Kvíði skólabarna varðar samfélagið allt Gunnar Einarsson skrifar 17. apríl 2018 14:45 „Þess vegna höldum við í vonina sem er trúin á ástina og reisnina og gæskuna og mennskuna og vináttuna um að enginn sé aleinn í heiminum, einmana og hræddur á plánetunni Jörð.“ Svona hljóðar viðlagið í nýlegu lagi með hljómsveitinni Nýdönsk. Öll þessi fallegu orð í fyrri hluta viðlagsins eiga við um það risavaxna verkefni að skapa og reka samfélag eins og Garðabær er. Fjármál eru aðeins einn liður í því verkefni en það sem stendur upp úr í mínum huga eftir 13 ár í starfi bæjarstjóra er mannlegi þátturinn og það hvernig við sköpum samheldið og fallegt samfélag þar sem mennskan og gæskan eru í fyrirrúmi. Þetta er rauði þráðurinn í öllu okkar starfi en því miður virðist sem okkur, sem íslensku samfélagi, sé ekki að takast nógu vel að passa upp á alla okkar meðbræður og –systur og að það eigi ekki síst við um börnin okkar og ungmennin. Rannsóknir hafa sýnt að kvíði, depurð og þunglyndi er alltof algeng á meðal þeirra og hefur aukist undanfarin ár. Garðabær á að vera í forystu sveitarfélaga þegar kemur að mennskunni, samkennd og virðingu fyrir hverjum og einum.Hvað er til ráða? Aukin vanlíðan ungmenna er ekki bara garðbæskt vandamál. Þetta er þróun sem við sjáum á landsvísu og við verðum að taka á af fullri alvöru. Til þess verða margir að leggjast á eitt, þar á meðal má nefna ríkið sem rekur heilbrigðiskerfið, sveitarfélögin sem starfrækja leik- og grunnskóla, foreldra, tómstundaleiðbeinendur, íþróttaþjálfara og alla aðra sem koma að uppeldi og umönnun barna og ungmenna. Við í Garðabæ ætlum ekki að láta okkar eftir liggja. „Lengi býr að fyrstu gerð“ segir máltækið og með það í huga hefur bæjarstjórn Garðabæjar lagt ríka áherslu á að efla leikskólana og að tryggja börnum örugga dagvistun í leikskóla frá 12 mánaða aldri. Í fjölmiðlum undanfarið höfum við séð viðtöl við foreldra ungra barna sem eru í stórfelldum vandræðum vegna skorts á dagvistunarúrræðum í nágrannasveitarfélögunum. Með því að bjóða börnum leikskólavist frá 12 mánaða aldri er því ekki aðeins stuðlað að velferð barnanna heldur líka verið að létta áhyggjum og streitu af foreldrunum sem oft á tíðum er ungt fólk sem er að koma undir sig fótunum. Lífsgæði þessa unga fólks eru þannig aukin og það fær tækifæri til að blómstra, lifa í núinu og njóta þess tíma á meðan börnin eru lítil en við sem erum orðin eldri vitum hvað sá tími virðist hafa verið stuttur þegar litið er til baka. Það er hins vegar ekki nóg að börnin fái dvöl í leikskóla. Tryggja verður að þar fari fram faglegt og gott starf sem stuðlar að vellíðan, velferð og þroska barnanna. Til að efla hið faglega starf leik- og grunnskóla hefur Garðabær m.a. sett á stofn þróunarsjóði á báðum skólastigum. Skólar, skólastjórnendur og kennarar geta og hafa sótt um styrki í sjóðina til fjölbreyttra þróunarverkefna. Lokaskýrslur allra verkefnanna verða birtar á vef Garðabæjar og því eru þátttakendur í verkefnunum ekki aðeins að efla sig sem fagfólk heldur að búa til og miðla nýrri þekkingu sem aðrir geta lært af. Bæjarstjórn hefur einnig samþykkt að styrkja starfsfólk til náms í leikskólakennarafræðum sem er ein leið til að bregðast við skorti á fagfólki í þeim fræðum.Lærum að njóta augnabliksins Umhverfismál hafa lengi verið forgangsmál hjá bæjarstjórn Garðabæjar. Í bæjarlandinu eru fjölbreytt náttúru- og útivistarsvæði sem mörg hver eru friðuð til framtíðar. Fátt er betra til að létta af sér áhyggjum og streitu dagsins en góður göngutúr í náttúrulegu umhverfi. Það eru lífsgæði sem Garðbæingar búa við og kunna að meta. Við slíkar aðstæður er gott að einbeita sér að því að njóta augnabliksins og hugsa um það jákvæða og fagra í tilverunni. Núvitund er hugarástand sem við ættum öll að temja okkur í ríkari mæli og jafnframt að taka upp í skólastarfi og kenna ungmennunum okkar sem leið til að takast á við kvíða og depurð. Hvert augnablik er dýrmætt enda veit enginn hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Og „þess vegna höldum við í vonina…..“ Með sumarkveðju, Gunnar Einarsson, bæjarstjóri í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun Sveitarstjórnarkosningar Mest lesið Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir Skoðun Alræmdur faðir stígur fram Atli Heiðar Gunnlaugsson Skoðun Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon Skoðun Þarf Ísland að vera dýrasta land í heimi? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hér kemur staðreynd: það er ekki til neinn Evrópuher Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Að skrúfa í sundur flugvél á flugi Eggert Sigurbergsson Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir Skoðun Nágrannakærleikur í arkitektúr samanber náungakærleikur Halldóra Arnardóttir Skoðun Um rekstur Reykjavíkurborgar 2025 Birgir Björn Sigurjónsson Skoðun ESB-Pakkinn Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir skrifar Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Að skrúfa í sundur flugvél á flugi Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon skrifar Skoðun Þarf Ísland að vera dýrasta land í heimi? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hér kemur staðreynd: það er ekki til neinn Evrópuher Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Nágrannakærleikur í arkitektúr samanber náungakærleikur Halldóra Arnardóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum: ESB sem drifkraftur lausna Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Að kjósa tækifæri, eða hafna því Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun ESB-Pakkinn Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gat þess ekki að við myndum borga brúsann Hjörtur J. Guðmundsson. skrifar Skoðun Friður á Segulfirði Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Vindorkan – ný fjármálabóla í ríkjum ESB? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Skipulag, ábyrgð og meirihlutamyndun Marta Rut Ólafsdóttir,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Enginn kaus Bjarna eða Brynjar Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hvað myndir þú gera við auka milljón á ári? Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Galin skattheimta ríkisstjórnarinnar Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Fyrst upplýsingar og stöðugleiki, svo má kjósa Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Króatar og ávextir ESB-aðildar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Þegar hlutverkin deyja og sjálfið vaknar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Dagur og Diljá - dómur er fallinn Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Styrkur í fjárfestingu í sjávarútvegi Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum er ekki háð Evrópusambandsaðild Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hundrað milljarða loforð Dags Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason skrifar Skoðun Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fólkið fær að ráða för Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
„Þess vegna höldum við í vonina sem er trúin á ástina og reisnina og gæskuna og mennskuna og vináttuna um að enginn sé aleinn í heiminum, einmana og hræddur á plánetunni Jörð.“ Svona hljóðar viðlagið í nýlegu lagi með hljómsveitinni Nýdönsk. Öll þessi fallegu orð í fyrri hluta viðlagsins eiga við um það risavaxna verkefni að skapa og reka samfélag eins og Garðabær er. Fjármál eru aðeins einn liður í því verkefni en það sem stendur upp úr í mínum huga eftir 13 ár í starfi bæjarstjóra er mannlegi þátturinn og það hvernig við sköpum samheldið og fallegt samfélag þar sem mennskan og gæskan eru í fyrirrúmi. Þetta er rauði þráðurinn í öllu okkar starfi en því miður virðist sem okkur, sem íslensku samfélagi, sé ekki að takast nógu vel að passa upp á alla okkar meðbræður og –systur og að það eigi ekki síst við um börnin okkar og ungmennin. Rannsóknir hafa sýnt að kvíði, depurð og þunglyndi er alltof algeng á meðal þeirra og hefur aukist undanfarin ár. Garðabær á að vera í forystu sveitarfélaga þegar kemur að mennskunni, samkennd og virðingu fyrir hverjum og einum.Hvað er til ráða? Aukin vanlíðan ungmenna er ekki bara garðbæskt vandamál. Þetta er þróun sem við sjáum á landsvísu og við verðum að taka á af fullri alvöru. Til þess verða margir að leggjast á eitt, þar á meðal má nefna ríkið sem rekur heilbrigðiskerfið, sveitarfélögin sem starfrækja leik- og grunnskóla, foreldra, tómstundaleiðbeinendur, íþróttaþjálfara og alla aðra sem koma að uppeldi og umönnun barna og ungmenna. Við í Garðabæ ætlum ekki að láta okkar eftir liggja. „Lengi býr að fyrstu gerð“ segir máltækið og með það í huga hefur bæjarstjórn Garðabæjar lagt ríka áherslu á að efla leikskólana og að tryggja börnum örugga dagvistun í leikskóla frá 12 mánaða aldri. Í fjölmiðlum undanfarið höfum við séð viðtöl við foreldra ungra barna sem eru í stórfelldum vandræðum vegna skorts á dagvistunarúrræðum í nágrannasveitarfélögunum. Með því að bjóða börnum leikskólavist frá 12 mánaða aldri er því ekki aðeins stuðlað að velferð barnanna heldur líka verið að létta áhyggjum og streitu af foreldrunum sem oft á tíðum er ungt fólk sem er að koma undir sig fótunum. Lífsgæði þessa unga fólks eru þannig aukin og það fær tækifæri til að blómstra, lifa í núinu og njóta þess tíma á meðan börnin eru lítil en við sem erum orðin eldri vitum hvað sá tími virðist hafa verið stuttur þegar litið er til baka. Það er hins vegar ekki nóg að börnin fái dvöl í leikskóla. Tryggja verður að þar fari fram faglegt og gott starf sem stuðlar að vellíðan, velferð og þroska barnanna. Til að efla hið faglega starf leik- og grunnskóla hefur Garðabær m.a. sett á stofn þróunarsjóði á báðum skólastigum. Skólar, skólastjórnendur og kennarar geta og hafa sótt um styrki í sjóðina til fjölbreyttra þróunarverkefna. Lokaskýrslur allra verkefnanna verða birtar á vef Garðabæjar og því eru þátttakendur í verkefnunum ekki aðeins að efla sig sem fagfólk heldur að búa til og miðla nýrri þekkingu sem aðrir geta lært af. Bæjarstjórn hefur einnig samþykkt að styrkja starfsfólk til náms í leikskólakennarafræðum sem er ein leið til að bregðast við skorti á fagfólki í þeim fræðum.Lærum að njóta augnabliksins Umhverfismál hafa lengi verið forgangsmál hjá bæjarstjórn Garðabæjar. Í bæjarlandinu eru fjölbreytt náttúru- og útivistarsvæði sem mörg hver eru friðuð til framtíðar. Fátt er betra til að létta af sér áhyggjum og streitu dagsins en góður göngutúr í náttúrulegu umhverfi. Það eru lífsgæði sem Garðbæingar búa við og kunna að meta. Við slíkar aðstæður er gott að einbeita sér að því að njóta augnabliksins og hugsa um það jákvæða og fagra í tilverunni. Núvitund er hugarástand sem við ættum öll að temja okkur í ríkari mæli og jafnframt að taka upp í skólastarfi og kenna ungmennunum okkar sem leið til að takast á við kvíða og depurð. Hvert augnablik er dýrmætt enda veit enginn hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Og „þess vegna höldum við í vonina…..“ Með sumarkveðju, Gunnar Einarsson, bæjarstjóri í Garðabæ.
Skoðun Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Að skapa heilrænt samfélag einstaklinga frá mörgum löndum jarðar Matthildur Björnsdóttir skrifar
Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum: ESB sem drifkraftur lausna Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar
Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason skrifar
Skoðun Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar