsemi á þremur stöðum. Að því loknu stýrði ég matvælafyrirtæki þar sem veltan jókst úr 2 milljörðum í 2,6 milljarða á tveimur árum og EBITDA úr 70 milljónum í 215 milljónir. Þessi árangur byggðist á markvissri stjórn, skýrri stefnu og góðri teymisvinnu.Þrátt fyrir þessa viðtæku reynslu hafa u.þ.b. 50 starfsumsóknir ekki skilað neinu hingað til, fyrir utan þrjú viðtöl sem leiddu ekki til ráðningar. Ég hef sótt um störf sem skrifstofustjóri, viðskiptastjóri, framkvæmdastjóri og rekstrarstjóri, til að nefna nokkur dæmi. Í þessi störf hef ég bæði menntunina og reynsluna, en fæ ekki tækifærið.Ég er tilbúinn að leggja mitt af mörkum. Ég hef vilja, getu og mikla reynslu af því að skapa verðmæti og leiða fólk. Það eina sem vantar er að fá tækifæri til að sýna hvað í mér býr.Von mín með þessari grein er að vekja umræðu, ekki um mig sem einstakling, heldur um hvernig við metum hæfni á vinnumarkaði. Ef aldur er orðinn ósýnilegur þröskuldur í ráðningum er mikilvægt að við horfumst í augu við það.Vinnumarkaðurinn þarf bæði orku og reynslu. Spurningin er hvort við séum að nýta hvort tveggja. Höfundur er með MBA-gráðu og víðtæka stjórnunarreynslu úr fjármála- og rekstrargeiranum.
Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar
Skoðun Sniðgöngum öll Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Hólmfríður Jónsdóttir,Daníel Þór Bjarnason,Oddný Björg Rafnsdóttir,Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir,Þorbjörg Ída Ívarsdóttir skrifar
Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun