Atvinnuvegaráðherra taki fram fyrir hendur Hafró Finnbogi Vikar Guðmundsson skrifar 18. maí 2026 08:02 Það kom frétt frá Hafró á dögunum að stofnvísitala þorsks á Íslandsmiðum væri sú lægsta frá 2011. Það þýðir á mannamáli að það er nánast gefið að það verði lækkun á ráðgjöf varðandi hámarksafla þorsks á næstkomandi fiskveiðiári. Lækkunin gæti numið c.a. 4 til 8% og verði innan við 200 þúsund tonn. Ef það verður að veruleika, þá verður árleg ráðgjöf um hámarksafla þorsks búinn að minnka/lækka hátt í hundrað þúsund tonn á 7 ára tímabili. Það er aflaverðmæti upp á tugi milljarða árlega. Það er líka annar vinkill á þessari vitleysu frá Hafró en hann er sá að það er mjög erfitt að veiða aðrar fisktegundir t.d. ýsu eða ufsa án þess að fá töluvert magn af þorski eða mjög hátt hlutfall þorski, þó reynt sé að sækja í ýsu eða ufsa að meiri krafti. Útgerðarmenn, fiskverkendur og samtök sjómanna hljóta að fara berja í borðið og heimta að farið verði ofan í saumana á aðferðarfræði Hafró. Upplifun sjómanna er í engu samræmi við ráðgjöf Hafró þegar kemur að þorskstofnum umhverfis landið. Það fer allt of mikill orka og tími í að forðast að fá þorsk í veiðarfæri og ná hærra hlutfalli af öðrum tegundum, t.d. ýsu og ufsa á móti þorskaflanum. Atvinnuvegaráðherra verður í sumar að taka fram fyrir hendur Hafró og heimila hámarksafla í þorski sem er langt um meira en Hafró mun koma til með að mæla fyrir um í sinni væntanlegu ráðgjöf fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Fordæmi eru fyrir slíkum vinnubrögðum hjá nágrönnum okkar á Grænlandi, sem hafa þegar ákveðið að hámarksafli þorsks sé nærri tvöfalt á við ráðgjöf fiskfræðinga við Austur Grænlandi og á Dorhn bankanum, við miðlínu Íslands og Grænlands. Þar eru Grænlendingar ásamt ESB skipum, Færeyingum og Norðmönnum að veiða þorskgöngur frá Íslandsmiðum, sbr. gögnum frá Grænlandi. Hafró hefur fyrir margt löngu síðan misst trúverðugleika sinn þegar kemur að ráðgjöf varðandi veiðar á þorski og nýtingu fiskistofna á Íslandsmiðum. Árangurinn er vægast sagt slakur, margir fiskstofnar eru í rjúkandi rúst eftir áratuga óstjórn Hafró og nægir þar að nefna humarinn, djúpkarfa, rækjustofna og kolategundir svo eitthvað sé nefnt, að ógleymdri þeirri staðreynd að minna er veitt af þorski í dag en þegar völdin voru færð í hendur Hafró fyrir tugum ára. Ef Atvinnuvegaráðherra vantar nýlegt íslenskt fordæmi til að styðja við ákvörðun um að veiða umfram ráðgjöf Hafró og fiskifræðinga er nærtækast að horfa til ákvörðunar ráðherra varðandi djúpkarfa en Hafró lagði til veiðibann/enga kvóta á djúpkarfi en Atvinnuráðherra ákvað á síðasta fiskveiðiári engu að síður að gefa út aflaheimildir, fór þar með gegn ráðgjöf Hafró. Annað fordæmi er kvóti sem Íslensk stjórnvöld gefa út á hverju ári í makríl og eru hreinar umfram aflaheimildir við ráðgjöf fiskifræðinga á alþjóðavísu. Hér eru tvö fordæmi sem Atvinnuvegaráðherra getur horft til þegar kemur að því í sumar, að taka fram fyrir hendurnar á Hafró varðandi ráðgjöfina um heildarafla í þorski fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Höfundur er smábátasjómaður og búsettur í Langanesbyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Skoðun Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Sjá meira
Það kom frétt frá Hafró á dögunum að stofnvísitala þorsks á Íslandsmiðum væri sú lægsta frá 2011. Það þýðir á mannamáli að það er nánast gefið að það verði lækkun á ráðgjöf varðandi hámarksafla þorsks á næstkomandi fiskveiðiári. Lækkunin gæti numið c.a. 4 til 8% og verði innan við 200 þúsund tonn. Ef það verður að veruleika, þá verður árleg ráðgjöf um hámarksafla þorsks búinn að minnka/lækka hátt í hundrað þúsund tonn á 7 ára tímabili. Það er aflaverðmæti upp á tugi milljarða árlega. Það er líka annar vinkill á þessari vitleysu frá Hafró en hann er sá að það er mjög erfitt að veiða aðrar fisktegundir t.d. ýsu eða ufsa án þess að fá töluvert magn af þorski eða mjög hátt hlutfall þorski, þó reynt sé að sækja í ýsu eða ufsa að meiri krafti. Útgerðarmenn, fiskverkendur og samtök sjómanna hljóta að fara berja í borðið og heimta að farið verði ofan í saumana á aðferðarfræði Hafró. Upplifun sjómanna er í engu samræmi við ráðgjöf Hafró þegar kemur að þorskstofnum umhverfis landið. Það fer allt of mikill orka og tími í að forðast að fá þorsk í veiðarfæri og ná hærra hlutfalli af öðrum tegundum, t.d. ýsu og ufsa á móti þorskaflanum. Atvinnuvegaráðherra verður í sumar að taka fram fyrir hendur Hafró og heimila hámarksafla í þorski sem er langt um meira en Hafró mun koma til með að mæla fyrir um í sinni væntanlegu ráðgjöf fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Fordæmi eru fyrir slíkum vinnubrögðum hjá nágrönnum okkar á Grænlandi, sem hafa þegar ákveðið að hámarksafli þorsks sé nærri tvöfalt á við ráðgjöf fiskfræðinga við Austur Grænlandi og á Dorhn bankanum, við miðlínu Íslands og Grænlands. Þar eru Grænlendingar ásamt ESB skipum, Færeyingum og Norðmönnum að veiða þorskgöngur frá Íslandsmiðum, sbr. gögnum frá Grænlandi. Hafró hefur fyrir margt löngu síðan misst trúverðugleika sinn þegar kemur að ráðgjöf varðandi veiðar á þorski og nýtingu fiskistofna á Íslandsmiðum. Árangurinn er vægast sagt slakur, margir fiskstofnar eru í rjúkandi rúst eftir áratuga óstjórn Hafró og nægir þar að nefna humarinn, djúpkarfa, rækjustofna og kolategundir svo eitthvað sé nefnt, að ógleymdri þeirri staðreynd að minna er veitt af þorski í dag en þegar völdin voru færð í hendur Hafró fyrir tugum ára. Ef Atvinnuvegaráðherra vantar nýlegt íslenskt fordæmi til að styðja við ákvörðun um að veiða umfram ráðgjöf Hafró og fiskifræðinga er nærtækast að horfa til ákvörðunar ráðherra varðandi djúpkarfa en Hafró lagði til veiðibann/enga kvóta á djúpkarfi en Atvinnuráðherra ákvað á síðasta fiskveiðiári engu að síður að gefa út aflaheimildir, fór þar með gegn ráðgjöf Hafró. Annað fordæmi er kvóti sem Íslensk stjórnvöld gefa út á hverju ári í makríl og eru hreinar umfram aflaheimildir við ráðgjöf fiskifræðinga á alþjóðavísu. Hér eru tvö fordæmi sem Atvinnuvegaráðherra getur horft til þegar kemur að því í sumar, að taka fram fyrir hendurnar á Hafró varðandi ráðgjöfina um heildarafla í þorski fyrir næstkomandi fiskveiðiár. Höfundur er smábátasjómaður og búsettur í Langanesbyggð.
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar