Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar 29. maí 2026 07:45 Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Sjá meira
Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki.
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar