Takk Hveragerði Njörður Sigurðsson skrifar 14. maí 2026 10:02 „Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Njörður Sigurðsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Já til að sjá er tálsýn Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason skrifar Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Sjá meira
„Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis
Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar
Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar
Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar