Í ljósi sögunnar - Hugleiðing eftir kosningar Ámundi Loftsson skrifar 17. maí 2026 14:32 Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Skoðun Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Sjá meira
Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi.
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar