„Líttu upp Jóhann Páll“ Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar 8. maí 2026 12:45 Í tilefni að 100 árum David Attenborough Sæll Jóhann Páll, ráðherra umhverfis-, orku- og loftslagsmála. Í dag fagnar David Attenborough 100 ára afmæli sínu. Maðurinn sem hefur varið nær allri ævi sinni í að minna mannkynið á fegurð jarðarinnar og hversu hratt við erum að glata henni. Á fundi með þér í fyrra færðum við þér mynd af Seyðisfirði, áritaða af honum. Aðdragandinn var sá að fyrir tveimur árum sendum við Attenborough myndir af firðinum og plaköt úr baráttunni, ásamt bréfi um stöðu mála varðandi vernd fjarðarins. Mér til mikillar gleði, og aðallega undrunar, sendi hann myndirnar til baka, áritaðar. Það var stór stund fyrir okkur að maðurinn sem hefur verið ein virtasta rödd náttúruvísinda fyrir heilar kynslóðir skyldi senda litlum firði á Íslandi stuðning með þessum hætti. Síðan þá höfum við sagt að heilagur Davíð vaki yfir baráttunni og muni sigla þessu heim með okkur. Hér má líta myndina. Það sem Sir David Attenborough hefur reynt að fá okkur til að skilja er að við séum ekki ofar náttúrunni heldur hluti af henni. Ekki æðri öðrum lífverum sem deila þessari jörð með okkur. Samt hegðum við okkur oft eins og allt annað líf sé hér fyrst og fremst til að þjóna hagkerfinu, neyslunni og gamaldags hugmyndum um verðmætasköpun. Stærsta áskorun samtímans er þannig ekki aukin verðmætasköpun á kostnað náttúrunnar, heldur að vinda ofan af þeirri kerfislægu græðgi sem virðist alltaf þurfa meira, stærra og hraðara, nú þegar við sjáum hvert sú vegferð leiðir okkur. Kerfi sem aftengir fólk frá náttúrunni, frá hvort öðru og jafnvel frá sjálfu sér, þar sem sífellt fleiri keppast við að fylla innra tómarúm með veraldlegum verðmætum á meðan eitthvað miklu dýrmætara glatast. Það sem veldur mér og svo ótal mörgum áhyggjum er að þessi sami hugsunarháttur birtist svo skýrt í ákvörðunum sem við stöndum frammi fyrir núna. Ungæðingsháttur og skortur á varfærni í umgengni við náttúruna gæti orðið virkilega dýrkeypt, ekki aðeins fyrir okkur heldur kynslóðirnar sem á eftir koma. Kannski er það þess vegna sem okkur finnst áritaða myndin skipta máli. Ekki sem gjöf til að hanga uppi á vegg. Heldur sem raunveruleg áminning. Áminning um að það séu til mikilvægari hlutir en skammtímagróði. Að það séu til mörk sem við eigum ekki alltaf að fara yfir þó við getum það, tæknilega séð. Stundum felst mesta gæfan fyrir landið og náttúruna einfaldlega í því að staldra við. Við vonum að þú gefir þér tíma til að horfa á myndina í dag. Að þú íhugir skilaboð vitra öldungsins, hans David Attenborough ! Með vinsemd og virðingu, Benedikta Guðrún Svavarsdóttir, náttúrubarn og formaður Vá, félags um vernd fjarðar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Benedikta Guðrún Svavarsdóttir Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Í tilefni að 100 árum David Attenborough Sæll Jóhann Páll, ráðherra umhverfis-, orku- og loftslagsmála. Í dag fagnar David Attenborough 100 ára afmæli sínu. Maðurinn sem hefur varið nær allri ævi sinni í að minna mannkynið á fegurð jarðarinnar og hversu hratt við erum að glata henni. Á fundi með þér í fyrra færðum við þér mynd af Seyðisfirði, áritaða af honum. Aðdragandinn var sá að fyrir tveimur árum sendum við Attenborough myndir af firðinum og plaköt úr baráttunni, ásamt bréfi um stöðu mála varðandi vernd fjarðarins. Mér til mikillar gleði, og aðallega undrunar, sendi hann myndirnar til baka, áritaðar. Það var stór stund fyrir okkur að maðurinn sem hefur verið ein virtasta rödd náttúruvísinda fyrir heilar kynslóðir skyldi senda litlum firði á Íslandi stuðning með þessum hætti. Síðan þá höfum við sagt að heilagur Davíð vaki yfir baráttunni og muni sigla þessu heim með okkur. Hér má líta myndina. Það sem Sir David Attenborough hefur reynt að fá okkur til að skilja er að við séum ekki ofar náttúrunni heldur hluti af henni. Ekki æðri öðrum lífverum sem deila þessari jörð með okkur. Samt hegðum við okkur oft eins og allt annað líf sé hér fyrst og fremst til að þjóna hagkerfinu, neyslunni og gamaldags hugmyndum um verðmætasköpun. Stærsta áskorun samtímans er þannig ekki aukin verðmætasköpun á kostnað náttúrunnar, heldur að vinda ofan af þeirri kerfislægu græðgi sem virðist alltaf þurfa meira, stærra og hraðara, nú þegar við sjáum hvert sú vegferð leiðir okkur. Kerfi sem aftengir fólk frá náttúrunni, frá hvort öðru og jafnvel frá sjálfu sér, þar sem sífellt fleiri keppast við að fylla innra tómarúm með veraldlegum verðmætum á meðan eitthvað miklu dýrmætara glatast. Það sem veldur mér og svo ótal mörgum áhyggjum er að þessi sami hugsunarháttur birtist svo skýrt í ákvörðunum sem við stöndum frammi fyrir núna. Ungæðingsháttur og skortur á varfærni í umgengni við náttúruna gæti orðið virkilega dýrkeypt, ekki aðeins fyrir okkur heldur kynslóðirnar sem á eftir koma. Kannski er það þess vegna sem okkur finnst áritaða myndin skipta máli. Ekki sem gjöf til að hanga uppi á vegg. Heldur sem raunveruleg áminning. Áminning um að það séu til mikilvægari hlutir en skammtímagróði. Að það séu til mörk sem við eigum ekki alltaf að fara yfir þó við getum það, tæknilega séð. Stundum felst mesta gæfan fyrir landið og náttúruna einfaldlega í því að staldra við. Við vonum að þú gefir þér tíma til að horfa á myndina í dag. Að þú íhugir skilaboð vitra öldungsins, hans David Attenborough ! Með vinsemd og virðingu, Benedikta Guðrún Svavarsdóttir, náttúrubarn og formaður Vá, félags um vernd fjarðar
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun