Viljum við efla fólk eftir áföll? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar 16. maí 2026 11:31 Í breyttu almannatryggingakerfi er lögð áhersla á að bæta kjör öryrkja og efla endurhæfingu fólks í kjölfar slysa, veikinda og annarra áfalla. Þannig er því gert kleift að snúa aftur út í samfélagið og á vinnumarkað, allt eftir getu. Það er gríðarlega mikið hagsmunamál, bæði fyrir einstaklinginn og samfélagið í heild. Að snúa aftur til lífsins Það er full ástæða til þess fyrir íslenskt samfélag að gera betur í málefnum fatlað fólks. Fólks sem er af öllu tagi, úr öllum þrepum þjóðfélagsins. Eitt markmiðanna með nýlegum breytingum á almannatryggingakerfinu er að efla endurhæfingu og styðja fólk í því að snúa aftur út í samfélagið og til vinnu, að hluta til eða að fullu, í kjölfar áfalla. Ekki þarf að fjölyrða um þýðingu þess fyrir fatlað fólk að fá öflugan stuðning samfélagsins. Sum eru fötluð frá fæðingu, önnur ekki. Fjöldi fólks lendir í slysum og veikindum á ári hverju sem breyta öllum forsendum lífsins.Áföllum sem breyta færninni til að sinna daglegu lífi; námi, vinnu, áhugamálum, fjölskyldu og vinum. Í slíkum aðstæðum er afskaplega mikilvægt að geta reitt sig á öflugt heilbrigðiskerfi sem vinnur að því að styðja hvern einstakling eins og best verður á kosið. Slíkur stuðningur þarf fyrst og fremst að miða að því að auka lífsgæði fólks með því að bæta heilsu þess, bæði andlega og líkamlega, svo það nái að fóta sig í nýjum aðstæðum. Það er grunnforsendan fyrir því að fólk geti snúið aftur út í lífið. Góð endurhæfingarúrræði eru ekki síður mikilvæg fyrir samfélagið. Það er okkur öllum í hag að efla og endurhæfa fólk til sjálfstæðs lífs og virkrar samfélagsþátttöku. Eins og í allri þjónustu við fatlað fólk eru sveitarfélögin hér í lykilhlutverki. Þau sjá um nærþjónustu og félagslegan stuðning við fatlað fólk og eru þar að auki í góðri stöðu til að bjóða upp á náms- og atvinnuúrræði sem hluta ef endurhæfingarferlinu. Allt styður þetta við aukna færni og sjálfstæði einstaklingsins og auðveldar endurkomuna á vinnumarkað. Öflug endurhæfing skilar árangri Fyrir okkur í Sjálfsbjörg, landssambandi hreyfihamlaðra, er þetta hjartans mál. Við þekkjum af eigin reynslu hversu mikilvægur stuðningurinn er og hverju er hægt að áorka. Samtökin sinna auk þess stóru hlutverki í sérhæfðri endurhæfingu fólks með tauga- og eða heilaskaða undir merkjum Kjarks endurhæfingar. Við sjáum því með eigin augum á hverjum degi hvernig aukin færni og styrkur fólks eflir sjálfsvirðingu þess og veitir því ný tækifæri til að leggja sitt af mörkum. Öflug endurhæfingarúrræði gera fleirum mögulegt að nýta hæfileika sína til að stunda nám, atvinnu, félagslíf og tómstundir. Það er ekkert sem fatlað fólk vill frekar. Jákvæðar breytingar í þágu okkar allra Ein viðamesta breytingin á almannatryggingakerfinu snýst um að tryggja betur hag þessa hóps sem þarfnast endurhæfingar. Kynntar voru til sögunnar nýjar sjúkra- og endurhæfingargreiðslur sem sjá til þess að fólk hafi sæmilegt lífsviðurværi á meðan það sinnir þessu mikilvægasta verkefni lífs síns. Einn helsti munurinn er að þessum einstaklingum eru nú tryggðar lágmarkstekjur á meðan þeir bíða eftir því að hefja endurhæfingu eða þegar heilsubrestur seinkar meðferð. Áður var það þannig að fólk sem beið endurhæfingar gat verið algjörlega tekjulaust, jafnvel til lengri tíma. Breytingarnar eru því jákvæðar og auka verulega líkurnar á því að fólk geti snúið aftur til vinnu. Sjúkra- og endurhæfingargreiðslurnar styðja þannig við ein helstu markmið kerfisbreytinganna, sem eru að stuðla að aukinni atvinnuþátttöku öryrkja. Margt fleira þarf hins vegar að koma til. Mikilvægt er að ríki, sveitarfélög og hagsmunasamtök fatlaðs fólks taki höndum saman til að tryggja að markmið breytinganna náist að fullu. Hvatning til nýrra sveitarstjórna Við í Sjálfsbjörg, landssambandi hreyfihamlaðra, höfum í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga vakið athygli á ýmsu því sem betur mætti fara varðandi aðgengi, þjónustu og réttindi fatlaðs fólks. Nú er hins vegar ekki annað eftir en að óska nýjum sveitarstjórnum landsins alls hins besta á komandi kjörtímabili og hvetja þær til að sinna málaflokki fatlaðs fólks af metnaði. Við hvetjum sveitarfélögin til að uppfylla skýra lagaskyldu sína um að veita fötluðu fólki bestu mögulegu þjónustu sem völ er á til að koma til móts við stuðningsþarfir þess. Einungis þannig er hægt að ná markmiðum laganna um að virða mannréttindi fatlaðs fólks og tryggja sjálfræði þess og sjálfstæði. Þá hvetjum við sveitarfélögin til að vinna markvisst að því að efla endurhæfingu og fjölga hlutastörfum. Framlag sveitarfélaganna í þeim efnum er mikilvæg forsenda þess að breytingarnar á almannatryggingakerfinu takist sem skyldi. Ekkert án okkar! Höfundur er formaður Sjálfsbjargar landssambands hreyfihamlaðra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Þuríður Harpa Sigurðardóttir Málefni fatlaðs fólks Mest lesið Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson Skoðun Miklum afla landað utan kvóta Sigurjón Þórðarson Skoðun Kynheilbrigði ungmenna með öðruvísi taugaþroska María Jónsdóttir Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Við erum öll orðin verkkaupar Anna Kristín Hálfdánardóttir Skoðun Nýtt tímabil í skipulagsmálum Reykjavíkur Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heilarotnun og hugræktarstöðvar á tímum gervigreindar Þórhallur Magnússon skrifar Skoðun Pitsuostur, alþjóðaviðskipti og almannahagur Ólafur Stephensen skrifar Skoðun „Það er enn verið að drepa börn“ Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Miklum afla landað utan kvóta Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: sjálfræði, mannréttindi og mörk samfélagsins Steinar Harðarson skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir hálfs metra hækkun sjávar? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Við erum öll orðin verkkaupar Anna Kristín Hálfdánardóttir skrifar Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Beislið sem hnýtir sig sjálft Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Nýtt tímabil í skipulagsmálum Reykjavíkur Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kynheilbrigði ungmenna með öðruvísi taugaþroska María Jónsdóttir skrifar Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Sjá meira
Í breyttu almannatryggingakerfi er lögð áhersla á að bæta kjör öryrkja og efla endurhæfingu fólks í kjölfar slysa, veikinda og annarra áfalla. Þannig er því gert kleift að snúa aftur út í samfélagið og á vinnumarkað, allt eftir getu. Það er gríðarlega mikið hagsmunamál, bæði fyrir einstaklinginn og samfélagið í heild. Að snúa aftur til lífsins Það er full ástæða til þess fyrir íslenskt samfélag að gera betur í málefnum fatlað fólks. Fólks sem er af öllu tagi, úr öllum þrepum þjóðfélagsins. Eitt markmiðanna með nýlegum breytingum á almannatryggingakerfinu er að efla endurhæfingu og styðja fólk í því að snúa aftur út í samfélagið og til vinnu, að hluta til eða að fullu, í kjölfar áfalla. Ekki þarf að fjölyrða um þýðingu þess fyrir fatlað fólk að fá öflugan stuðning samfélagsins. Sum eru fötluð frá fæðingu, önnur ekki. Fjöldi fólks lendir í slysum og veikindum á ári hverju sem breyta öllum forsendum lífsins.Áföllum sem breyta færninni til að sinna daglegu lífi; námi, vinnu, áhugamálum, fjölskyldu og vinum. Í slíkum aðstæðum er afskaplega mikilvægt að geta reitt sig á öflugt heilbrigðiskerfi sem vinnur að því að styðja hvern einstakling eins og best verður á kosið. Slíkur stuðningur þarf fyrst og fremst að miða að því að auka lífsgæði fólks með því að bæta heilsu þess, bæði andlega og líkamlega, svo það nái að fóta sig í nýjum aðstæðum. Það er grunnforsendan fyrir því að fólk geti snúið aftur út í lífið. Góð endurhæfingarúrræði eru ekki síður mikilvæg fyrir samfélagið. Það er okkur öllum í hag að efla og endurhæfa fólk til sjálfstæðs lífs og virkrar samfélagsþátttöku. Eins og í allri þjónustu við fatlað fólk eru sveitarfélögin hér í lykilhlutverki. Þau sjá um nærþjónustu og félagslegan stuðning við fatlað fólk og eru þar að auki í góðri stöðu til að bjóða upp á náms- og atvinnuúrræði sem hluta ef endurhæfingarferlinu. Allt styður þetta við aukna færni og sjálfstæði einstaklingsins og auðveldar endurkomuna á vinnumarkað. Öflug endurhæfing skilar árangri Fyrir okkur í Sjálfsbjörg, landssambandi hreyfihamlaðra, er þetta hjartans mál. Við þekkjum af eigin reynslu hversu mikilvægur stuðningurinn er og hverju er hægt að áorka. Samtökin sinna auk þess stóru hlutverki í sérhæfðri endurhæfingu fólks með tauga- og eða heilaskaða undir merkjum Kjarks endurhæfingar. Við sjáum því með eigin augum á hverjum degi hvernig aukin færni og styrkur fólks eflir sjálfsvirðingu þess og veitir því ný tækifæri til að leggja sitt af mörkum. Öflug endurhæfingarúrræði gera fleirum mögulegt að nýta hæfileika sína til að stunda nám, atvinnu, félagslíf og tómstundir. Það er ekkert sem fatlað fólk vill frekar. Jákvæðar breytingar í þágu okkar allra Ein viðamesta breytingin á almannatryggingakerfinu snýst um að tryggja betur hag þessa hóps sem þarfnast endurhæfingar. Kynntar voru til sögunnar nýjar sjúkra- og endurhæfingargreiðslur sem sjá til þess að fólk hafi sæmilegt lífsviðurværi á meðan það sinnir þessu mikilvægasta verkefni lífs síns. Einn helsti munurinn er að þessum einstaklingum eru nú tryggðar lágmarkstekjur á meðan þeir bíða eftir því að hefja endurhæfingu eða þegar heilsubrestur seinkar meðferð. Áður var það þannig að fólk sem beið endurhæfingar gat verið algjörlega tekjulaust, jafnvel til lengri tíma. Breytingarnar eru því jákvæðar og auka verulega líkurnar á því að fólk geti snúið aftur til vinnu. Sjúkra- og endurhæfingargreiðslurnar styðja þannig við ein helstu markmið kerfisbreytinganna, sem eru að stuðla að aukinni atvinnuþátttöku öryrkja. Margt fleira þarf hins vegar að koma til. Mikilvægt er að ríki, sveitarfélög og hagsmunasamtök fatlaðs fólks taki höndum saman til að tryggja að markmið breytinganna náist að fullu. Hvatning til nýrra sveitarstjórna Við í Sjálfsbjörg, landssambandi hreyfihamlaðra, höfum í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga vakið athygli á ýmsu því sem betur mætti fara varðandi aðgengi, þjónustu og réttindi fatlaðs fólks. Nú er hins vegar ekki annað eftir en að óska nýjum sveitarstjórnum landsins alls hins besta á komandi kjörtímabili og hvetja þær til að sinna málaflokki fatlaðs fólks af metnaði. Við hvetjum sveitarfélögin til að uppfylla skýra lagaskyldu sína um að veita fötluðu fólki bestu mögulegu þjónustu sem völ er á til að koma til móts við stuðningsþarfir þess. Einungis þannig er hægt að ná markmiðum laganna um að virða mannréttindi fatlaðs fólks og tryggja sjálfræði þess og sjálfstæði. Þá hvetjum við sveitarfélögin til að vinna markvisst að því að efla endurhæfingu og fjölga hlutastörfum. Framlag sveitarfélaganna í þeim efnum er mikilvæg forsenda þess að breytingarnar á almannatryggingakerfinu takist sem skyldi. Ekkert án okkar! Höfundur er formaður Sjálfsbjargar landssambands hreyfihamlaðra.
„Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun
Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar
Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar
Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar
„Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun