Fagmennska sem skiptir máli Bryndís Einarsdóttir skrifar 28. maí 2026 10:30 Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins.
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun
Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun