Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar 8. september 2026 20:01 Nú þegar september sólin skín finnum við ilm af hausti í norðan golunni og stöku laufblöð feykjast um. Vitum að myrkrið færist nær en vissan um að á eftir vetri kemur vor gefur okkur kjark og þor. Það er erfitt að eldast og finna kraftinn minnka og kjarkinn dvína smátt og smátt. Þà er nú gott að geta skellt upp nýju heimskorti og breyta nöfnum á vötnum og vissum löndum. Sýna umheiminum að viðkomandi er ennþá við völd og planið sé bara að auka þau völd. Vitandi að sumir munu skelfast en aðrir skella í góm. Leiðtogum leyfist margt en ekki allt og þeir eldast eins og við hin. Við upplifum nú einstaka tíma með gjörbreytta heimsmynd þar sem hlýnun jarðar veldur flóðum, skriðum og skógareldum. Þar sem eldri örvæntingarfullir karlleiðtogar leita allra ráða til að sýna vald sitt þó öllum sé ljóst að þeirra tími er að líða undir lok. Þá reyna þeir samt að sýna vald sitt í skopmynd sem er ekkert grín. Það er dauðans alvara ef þjóðarleiðtogi sem þegar hefur tekið yfir landsvæði sjálfstæðra þjóða og hungrar í önnur tjáir sig á svo myndrænan hátt. Við Íslendingar verðum að gefa skýr skilaboð um að svona gerir maður ekki. Ekki einu sinni örvæntingafullir eldri menn með skrýtna sjálfsmynd. Ísland er vissulega vel staðsett á Atlandshafs hryggnum og hefur þannig hernaðarlegt mikilvægi. En það er ekki í boði og menn þurfa að læra að svona gerir maður ekki. Við vöðum ekki inn í garð okkar næsta nágranna og þykjumst eiga hann. Suma þarf að ala upp stöðugt og kenna þeim einföldustu reglur; Líkt og þú gefur ekki barni ís fyrir matinn þó að því langi mjög mikið í hann. Börn taka ekki dót sem þau eiga ekki. Ísland á nú um stundir öfluga kvenleiðtoga sem þora að segja það sem þarf. Þær hafa alið upp börn mis erfið örugglega og kennt þeim lífsins gildi og reglur. Hvað má og hvað má ekki. Nú þegar þessi orð eru skrifuð og síðustu sólar geislarnir í bili að minnsta kosti gleðja okkur. Þá erum við örugg því okkar einstöku öflugu kvenleiðtogar tala íslensku við alla, líka kynduga örvæntingarfulla karla sem haga sér líkt og óþekk börn. Slík börn geta vissulega geta verið sjálfum sér og öðrum hættuleg og þau þurfa skýr skilaboð; Ìsland er og verður sjálfstætt ríki um ókomin ár. Höfundur er læknir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Donald Trump Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Skoðun Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason skrifar Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Sjá meira
Nú þegar september sólin skín finnum við ilm af hausti í norðan golunni og stöku laufblöð feykjast um. Vitum að myrkrið færist nær en vissan um að á eftir vetri kemur vor gefur okkur kjark og þor. Það er erfitt að eldast og finna kraftinn minnka og kjarkinn dvína smátt og smátt. Þà er nú gott að geta skellt upp nýju heimskorti og breyta nöfnum á vötnum og vissum löndum. Sýna umheiminum að viðkomandi er ennþá við völd og planið sé bara að auka þau völd. Vitandi að sumir munu skelfast en aðrir skella í góm. Leiðtogum leyfist margt en ekki allt og þeir eldast eins og við hin. Við upplifum nú einstaka tíma með gjörbreytta heimsmynd þar sem hlýnun jarðar veldur flóðum, skriðum og skógareldum. Þar sem eldri örvæntingarfullir karlleiðtogar leita allra ráða til að sýna vald sitt þó öllum sé ljóst að þeirra tími er að líða undir lok. Þá reyna þeir samt að sýna vald sitt í skopmynd sem er ekkert grín. Það er dauðans alvara ef þjóðarleiðtogi sem þegar hefur tekið yfir landsvæði sjálfstæðra þjóða og hungrar í önnur tjáir sig á svo myndrænan hátt. Við Íslendingar verðum að gefa skýr skilaboð um að svona gerir maður ekki. Ekki einu sinni örvæntingafullir eldri menn með skrýtna sjálfsmynd. Ísland er vissulega vel staðsett á Atlandshafs hryggnum og hefur þannig hernaðarlegt mikilvægi. En það er ekki í boði og menn þurfa að læra að svona gerir maður ekki. Við vöðum ekki inn í garð okkar næsta nágranna og þykjumst eiga hann. Suma þarf að ala upp stöðugt og kenna þeim einföldustu reglur; Líkt og þú gefur ekki barni ís fyrir matinn þó að því langi mjög mikið í hann. Börn taka ekki dót sem þau eiga ekki. Ísland á nú um stundir öfluga kvenleiðtoga sem þora að segja það sem þarf. Þær hafa alið upp börn mis erfið örugglega og kennt þeim lífsins gildi og reglur. Hvað má og hvað má ekki. Nú þegar þessi orð eru skrifuð og síðustu sólar geislarnir í bili að minnsta kosti gleðja okkur. Þá erum við örugg því okkar einstöku öflugu kvenleiðtogar tala íslensku við alla, líka kynduga örvæntingarfulla karla sem haga sér líkt og óþekk börn. Slík börn geta vissulega geta verið sjálfum sér og öðrum hættuleg og þau þurfa skýr skilaboð; Ìsland er og verður sjálfstætt ríki um ókomin ár. Höfundur er læknir.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar