Vindmyllugarðar nei takk Lilja Rafney Magnúsdóttir skrifar 28. maí 2026 08:00 Erlend fjárfestingarfyrirtæki sækja stíft að fá að reisa Vindmyllugarða á Íslandi. Þarna eru meðal annars á ferðinni erlendir einkafjárfestar sem vilja mjólka verðmæti og arð út úr raforkuframleiðslu á Íslandi og umbreyta þar með íslenskri náttúru með alvarlegum afleiðingum. Fram hefur komið að sótt hefur verið um að reisa vindmyllugarða á yfir 40 stöðum á landinu. Það var ánægjulegt að heyra að þrjú framboð í nýliðnum sveitarstjórnarkosningunum í Borgarbyggð lýstu andstöðu við uppbyggingu vindorkuvera í sveitarfélaginu. Í Garpsdal í Reykhólahreppi eru uppi hugmyndir að hálfu írskra fjárfestingafyrirtækja að reisa vindorkuver með 21 vindmyllu uppi á fjalli. Hver og ein þeirra yrði hærri en tveir Hallgrímskirkjuturnar. Reynt er að lokka heimamenn til fylgis við áformin með 18,5 milljón króna framlagi á ári í staðinn í sérstakan sjóð. Mikil og óafturkræf áhrif Áhrifin á Dali, Vestfirði og Strandir yrðu gríðarleg. Steypan sem sett yrði í fjallið yrði óafturkræf. Svo ekki sé minnst á sjónræn áhrif, hávaða- og plastmengun og ógn við fuglalíf, meðal annars hafarna. Mikið álag og rask mun fylgja því að koma vindmyllunum á staðinn með tilheyrandi mikilli sjónmengun. Rekstur vindmyllugarðanna myndi síðan skapa fá varanleg störf sem engin trygging yrði fyrir að heimamenn fengju. Engin trygging fyrir orkuöryggi almennings Sama má segja um orkuna. Engin trygging væri fyrir því að hún færi til að mynda í að auka nauðsynlegt raforkuöryggi Vestfirðinga. Markaðurinn myndi algerlega ráða ferðinni. Þessi orka færi að öllum líkindum í að svara mikil eftirspurn orkufrekra stórnotenda á suðvesturhorninu og þar eru gagnaver líklegustu kaupendurnir. Miklir þungaflutningar hafa verið með efni í vindmyllur fyrir Vaðölduver á vegum Landsvirkjunar. Vaðalda verður fyrsta vindorkuver landsins og kostar 6,8 milljarða. Þarna er á ferðinni tilraun að hálfu opinberra aðila á röskuðu svæði. Þessi tilraun mun leiða í ljós hvernig vindmyllur falla að íslenskum aðstæðum á afmörkuðu svæði. Rétt er að sjá hverju hún skilar áður en lengra er haldið. Það er mikilvægt að fara sér hægt í þessum efnum í stað þess að hleypa strax erlendum gróðafyrirtækjum í orkuframleiðslu á Íslandi á kostnað okkar stórkostlegu náttúru. Það er íslensk náttúra sem yfir 90 prósent ferðamanna segja að sé aðal aðdráttarafl þeirra til að heimsækja Ísland. Því má ekki fórna fyrir skyndigróða fjárfestingafyrirtækja. Skammtíma græðgi má ekki ná yfirhöndinni í þessum efnum. Það er nauðsynlegt að koma vindorkunni í ábyrga auðlindanýtingu þar sem náttúran mun alltaf njóta vafans. Hér er brýnt að huga að því að heildarásýnd landsins beri ekki varanlegan skaða af gönuhlaupi gróðaafla. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lilja Rafney Magnúsdóttir Flokkur fólksins Vindorka Umhverfismál Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Erlend fjárfestingarfyrirtæki sækja stíft að fá að reisa Vindmyllugarða á Íslandi. Þarna eru meðal annars á ferðinni erlendir einkafjárfestar sem vilja mjólka verðmæti og arð út úr raforkuframleiðslu á Íslandi og umbreyta þar með íslenskri náttúru með alvarlegum afleiðingum. Fram hefur komið að sótt hefur verið um að reisa vindmyllugarða á yfir 40 stöðum á landinu. Það var ánægjulegt að heyra að þrjú framboð í nýliðnum sveitarstjórnarkosningunum í Borgarbyggð lýstu andstöðu við uppbyggingu vindorkuvera í sveitarfélaginu. Í Garpsdal í Reykhólahreppi eru uppi hugmyndir að hálfu írskra fjárfestingafyrirtækja að reisa vindorkuver með 21 vindmyllu uppi á fjalli. Hver og ein þeirra yrði hærri en tveir Hallgrímskirkjuturnar. Reynt er að lokka heimamenn til fylgis við áformin með 18,5 milljón króna framlagi á ári í staðinn í sérstakan sjóð. Mikil og óafturkræf áhrif Áhrifin á Dali, Vestfirði og Strandir yrðu gríðarleg. Steypan sem sett yrði í fjallið yrði óafturkræf. Svo ekki sé minnst á sjónræn áhrif, hávaða- og plastmengun og ógn við fuglalíf, meðal annars hafarna. Mikið álag og rask mun fylgja því að koma vindmyllunum á staðinn með tilheyrandi mikilli sjónmengun. Rekstur vindmyllugarðanna myndi síðan skapa fá varanleg störf sem engin trygging yrði fyrir að heimamenn fengju. Engin trygging fyrir orkuöryggi almennings Sama má segja um orkuna. Engin trygging væri fyrir því að hún færi til að mynda í að auka nauðsynlegt raforkuöryggi Vestfirðinga. Markaðurinn myndi algerlega ráða ferðinni. Þessi orka færi að öllum líkindum í að svara mikil eftirspurn orkufrekra stórnotenda á suðvesturhorninu og þar eru gagnaver líklegustu kaupendurnir. Miklir þungaflutningar hafa verið með efni í vindmyllur fyrir Vaðölduver á vegum Landsvirkjunar. Vaðalda verður fyrsta vindorkuver landsins og kostar 6,8 milljarða. Þarna er á ferðinni tilraun að hálfu opinberra aðila á röskuðu svæði. Þessi tilraun mun leiða í ljós hvernig vindmyllur falla að íslenskum aðstæðum á afmörkuðu svæði. Rétt er að sjá hverju hún skilar áður en lengra er haldið. Það er mikilvægt að fara sér hægt í þessum efnum í stað þess að hleypa strax erlendum gróðafyrirtækjum í orkuframleiðslu á Íslandi á kostnað okkar stórkostlegu náttúru. Það er íslensk náttúra sem yfir 90 prósent ferðamanna segja að sé aðal aðdráttarafl þeirra til að heimsækja Ísland. Því má ekki fórna fyrir skyndigróða fjárfestingafyrirtækja. Skammtíma græðgi má ekki ná yfirhöndinni í þessum efnum. Það er nauðsynlegt að koma vindorkunni í ábyrga auðlindanýtingu þar sem náttúran mun alltaf njóta vafans. Hér er brýnt að huga að því að heildarásýnd landsins beri ekki varanlegan skaða af gönuhlaupi gróðaafla. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar