Suðurlandi allt Sandra Sigurðardóttir skrifar 28. ágúst 2026 07:47 Á Suðurlandi býr kraftmikið fólk í kyngimögnuðu umhverfi. Hér er rekinn blómlegur landbúnaður, sjávarútvegur, iðnaður, ferðamennska og margt fleira. Suðurlandi verður ekki lýst með einu orði, ekki einni setningu og ekki í einni málsgrein. Allt sem hér hefur dreypt á, á sér þó einn samnefnara: Samskipti við útlönd. Án innflutnings er erfitt að rækta gjöful tún, eða kaupa kjarnfóður. Ferðaþjónustan reiðir sig á að hingað komist ferðamenn og að þeir eigi ráð á því að kaupa gistingu, fæði og afþreyingu. Sjávarútvegur og fiskeldi reiðir sig á að koma sínum vörum á markað. Nú er komið að kosningum um framtíð Íslands og okkar sem hér búum. Engum dylst að heimurinn okkar er breyttur, tollmúrar eru að rísa og atburðir sem gerast langt frá Hveragerði og Kirkjubæjarklaustri hafa áhrif á okkur á hverjum degi. Sumir segja að þetta sé atkvæðagreiðsla um hvar valdið liggur. Í því felst sú undarlega þversögn að við það að auka áhrif okkar um lög og reglur sem gilda hér landi, vegna aðildar Íslands að EES, verðum við áhrifaminni. Á Suðurlandi, eins og á landinu öllu, líður venjulegt launafólk fyrir fákeppni; t.d. í bankaþjónustu, tryggingasölu og matvöruverslun. Öll þessi atriði flokkast undir nauðsynjar. Við sem rekum heimili komumst ekki hjá því að kaupa þessa þjónustu. Er ekki vel þess virði að fá það á hreint í eitt skipti fyrir öll hvort samningur við ESB gæti bætt stöðu okkar sem búum við þann veruleika? Ég skil vel að fólk sem á mikið sparifé í íslenskum bönkum sé uggandi yfir því að vextir af hverjum milljarði fari úr 80 milljónum í 20 milljónir, en ég á ekki von á því að mér endist ævin til að eignast milljarð í banka á ofurvöxtum. Þess vegna óttast ég ekki að þjóðin gangi til viðræðna við ESB. Sannleikurinn er sá að atkvæðagreiðslan á morgun snýst um það hvort við viljum fjölga valmöguleikum okkar. Þetta er atkvæðagreiðsla um hvort við getum aukið enn frekar á frelsi okkar og öryggi, og á sama tíma staðið vörð um okkar dýrmætustu hagsmuni. Þess vegna segi ég JÁ. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Sandra Sigurðardóttir Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Á Suðurlandi býr kraftmikið fólk í kyngimögnuðu umhverfi. Hér er rekinn blómlegur landbúnaður, sjávarútvegur, iðnaður, ferðamennska og margt fleira. Suðurlandi verður ekki lýst með einu orði, ekki einni setningu og ekki í einni málsgrein. Allt sem hér hefur dreypt á, á sér þó einn samnefnara: Samskipti við útlönd. Án innflutnings er erfitt að rækta gjöful tún, eða kaupa kjarnfóður. Ferðaþjónustan reiðir sig á að hingað komist ferðamenn og að þeir eigi ráð á því að kaupa gistingu, fæði og afþreyingu. Sjávarútvegur og fiskeldi reiðir sig á að koma sínum vörum á markað. Nú er komið að kosningum um framtíð Íslands og okkar sem hér búum. Engum dylst að heimurinn okkar er breyttur, tollmúrar eru að rísa og atburðir sem gerast langt frá Hveragerði og Kirkjubæjarklaustri hafa áhrif á okkur á hverjum degi. Sumir segja að þetta sé atkvæðagreiðsla um hvar valdið liggur. Í því felst sú undarlega þversögn að við það að auka áhrif okkar um lög og reglur sem gilda hér landi, vegna aðildar Íslands að EES, verðum við áhrifaminni. Á Suðurlandi, eins og á landinu öllu, líður venjulegt launafólk fyrir fákeppni; t.d. í bankaþjónustu, tryggingasölu og matvöruverslun. Öll þessi atriði flokkast undir nauðsynjar. Við sem rekum heimili komumst ekki hjá því að kaupa þessa þjónustu. Er ekki vel þess virði að fá það á hreint í eitt skipti fyrir öll hvort samningur við ESB gæti bætt stöðu okkar sem búum við þann veruleika? Ég skil vel að fólk sem á mikið sparifé í íslenskum bönkum sé uggandi yfir því að vextir af hverjum milljarði fari úr 80 milljónum í 20 milljónir, en ég á ekki von á því að mér endist ævin til að eignast milljarð í banka á ofurvöxtum. Þess vegna óttast ég ekki að þjóðin gangi til viðræðna við ESB. Sannleikurinn er sá að atkvæðagreiðslan á morgun snýst um það hvort við viljum fjölga valmöguleikum okkar. Þetta er atkvæðagreiðsla um hvort við getum aukið enn frekar á frelsi okkar og öryggi, og á sama tíma staðið vörð um okkar dýrmætustu hagsmuni. Þess vegna segi ég JÁ. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar