Ég ræð ekkert við þetta

Næstkomandi laugardag opnar Sigtryggur Berg Sigmarsson einkasýningu í Gallery Port við Laugaveg 23b. Titill sýningarinnar er En ég sé hlutina öðruvísi og sýnir Sigtryggur þar saman verk sem eru unnin á tveimur tímabilum en hann segir að eldri verkin séu frá þeim tíma þegar hann var búsettur í Gent í Belgíu.

„Ég bjó í Gent í ein þrjú ár og þar sýndi ég verk í Galerie Tatjana Piet­ers sem mig hefur lengi langað til þess að sýna hérna heima. Gent er gríðarlega falleg borg, gömul og ævintýraleg og meðan ég var þar þá fann ég að sem teiknari fékk ég allt annan og mjög ólíkan innblástur þeim sem ég fæ hérna heima. Ég fann líka að ég sá borgina með allt öðrum augum en heimamenn, verandi frá Íslandi, og þaðan kemur yfirskrift sýningarinnar. Þetta skilaði sér fljótlega inn í teikningarnar og ég fór að teikna, að því að mér fannst, mjög væmnar myndir. Það var ekkert sem ég réð við sérstaklega. Þetta kemur bara eins og það kemur og maður ræður ekkert við það sem maður gerir.“

Ásamt þessum verkum frá Belgíu er Sigtryggur einnig með nýrri myndir sem hann leggur einnig til sýningarinnar. „Ég hef verið að teikna mikið síðan ég kom til baka og hef tekið eftir að það er allt annar gír í þeim myndum. Það er meiri keyrsla og frjálsræði og einhvern veginn allt önnur tilfinning. Kannski er það einfaldlega vegna þess að þannig virkar bara þjóðfélagið hérna. Maður veit ekkert hvað er að fara að gerast á morgun, á meðan stöðugleikinn er meiri í Gent. Allt er varanlegra þar meðan allt er lausara í reipunum hér.“

Hvað varðar efnistök segir Sigtryggur að hann hafi þann háttinn á að vinna á miklum hraða. „Maður vill komast í eitthvert ákveðið ástand. Það er oft þannig að ég þarf að teikna tíu til fimmtán myndir til þess að fá þessa einu sem ég vil svo nota, þannig að þetta er ákveðið ferli. Stundum koma dagar þar sem maður getur teiknað kannski fimm myndir sem manni finnst allar nothæfar, góðar og gildar en ég ræð ekkert við þetta.

Það er oft tónlist sem leiðir mig áfram enda er vinnustofan mín alveg útsýnislaus. Þess vegna snýst þetta alfarið um hugarheiminn og þetta ástand sem ég næ að koma mér í. Þar kemur tónlistin sterk inn, þeir Beethoven, Bach og Brahms. Ég bara set B-in þrjú á fullt og þeir félagar sjá um að keyra mig inn í þetta teikningu eftir teikningu.“