Við hljótum að vera áhættufíklar

Leikandi ljóð er yfirskrift tónleika Sólrúnar Bragadóttur sópran og Önnu Málfríðar Sigurðardóttur píanóleikara í Norræna húsinu á morgun sem hefjast klukkan 15.15 og tilheyra samnefndri tónleikaröð.

„Þetta verða í allt tuttugu og tvö lög sem við berum á borð,“ segir Anna Málfríður og nefnir fyrst sex lög sem þær stöllur ætla að frumflytja eftir tónskáldið John Speight.

„Speight samdi þessi lög, að beiðni okkar, við ljóð Þorsteins Valdimarssonar skálds og við hlökkum til að túlka þau því tónmálið er svo fallegt. John Speight stillir sig inn á ljóð Þorsteins og dregur fram efni þeirra, meðal annars náttúrurómantíkina.“

Fleira er að frétta því á dagskránni er líka úrval sönglaga úr lagaflokkum eftir A. Copland, S. Barber, D. Argento og E. Granados, auk nokkurra laga Respighi. Þau eru ekki öll jafn einföld og auðmelt eftir því sem Anna Málfríður lýsir. „Flutningurinn reynir verulega á okkur Sólrúnu, sérstaklega lögin eftir Copland og Barber því í þeim er samspilið milli okkar mjög flókið. (Hlæjandi) Þetta er hættuspil. Við hljótum að vera áhættufíklar í eðli okkar.“

Hún segir efnisskrána spanna allan tilfinningaskalann og þar sé bæði rómantík og dramatík. Í síðarnefnda flokknum tekur hún sem dæmi verk um fólk í sjávarháska. „Þar finnum við fyrir öldunum og angistinni.“

En lög Johns Speight eru aðgengileg og vega upp á móti hinum, að sögn Önnu Málfríðar. „Líka lög Granados. Þó þau fjalli um sorglegt efni þá eru þar afskaplega fallegar og ljóðrænar línur þannig að við erum ekki með allt prógrammið á sama hápunkti erfiðleikanna – sem betur fer.“

Hafið þið flutt þessi verk áður? „Nei, veistu, við erum að flytja þetta allt í fyrsta skipti. Það er áskorun enda er nauðsynlegt fyrir listamenn að teygja sig aðeins út fyrir þægindarammann og reyna alltaf að bæta sig. Ekki vera alltaf að spila sömu, gömlu, góðu lögin sem maður kann og getur spilað blindandi.“ gun@frettabladid.is