Markaðsverð raforku í áttfalt heimilisverð Símon Einarsson skrifar 8. júlí 2026 17:30 Nýjustu markaðsupplýsingar sýna áhugaverða stöðu. Verð á skammtímamarkaði Elmu fór í dag upp í rúmlega 70 ISK/kWst sem er áttfalt heimilisverð og jafnframt margfalt hærra en verð á sambærilegum mörkuðum í Evrópu — jafnvel um hásumar, á tíma þar sem almennt ætti að vera nægt afl og orka í kerfinu. Í litlu raforkukerfi eins og á Íslandi er óraunhæft að ætla að markaður leysi allt einn og sér. Markaður virkar best þegar hann hefur næga dýpt og samkeppni. Við þurfum að horfast í augu við að íslenski raforkumarkaðurinn er lítill og samþjappaður. Landsvirkjun er langstærsti framleiðandinn og miðlunarlónin eru í raun rafhlaða íslenska raforkukerfisins. Áður voru raforkuviðskipti skipulögð fram í tíman í form í tvíhliða samninga. Í dag fara viðskipti fram í auknum mæli í gegnum markað. Það hefur kosti en skapar líka ný vandamál. Þar er sem mikilvægt er að tryggja afl og getu til að flytja orku. Þá má einnig nefna að ef aðeins fáir framleiðendur eru virkir á söluhlið markaðarins getur myndast staða þar sem markaðurinn verður grunnur og viðkvæmur þegar eitthvað kemur upp. Þess vegna skiptir máli að sem mest af raforkuviðskiptum fari fram með gagnsæjum hætti í gegnum markað, þannig að raunveruleg dýpt og samkeppni myndist á framleiðsluhliðinni.Sérstaklega má færa rök fyrir því að orka frá fyrirtækjum í opinberri eigu, sem fer inn á almenna dreifikerfið (þ.e. er ekki í stóriðju), ætti öll að fara í gegnum markað. Það myndi styrkja verðmyndun, auka samkeppni og hjálpa til við að byggja upp dýpri og virkari raforkumarkað. Þetta snýst ekki um að gagnrýna markaðinn eða einstaka aðila. Þetta snýst um að nýta orkukerfið og orkuauðlindir Íslands betur — og byggja lausnir sem henta Íslandi. Það er spennandi að fá að fylgjast með og taka þátt í þróun kerfisins. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri Straumlindar og er með MSc í orkuverkfræði og BSc í rekstrarverkfræði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Nýjustu markaðsupplýsingar sýna áhugaverða stöðu. Verð á skammtímamarkaði Elmu fór í dag upp í rúmlega 70 ISK/kWst sem er áttfalt heimilisverð og jafnframt margfalt hærra en verð á sambærilegum mörkuðum í Evrópu — jafnvel um hásumar, á tíma þar sem almennt ætti að vera nægt afl og orka í kerfinu. Í litlu raforkukerfi eins og á Íslandi er óraunhæft að ætla að markaður leysi allt einn og sér. Markaður virkar best þegar hann hefur næga dýpt og samkeppni. Við þurfum að horfast í augu við að íslenski raforkumarkaðurinn er lítill og samþjappaður. Landsvirkjun er langstærsti framleiðandinn og miðlunarlónin eru í raun rafhlaða íslenska raforkukerfisins. Áður voru raforkuviðskipti skipulögð fram í tíman í form í tvíhliða samninga. Í dag fara viðskipti fram í auknum mæli í gegnum markað. Það hefur kosti en skapar líka ný vandamál. Þar er sem mikilvægt er að tryggja afl og getu til að flytja orku. Þá má einnig nefna að ef aðeins fáir framleiðendur eru virkir á söluhlið markaðarins getur myndast staða þar sem markaðurinn verður grunnur og viðkvæmur þegar eitthvað kemur upp. Þess vegna skiptir máli að sem mest af raforkuviðskiptum fari fram með gagnsæjum hætti í gegnum markað, þannig að raunveruleg dýpt og samkeppni myndist á framleiðsluhliðinni.Sérstaklega má færa rök fyrir því að orka frá fyrirtækjum í opinberri eigu, sem fer inn á almenna dreifikerfið (þ.e. er ekki í stóriðju), ætti öll að fara í gegnum markað. Það myndi styrkja verðmyndun, auka samkeppni og hjálpa til við að byggja upp dýpri og virkari raforkumarkað. Þetta snýst ekki um að gagnrýna markaðinn eða einstaka aðila. Þetta snýst um að nýta orkukerfið og orkuauðlindir Íslands betur — og byggja lausnir sem henta Íslandi. Það er spennandi að fá að fylgjast með og taka þátt í þróun kerfisins. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri Straumlindar og er með MSc í orkuverkfræði og BSc í rekstrarverkfræði.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar