Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar 12. júní 2026 14:02 Það hefur skapast mikil umræða um ný lög um brottfararstöð, eðlilega. Fólk hefur áhyggjur og það eru miklar tilfinningar sem fylgja viðkvæmum málum af þessu tagi. Að því sögðu er mikilvægt að við tölum um lög um brottfararstöð eins og þau eru. Sumstaðar finnst mér fólk hafa farið fram úr sér og misst augun af boltanum. Vistun í brottfararstöð er síðasta úrræði og ekki til langs tíma Af umræðunni mætti oft halda að nú eigi að vista alla umsækjendur um alþjóðlega vernd í lokaðri búsetu og það verði gert til langs tíma - hvorugt er rétt. Einungis kemur til vistunar þegar einstaklingur hefur fengið endanlega synjun, sýnir ekki vilja til samstarfs við stjórnvöld, getur farið til öruggs ríkis og ber að fara af landi brott. Öll þessi skilyrði verða að vera uppfyllt. Auk þess er vistunin að undangengnum vægari úrræðum eins og rafrænu eftirliti, tilkynningarskyldu og afhendingu vegabréfs. Þetta er mikilvægt atriði sem hefur aðeins týnst í umræðu um málið vegna þess að ekki er fjallað um þessi úrræði í sjálfum lögunum um brottfararstöð – heldur er fjallað um þau í útlendingalögum (sjá hér gr. 105) Það er síðan skýrt í lögunum að fjölskyldur með börn má ekki vista lengur en í 3 daga að jafnaði og 9 daga að hámarki ef röskun verður á flutningi frá landinu. Til dæmis ef flug er fellt niður eða eitthvað slíkt. Almennt er gert ráð fyrir vistun í 3 daga. Brottfararstöð er ekki fangelsi Þetta er afar villandi og röng orðanotkun, við vitum öll hvað fangelsi er. Fangelsi er refsiúrræði þar sem fangar afplána refsidóma fyrir brot á lögum. Ekkert af þessu á við um einstaklinga sem verða vistaðir í brottfararstöð. Þótt brottfararstöð sé vissulega lokað úrræði þar sem fólk er frelsissvipt er þarna grundvallarmunur á. Fólk er frelsissvipt í öðrum tilvikum í samfélaginu án þess að vera í fangelsi — til dæmis í öryggisvistun, erfiðum barnaverndarmálum eða málum barna með fjölþættan vanda. Slík tilvik eru alltaf erfið viðfangs og ákvarðanir af því tagi aldrei teknar af léttúð. Ný lög eru framfaraskref Það er ekki svo að hingað til hafi þessi tilvik ekki komið upp. Þvert á móti hafa þau ítrekað komið upp og kerfið okkar gripið þau mjög illa. Það hefur verið gert með því að vista þá einstaklinga í gæsluvarðhaldi í fangelsum á meðan brottvísunar er beðið — en það hefur nú verið bannað með lögum um brottfararstöð. Þannig hafa börn verið aðskilin frá foreldrum sínum en ný lög koma í veg fyrir að slíkt gerist. Það hefur líka verið þannig að fjölskyldur með börn geta farið í felur þegar brottflutningur er ákveðinn og eru síðan sóttar af lögreglu, oft um miðjar nætur og fluttar frá landinu. Slík óreiða og óvissa er allt annað en mannúðleg. Skýrt og fyrirsjáanlegt kerfi í útlendingamálum er nauðsynlegt svo að unnt sé að gæta að mannúðarsjónarmiðum. Það er nauðsynlegt svo við sem samfélag getum tekið vel á móti þeim fjölmörgu sem sækja hér um dvalarleyfi, fá það og setjast að á Íslandi. Framkvæmdin skiptir öllu máli Fólk getur haft ýmsar skoðanir á því hvernig við sem samfélag tökum á móti hælisleitendum. Orðræða á þann veg að þessi ákvörðun sé tekin af illum hug eða til þess eins að beita útlendinga hörku dæmir sig hins vegar sjálf. Þessi lög eru samþykkt eftir langa og góða þinglega meðferð og að vel ígrundaðri skoðun. Ísland er eina ríkið af 29 í Schengen-samstarfinu sem er ekki nú þegar með brottfararstöð. Af þessum 29 ríkjum eru lönd í ESB og öll Norðurlöndin. Höfum þetta líka í huga þegar því er haldið fram að lagasetningin stangist á við barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna. Öll Schengen-ríki eru aðili að sáttmálanum og þau hafa öll, auk lögmanna Alþingis, komist að þeirri niðurstöðu að brottfararstöð stangist ekki á við barnasáttmálann. Nú skiptir öllu máli hvernig lögin eru framkvæmd og þar ber ég mikið traust til fulltrúa okkar jafnaðarmanna í allsherjar- og menntamálanefnd. Ég bind vonir við að lögin og framkvæmd þeirra tryggi að kerfið verði eins mannúðlegt og kostur er á og stuðli þannig að breiðri sátt í samfélaginu. Höfundur er forseti Ungs jafnaðarfólks – ungliðahreyfingar Samfylkingar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Brottfararstöð fyrir útlendinga Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Það hefur skapast mikil umræða um ný lög um brottfararstöð, eðlilega. Fólk hefur áhyggjur og það eru miklar tilfinningar sem fylgja viðkvæmum málum af þessu tagi. Að því sögðu er mikilvægt að við tölum um lög um brottfararstöð eins og þau eru. Sumstaðar finnst mér fólk hafa farið fram úr sér og misst augun af boltanum. Vistun í brottfararstöð er síðasta úrræði og ekki til langs tíma Af umræðunni mætti oft halda að nú eigi að vista alla umsækjendur um alþjóðlega vernd í lokaðri búsetu og það verði gert til langs tíma - hvorugt er rétt. Einungis kemur til vistunar þegar einstaklingur hefur fengið endanlega synjun, sýnir ekki vilja til samstarfs við stjórnvöld, getur farið til öruggs ríkis og ber að fara af landi brott. Öll þessi skilyrði verða að vera uppfyllt. Auk þess er vistunin að undangengnum vægari úrræðum eins og rafrænu eftirliti, tilkynningarskyldu og afhendingu vegabréfs. Þetta er mikilvægt atriði sem hefur aðeins týnst í umræðu um málið vegna þess að ekki er fjallað um þessi úrræði í sjálfum lögunum um brottfararstöð – heldur er fjallað um þau í útlendingalögum (sjá hér gr. 105) Það er síðan skýrt í lögunum að fjölskyldur með börn má ekki vista lengur en í 3 daga að jafnaði og 9 daga að hámarki ef röskun verður á flutningi frá landinu. Til dæmis ef flug er fellt niður eða eitthvað slíkt. Almennt er gert ráð fyrir vistun í 3 daga. Brottfararstöð er ekki fangelsi Þetta er afar villandi og röng orðanotkun, við vitum öll hvað fangelsi er. Fangelsi er refsiúrræði þar sem fangar afplána refsidóma fyrir brot á lögum. Ekkert af þessu á við um einstaklinga sem verða vistaðir í brottfararstöð. Þótt brottfararstöð sé vissulega lokað úrræði þar sem fólk er frelsissvipt er þarna grundvallarmunur á. Fólk er frelsissvipt í öðrum tilvikum í samfélaginu án þess að vera í fangelsi — til dæmis í öryggisvistun, erfiðum barnaverndarmálum eða málum barna með fjölþættan vanda. Slík tilvik eru alltaf erfið viðfangs og ákvarðanir af því tagi aldrei teknar af léttúð. Ný lög eru framfaraskref Það er ekki svo að hingað til hafi þessi tilvik ekki komið upp. Þvert á móti hafa þau ítrekað komið upp og kerfið okkar gripið þau mjög illa. Það hefur verið gert með því að vista þá einstaklinga í gæsluvarðhaldi í fangelsum á meðan brottvísunar er beðið — en það hefur nú verið bannað með lögum um brottfararstöð. Þannig hafa börn verið aðskilin frá foreldrum sínum en ný lög koma í veg fyrir að slíkt gerist. Það hefur líka verið þannig að fjölskyldur með börn geta farið í felur þegar brottflutningur er ákveðinn og eru síðan sóttar af lögreglu, oft um miðjar nætur og fluttar frá landinu. Slík óreiða og óvissa er allt annað en mannúðleg. Skýrt og fyrirsjáanlegt kerfi í útlendingamálum er nauðsynlegt svo að unnt sé að gæta að mannúðarsjónarmiðum. Það er nauðsynlegt svo við sem samfélag getum tekið vel á móti þeim fjölmörgu sem sækja hér um dvalarleyfi, fá það og setjast að á Íslandi. Framkvæmdin skiptir öllu máli Fólk getur haft ýmsar skoðanir á því hvernig við sem samfélag tökum á móti hælisleitendum. Orðræða á þann veg að þessi ákvörðun sé tekin af illum hug eða til þess eins að beita útlendinga hörku dæmir sig hins vegar sjálf. Þessi lög eru samþykkt eftir langa og góða þinglega meðferð og að vel ígrundaðri skoðun. Ísland er eina ríkið af 29 í Schengen-samstarfinu sem er ekki nú þegar með brottfararstöð. Af þessum 29 ríkjum eru lönd í ESB og öll Norðurlöndin. Höfum þetta líka í huga þegar því er haldið fram að lagasetningin stangist á við barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna. Öll Schengen-ríki eru aðili að sáttmálanum og þau hafa öll, auk lögmanna Alþingis, komist að þeirri niðurstöðu að brottfararstöð stangist ekki á við barnasáttmálann. Nú skiptir öllu máli hvernig lögin eru framkvæmd og þar ber ég mikið traust til fulltrúa okkar jafnaðarmanna í allsherjar- og menntamálanefnd. Ég bind vonir við að lögin og framkvæmd þeirra tryggi að kerfið verði eins mannúðlegt og kostur er á og stuðli þannig að breiðri sátt í samfélaginu. Höfundur er forseti Ungs jafnaðarfólks – ungliðahreyfingar Samfylkingar
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar