Svartur blettur á borgarstjórn Egill Þór Jónsson skrifar 21. október 2020 12:01 Borgarstjórn fundaði í gær og voru tvö mikilvæg mál afgreidd á fundinum sem samþykkt voru samhljóða áður en tvær grímur fóru að renna á borgarfulltrúa. Annars vegar var um að ræða tillögu Sjálfstæðisflokksins um gerð úttektar á kynbundnum mun á námsárangri barna í grunn- og leikskólum borgarinnar sem vísað til meðferðar og frekari útfærslu skóla- og frístundaráðs. Hins vegar var um tillögu meirihlutans að ræða að fela velferðarsviði að hefja viðræður við heilbrigðisráðuneytið um sameiginlegan rekstur á neyslurými í Reykjavík. Undir lok fundar var óskað eftir því að Sjálfstæðisflokkurinn fengi að skipta út einum fulltrúa sínum fyrir annan fulltrúa í endurskoðunarnefnd borgarinnar. Þessi ósk hafði legið fyrir fimm dögum fyrir fundinn, sem telst raunar nokkuð langur tími, en hefð er fyrir því að þeir flokkar sem eiga sæti í ákveðnum ráðum og nefndum borgarinnar geti óskað eftir breytingu á skipan fulltrúa með afbrigðum. Og það með mun skemmri fyrirvara en var á þessari ósk okkar, enda á forræði flokkanna að velja fulltrúa til að sitja í þeirra umboði. Fordæmalaus valdbeiting Meirihluti borgarstjórnar, fulltrúar Samfylkingar, Viðreisnar, VG og Pírata, misbeittu valdi sínu og höfnuðu þessari fullkomlega eðlilegu ósk okkar sjálfstæðismanna. Með þessu var sleginn nýr tónn í valdbeitingu meirihluta gegn minnihluta, en vinnubrögð þessi eru áfellisdómur yfir meirihlutaflokkunum og svartur blettur á borgarstjórn Reykjavíkur. En hvað útskýrir þessi vinnubrögð meirihlutans og borgarstjórans? Sá aðili, Einar S. Hálfdánarson, sem skipa átti inn í nefndina hafði áður gert athugasemdir við framsetningu samstæðureiknings Reykjavíkurborgar fyrir árið 2019. Ekki var hlustað á hans faglegu rök og varnaðarorð og ákvað hann því að segja sig frá nefndinni þar til niðurstaða fengist í málið. Borgarstjóri kvartaði raunar sáran undan athugasemdum Einars á sínum tíma þegar samstæðureikningurinn var til umræðu í borgarstjórn og gaf lítið fyrir varnaðarorð hans og Sjálfstæðisflokksins, sem undirritaði reikninginn með fyrirvara vegna þessa. Svo virðist sem borgarstjóra sé ekki kunnugt um þá staðreynd að það er beinlínis hlutverk fulltrúa í endurskoðunarnefndum almennt, hvort sem það er hjá lífeyrissjóðum, lánastofnunum, tryggingafélögum eða Reykjavíkurborg, að hafa eftirlit með reikningsskilum. Nefndir sem þessar eiga sér stoð í lögum en skylt er að starfrækja slíkar nefndir í einingum tengdum almannahagsmunum. Nefndin hefur fallist á gagnrýnina Nú liggur fyrir álit reikningsskila- og upplýsinganefndar sveitarfélaga sem hefur fallist á gagnrýni Einars. Borgarstjóra var greinilega verulega brugðið yfir þeirri niðurstöðu og brá því á það ráð að gera hæfi viðkomandi tortryggilegt án nokkurra raka og ákveður ásamt forseta borgarstjórnar að koma í veg fyrir að taka kosninguna inn á dagskrá fundarins. Sú skógarferð borgarstjórans að reyna að varpa rýrð á hæfi viðkomandi er hálf hjákátleg, enda viðkomandi hámenntaður í þessum fræðum en hann er hæstaréttarlögmaður með viðskiptafræðigráðu frá virtum háskóla í Bandaríkjunum með aðaláherslu á reikningsskil. Þá er hann enn fremur löggiltur endurskoðandi sem er gjarnan fenginn sem matsmaður og sem sérfróður dómari við íslenska dómstóla þar sem reynir á reikningsskil. Vandfundinn er hæfari maður til setu í nefndinni. Augljós ásetningur Ásetningur borgarstjóra er augljós því á næstu dögum verður úrskurður reikningsskila- og upplýsinganefndar sveitarfélaga til umræðu í endurskoðunarnefndinni og augljóst að borgarstjóri ætlar sér að leita allra leiða til að fegra úrskurðinn sér í vil. Þess vegna var allt gert til að koma í veg fyrir að hægt yrði að skipa viðkomandi aftur í nefndina. Þetta er gömul saga og ný þegar borgarstjórinn á í hlut þar sem úrskurðir og úttektir liggja fyrir sem eru honum í óhag. Hann hefur farið mikinn á fundum borgarstjórnar og í fjölmiðlum í þeirri vegferð sinni að réttlæta reikningsskilin, sem gefa ekki glögga mynd af svartri fjárhagsstöðu borgarinnar. Staðreyndin er nefnilega sú að fjárhagsstaða borgarinnar verður enn svartari verði réttum reikningsskilareglum beitt og því verður forvitnilegt að sjá hvert útspil borgarstjórans verður í tengslum við úrskurð nefndarinnar. Hætt er við að sama leiksýningin verði endurtekin enn og aftur þegar óþægileg mál koma upp hjá borginni. Höfundur er borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Egill Þór Jónsson Borgarstjórn Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Skoðun Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Borgarstjórn fundaði í gær og voru tvö mikilvæg mál afgreidd á fundinum sem samþykkt voru samhljóða áður en tvær grímur fóru að renna á borgarfulltrúa. Annars vegar var um að ræða tillögu Sjálfstæðisflokksins um gerð úttektar á kynbundnum mun á námsárangri barna í grunn- og leikskólum borgarinnar sem vísað til meðferðar og frekari útfærslu skóla- og frístundaráðs. Hins vegar var um tillögu meirihlutans að ræða að fela velferðarsviði að hefja viðræður við heilbrigðisráðuneytið um sameiginlegan rekstur á neyslurými í Reykjavík. Undir lok fundar var óskað eftir því að Sjálfstæðisflokkurinn fengi að skipta út einum fulltrúa sínum fyrir annan fulltrúa í endurskoðunarnefnd borgarinnar. Þessi ósk hafði legið fyrir fimm dögum fyrir fundinn, sem telst raunar nokkuð langur tími, en hefð er fyrir því að þeir flokkar sem eiga sæti í ákveðnum ráðum og nefndum borgarinnar geti óskað eftir breytingu á skipan fulltrúa með afbrigðum. Og það með mun skemmri fyrirvara en var á þessari ósk okkar, enda á forræði flokkanna að velja fulltrúa til að sitja í þeirra umboði. Fordæmalaus valdbeiting Meirihluti borgarstjórnar, fulltrúar Samfylkingar, Viðreisnar, VG og Pírata, misbeittu valdi sínu og höfnuðu þessari fullkomlega eðlilegu ósk okkar sjálfstæðismanna. Með þessu var sleginn nýr tónn í valdbeitingu meirihluta gegn minnihluta, en vinnubrögð þessi eru áfellisdómur yfir meirihlutaflokkunum og svartur blettur á borgarstjórn Reykjavíkur. En hvað útskýrir þessi vinnubrögð meirihlutans og borgarstjórans? Sá aðili, Einar S. Hálfdánarson, sem skipa átti inn í nefndina hafði áður gert athugasemdir við framsetningu samstæðureiknings Reykjavíkurborgar fyrir árið 2019. Ekki var hlustað á hans faglegu rök og varnaðarorð og ákvað hann því að segja sig frá nefndinni þar til niðurstaða fengist í málið. Borgarstjóri kvartaði raunar sáran undan athugasemdum Einars á sínum tíma þegar samstæðureikningurinn var til umræðu í borgarstjórn og gaf lítið fyrir varnaðarorð hans og Sjálfstæðisflokksins, sem undirritaði reikninginn með fyrirvara vegna þessa. Svo virðist sem borgarstjóra sé ekki kunnugt um þá staðreynd að það er beinlínis hlutverk fulltrúa í endurskoðunarnefndum almennt, hvort sem það er hjá lífeyrissjóðum, lánastofnunum, tryggingafélögum eða Reykjavíkurborg, að hafa eftirlit með reikningsskilum. Nefndir sem þessar eiga sér stoð í lögum en skylt er að starfrækja slíkar nefndir í einingum tengdum almannahagsmunum. Nefndin hefur fallist á gagnrýnina Nú liggur fyrir álit reikningsskila- og upplýsinganefndar sveitarfélaga sem hefur fallist á gagnrýni Einars. Borgarstjóra var greinilega verulega brugðið yfir þeirri niðurstöðu og brá því á það ráð að gera hæfi viðkomandi tortryggilegt án nokkurra raka og ákveður ásamt forseta borgarstjórnar að koma í veg fyrir að taka kosninguna inn á dagskrá fundarins. Sú skógarferð borgarstjórans að reyna að varpa rýrð á hæfi viðkomandi er hálf hjákátleg, enda viðkomandi hámenntaður í þessum fræðum en hann er hæstaréttarlögmaður með viðskiptafræðigráðu frá virtum háskóla í Bandaríkjunum með aðaláherslu á reikningsskil. Þá er hann enn fremur löggiltur endurskoðandi sem er gjarnan fenginn sem matsmaður og sem sérfróður dómari við íslenska dómstóla þar sem reynir á reikningsskil. Vandfundinn er hæfari maður til setu í nefndinni. Augljós ásetningur Ásetningur borgarstjóra er augljós því á næstu dögum verður úrskurður reikningsskila- og upplýsinganefndar sveitarfélaga til umræðu í endurskoðunarnefndinni og augljóst að borgarstjóri ætlar sér að leita allra leiða til að fegra úrskurðinn sér í vil. Þess vegna var allt gert til að koma í veg fyrir að hægt yrði að skipa viðkomandi aftur í nefndina. Þetta er gömul saga og ný þegar borgarstjórinn á í hlut þar sem úrskurðir og úttektir liggja fyrir sem eru honum í óhag. Hann hefur farið mikinn á fundum borgarstjórnar og í fjölmiðlum í þeirri vegferð sinni að réttlæta reikningsskilin, sem gefa ekki glögga mynd af svartri fjárhagsstöðu borgarinnar. Staðreyndin er nefnilega sú að fjárhagsstaða borgarinnar verður enn svartari verði réttum reikningsskilareglum beitt og því verður forvitnilegt að sjá hvert útspil borgarstjórans verður í tengslum við úrskurð nefndarinnar. Hætt er við að sama leiksýningin verði endurtekin enn og aftur þegar óþægileg mál koma upp hjá borginni. Höfundur er borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun