Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar 8. júní 2026 14:33 Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kristinn Karl Brynjarsson Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar