„Stundum er best að skjóta fyrst og spyrja svo“

Úr byggingariðnaðinum í myndlistina

Jakob Veigar er alinn upp í Hveragerði en býr og starfar í Vínarborg. Hann leiddist fremur seint inn á veg myndlistarinnar eftir að hafa snúið baki við starfi í byggingariðnaði til margra ára. Hann útskrifaðist með BA gráðu í myndlist frá Listaháskóla Íslands 2016 og sem „Herr Magister“ í myndlist frá Akademie der Bildenden Künste í Vínarborg 2019.

Titilinn „I think, therefore I'm fucked“ er að sögn Jakobs afbökun á orðum franska heimspekingsins René Descartes „I think, therefore I am“ eða „Ég hugsa, þar með er ég“.

„Hugmyndin kom þegar ég var eitthvað að fíflast og var að láta taka myndir af mér í líki grísks stóuspekings á vinnustofunni minni í Vínarborg en hugmyndin sjálf er eitthvað sem ég hef verið að velta fyrir mér lengi.“

„Hugsunin að mörgu leyti orðin óvinur“

Aðspurður hvort Jakob telji hugsanir almennt þvælast fyrir fólki svarar hann:

„Ég held að í þeim raunveruleika sem við búum við í dag sé hugsunin að mörgu leyti orðin óvinur okkar. Við erum að missa stjórnina á hugsununum okkar í því offlæði upplýsinga sem við lifum í, þær fara að vinna á móti okkur.

Maður er allt í einu orðinn ofurviðkvæmur og ofsakvíðinn yfir einhverju sem á sér kannski engan stað í raunveruleikanum en er samt heilagur sannleikur í hausnum á okkur. Við flykkjumst á hugleiðslu- og ísbaðsnámskeið til þess eins að reyna slökkva á hausnum og upplifa stundar frið innra með okkur.

Í staðinn fyrir að nota rökhugsunina til þess að sía þær upplýsingar sem að okkur er haldið tökum við á móti öllu sem heilögum sannleika. Þá eyðum við engum tíma í kanna áreiðanleika og uppruna þeirra upplýsinga sem hellast yfir okkur, sem í sorglega mörgum tilfellum er bara rusl, hannað til þess að kveikja tilfinningar, mestmegnis ótta og hneykslun, og koma hausnum á okkur í einhvers konar þráhyggjuvirkni og við missum tenginguna við mennskuna.“

Listin sem er ofhugsuð endar í ruslinu

Í fréttatilkynningu segir að Jakob Veigar sé listmálari sem notar einnig aðra miðla á borð við ljós, myndbönd og textíl.

„Hann þróar listsköpun sína í mörgum lögum og er óhræddur við að prófa sig áfram. Innblásturinn fær hann úr tónlist, náttúrunni, arkitektúr og samfélaginu í kringum sig. Tónlistin lifnar við þar sem hvorki er byrjun né endir, aðeins augnablikið skiptir máli.“

Samkvæmt Jakobi verður besta listin til í flæði. 

„Ég á það til að ofhugsa listina en sú list endar oftar en ekki í ruslinu. Besta listin gerist þegar maður gefur henni frið til að gerast og maður treystir flæðinu. 

Ef ég hugsa of mikið í byrjun er hætta á því að verða of meðvitaður og listin deyr. Stundum er best að skjóta fyrst og spyrja svo.“

Sýningin opnar sem áður segir næsta laugardag 6. janúar í Listasal Mosfellsbæjar og stendur opnunin frá klukkan 14:00 til 16:00.

„Hún hefur verið rúmt ár í vinnslu og varð til sem einhverskonar hliðarverkefni með sýningunni minni, megi hönd þín vera heil sem kláraðist núna í desember í Listasafni Árnesinga,“ segir Jakob Veigar að lokum.