Kvíði skólabarna varðar samfélagið allt Gunnar Einarsson skrifar 17. apríl 2018 14:45 „Þess vegna höldum við í vonina sem er trúin á ástina og reisnina og gæskuna og mennskuna og vináttuna um að enginn sé aleinn í heiminum, einmana og hræddur á plánetunni Jörð.“ Svona hljóðar viðlagið í nýlegu lagi með hljómsveitinni Nýdönsk. Öll þessi fallegu orð í fyrri hluta viðlagsins eiga við um það risavaxna verkefni að skapa og reka samfélag eins og Garðabær er. Fjármál eru aðeins einn liður í því verkefni en það sem stendur upp úr í mínum huga eftir 13 ár í starfi bæjarstjóra er mannlegi þátturinn og það hvernig við sköpum samheldið og fallegt samfélag þar sem mennskan og gæskan eru í fyrirrúmi. Þetta er rauði þráðurinn í öllu okkar starfi en því miður virðist sem okkur, sem íslensku samfélagi, sé ekki að takast nógu vel að passa upp á alla okkar meðbræður og –systur og að það eigi ekki síst við um börnin okkar og ungmennin. Rannsóknir hafa sýnt að kvíði, depurð og þunglyndi er alltof algeng á meðal þeirra og hefur aukist undanfarin ár. Garðabær á að vera í forystu sveitarfélaga þegar kemur að mennskunni, samkennd og virðingu fyrir hverjum og einum.Hvað er til ráða? Aukin vanlíðan ungmenna er ekki bara garðbæskt vandamál. Þetta er þróun sem við sjáum á landsvísu og við verðum að taka á af fullri alvöru. Til þess verða margir að leggjast á eitt, þar á meðal má nefna ríkið sem rekur heilbrigðiskerfið, sveitarfélögin sem starfrækja leik- og grunnskóla, foreldra, tómstundaleiðbeinendur, íþróttaþjálfara og alla aðra sem koma að uppeldi og umönnun barna og ungmenna. Við í Garðabæ ætlum ekki að láta okkar eftir liggja. „Lengi býr að fyrstu gerð“ segir máltækið og með það í huga hefur bæjarstjórn Garðabæjar lagt ríka áherslu á að efla leikskólana og að tryggja börnum örugga dagvistun í leikskóla frá 12 mánaða aldri. Í fjölmiðlum undanfarið höfum við séð viðtöl við foreldra ungra barna sem eru í stórfelldum vandræðum vegna skorts á dagvistunarúrræðum í nágrannasveitarfélögunum. Með því að bjóða börnum leikskólavist frá 12 mánaða aldri er því ekki aðeins stuðlað að velferð barnanna heldur líka verið að létta áhyggjum og streitu af foreldrunum sem oft á tíðum er ungt fólk sem er að koma undir sig fótunum. Lífsgæði þessa unga fólks eru þannig aukin og það fær tækifæri til að blómstra, lifa í núinu og njóta þess tíma á meðan börnin eru lítil en við sem erum orðin eldri vitum hvað sá tími virðist hafa verið stuttur þegar litið er til baka. Það er hins vegar ekki nóg að börnin fái dvöl í leikskóla. Tryggja verður að þar fari fram faglegt og gott starf sem stuðlar að vellíðan, velferð og þroska barnanna. Til að efla hið faglega starf leik- og grunnskóla hefur Garðabær m.a. sett á stofn þróunarsjóði á báðum skólastigum. Skólar, skólastjórnendur og kennarar geta og hafa sótt um styrki í sjóðina til fjölbreyttra þróunarverkefna. Lokaskýrslur allra verkefnanna verða birtar á vef Garðabæjar og því eru þátttakendur í verkefnunum ekki aðeins að efla sig sem fagfólk heldur að búa til og miðla nýrri þekkingu sem aðrir geta lært af. Bæjarstjórn hefur einnig samþykkt að styrkja starfsfólk til náms í leikskólakennarafræðum sem er ein leið til að bregðast við skorti á fagfólki í þeim fræðum.Lærum að njóta augnabliksins Umhverfismál hafa lengi verið forgangsmál hjá bæjarstjórn Garðabæjar. Í bæjarlandinu eru fjölbreytt náttúru- og útivistarsvæði sem mörg hver eru friðuð til framtíðar. Fátt er betra til að létta af sér áhyggjum og streitu dagsins en góður göngutúr í náttúrulegu umhverfi. Það eru lífsgæði sem Garðbæingar búa við og kunna að meta. Við slíkar aðstæður er gott að einbeita sér að því að njóta augnabliksins og hugsa um það jákvæða og fagra í tilverunni. Núvitund er hugarástand sem við ættum öll að temja okkur í ríkari mæli og jafnframt að taka upp í skólastarfi og kenna ungmennunum okkar sem leið til að takast á við kvíða og depurð. Hvert augnablik er dýrmætt enda veit enginn hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Og „þess vegna höldum við í vonina…..“ Með sumarkveðju, Gunnar Einarsson, bæjarstjóri í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun Sveitarstjórnarkosningar Mest lesið X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Sjálfstæðisbarátta nútímans Logi Einarsson Skoðun Íþróttabærinn Akranes – meira en aðstaða, þetta er líf Liv Åse Skarstad Skoðun Minna flækjustig og fleiri tækifæri í grænum útlánum Aðalheiður Snæbjarnardóttir Skoðun Hvað er raunverulega hollt mataræði? Anna Lind Fells Skoðun Skoðun Skoðun Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Minna flækjustig og fleiri tækifæri í grænum útlánum Aðalheiður Snæbjarnardóttir skrifar Skoðun Íþróttabærinn Akranes – meira en aðstaða, þetta er líf Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni skrifar Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisbarátta nútímans Logi Einarsson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal: Við getum gert betur Pálína Hildur Sigurðardóttir skrifar Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar Skoðun Hvað er raunverulega hollt mataræði? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Áhættustjórnun í fiskeldi Otto Færovik skrifar Skoðun Gamblað með göng og líf lögð undir Eyjólfur Þorkelsson skrifar Skoðun Að venja barn af bleyju Elín Erna Steinarsdóttir skrifar Skoðun Jarðsagan og loftslagsbreytingar Brynhildur Magnúsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson skrifar Skoðun Þegar þjóð reis upp og mótmælti kröftuglega – en hvað gerðist svo? Hörður Torfason skrifar Skoðun Heimilin og orkuskiptin í forgang á raforkumarkaði Dagný Halldórsdóttir,Tryggvi Felixson skrifar Skoðun Hversu mikið af regluverki Evrópusambandsins hefur verið tekið upp í íslenskan rétt? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Verðtryggður Seðlabankastjóri Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Óskað er eftir forystu í efnahagslegum þrengingum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Ekki vera sjálfsafgreiðslukassi! Þorsteinn Valdimarsson skrifar Skoðun Flotinn sem hvarf: Líflína Íslands undir erlendum fánum Sólrún H.G. Proppé skrifar Skoðun Hvers eiga íbúar efri byggða að gjalda? Helga Jónsdóttir skrifar Skoðun Viska og FÍN byggja óhagnaðardrifið húsnæði fyrir háskólamenntaða Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar Skoðun Af hverju óttast sumir og hafa andúð á flóttamönnum og innflytjendum? Tilgáta: Fólk óttast sig sjálft...... Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Hver er stefna sveitarfélaga í menningar- og safnamálum? Dagrún Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Menningarhús og framtíð safna í Skagafirði – um hvað snýst málið í raun? Berglind Þorsteinsdóttir skrifar Sjá meira
„Þess vegna höldum við í vonina sem er trúin á ástina og reisnina og gæskuna og mennskuna og vináttuna um að enginn sé aleinn í heiminum, einmana og hræddur á plánetunni Jörð.“ Svona hljóðar viðlagið í nýlegu lagi með hljómsveitinni Nýdönsk. Öll þessi fallegu orð í fyrri hluta viðlagsins eiga við um það risavaxna verkefni að skapa og reka samfélag eins og Garðabær er. Fjármál eru aðeins einn liður í því verkefni en það sem stendur upp úr í mínum huga eftir 13 ár í starfi bæjarstjóra er mannlegi þátturinn og það hvernig við sköpum samheldið og fallegt samfélag þar sem mennskan og gæskan eru í fyrirrúmi. Þetta er rauði þráðurinn í öllu okkar starfi en því miður virðist sem okkur, sem íslensku samfélagi, sé ekki að takast nógu vel að passa upp á alla okkar meðbræður og –systur og að það eigi ekki síst við um börnin okkar og ungmennin. Rannsóknir hafa sýnt að kvíði, depurð og þunglyndi er alltof algeng á meðal þeirra og hefur aukist undanfarin ár. Garðabær á að vera í forystu sveitarfélaga þegar kemur að mennskunni, samkennd og virðingu fyrir hverjum og einum.Hvað er til ráða? Aukin vanlíðan ungmenna er ekki bara garðbæskt vandamál. Þetta er þróun sem við sjáum á landsvísu og við verðum að taka á af fullri alvöru. Til þess verða margir að leggjast á eitt, þar á meðal má nefna ríkið sem rekur heilbrigðiskerfið, sveitarfélögin sem starfrækja leik- og grunnskóla, foreldra, tómstundaleiðbeinendur, íþróttaþjálfara og alla aðra sem koma að uppeldi og umönnun barna og ungmenna. Við í Garðabæ ætlum ekki að láta okkar eftir liggja. „Lengi býr að fyrstu gerð“ segir máltækið og með það í huga hefur bæjarstjórn Garðabæjar lagt ríka áherslu á að efla leikskólana og að tryggja börnum örugga dagvistun í leikskóla frá 12 mánaða aldri. Í fjölmiðlum undanfarið höfum við séð viðtöl við foreldra ungra barna sem eru í stórfelldum vandræðum vegna skorts á dagvistunarúrræðum í nágrannasveitarfélögunum. Með því að bjóða börnum leikskólavist frá 12 mánaða aldri er því ekki aðeins stuðlað að velferð barnanna heldur líka verið að létta áhyggjum og streitu af foreldrunum sem oft á tíðum er ungt fólk sem er að koma undir sig fótunum. Lífsgæði þessa unga fólks eru þannig aukin og það fær tækifæri til að blómstra, lifa í núinu og njóta þess tíma á meðan börnin eru lítil en við sem erum orðin eldri vitum hvað sá tími virðist hafa verið stuttur þegar litið er til baka. Það er hins vegar ekki nóg að börnin fái dvöl í leikskóla. Tryggja verður að þar fari fram faglegt og gott starf sem stuðlar að vellíðan, velferð og þroska barnanna. Til að efla hið faglega starf leik- og grunnskóla hefur Garðabær m.a. sett á stofn þróunarsjóði á báðum skólastigum. Skólar, skólastjórnendur og kennarar geta og hafa sótt um styrki í sjóðina til fjölbreyttra þróunarverkefna. Lokaskýrslur allra verkefnanna verða birtar á vef Garðabæjar og því eru þátttakendur í verkefnunum ekki aðeins að efla sig sem fagfólk heldur að búa til og miðla nýrri þekkingu sem aðrir geta lært af. Bæjarstjórn hefur einnig samþykkt að styrkja starfsfólk til náms í leikskólakennarafræðum sem er ein leið til að bregðast við skorti á fagfólki í þeim fræðum.Lærum að njóta augnabliksins Umhverfismál hafa lengi verið forgangsmál hjá bæjarstjórn Garðabæjar. Í bæjarlandinu eru fjölbreytt náttúru- og útivistarsvæði sem mörg hver eru friðuð til framtíðar. Fátt er betra til að létta af sér áhyggjum og streitu dagsins en góður göngutúr í náttúrulegu umhverfi. Það eru lífsgæði sem Garðbæingar búa við og kunna að meta. Við slíkar aðstæður er gott að einbeita sér að því að njóta augnabliksins og hugsa um það jákvæða og fagra í tilverunni. Núvitund er hugarástand sem við ættum öll að temja okkur í ríkari mæli og jafnframt að taka upp í skólastarfi og kenna ungmennunum okkar sem leið til að takast á við kvíða og depurð. Hvert augnablik er dýrmætt enda veit enginn hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Og „þess vegna höldum við í vonina…..“ Með sumarkveðju, Gunnar Einarsson, bæjarstjóri í Garðabæ.
Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar
Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar
Skoðun Heimilin og orkuskiptin í forgang á raforkumarkaði Dagný Halldórsdóttir,Tryggvi Felixson skrifar
Skoðun Hversu mikið af regluverki Evrópusambandsins hefur verið tekið upp í íslenskan rétt? Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Viska og FÍN byggja óhagnaðardrifið húsnæði fyrir háskólamenntaða Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar
Skoðun Af hverju óttast sumir og hafa andúð á flóttamönnum og innflytjendum? Tilgáta: Fólk óttast sig sjálft...... Gunnar Björgvinsson skrifar
Skoðun Menningarhús og framtíð safna í Skagafirði – um hvað snýst málið í raun? Berglind Þorsteinsdóttir skrifar