Læknir og lög­maður í hár saman vegna Plast­barka­máls

Sigurður hefur krafist skaðabóta frá Landspítalanum og hótað því að annars verði Tómas kærður til lögreglu fyrir aðkomu sína að máli Andemariam.

Magnús Karl tók nýverið til máls vegna Plastbarkamálsins, hann skrifaði viðhorfspistil á Vísi þar sem hann meðal annars átelur RÚV vegna óábyrgs fréttaflutnings í frétt þess efnis að Tómas Guðbjartsson skurðlæknir sé nú í sjúkraleyfi vegna plastbarkamálsins. Vísir greindi skömmu síðar frá því að Tómas væri í leyfi að eigin ósk.

Hann sneiðir jafnframt að lögmanninum Sigurði Guðna sem á móti deilir stuttu viðtali við Magnús Karl frá í júlí 2011 sem hann segir ekki hafa elst vel. Í kjölfarið fer fram athyglisvert og upplýsandi orðaskak þeirra á milli.

Þyrfti að biðjast afsökunar á viðtalinu

Sigurður segir að af viðtalinu megi ráða að Magnús Karl telji þetta „læknisfræðilega afrek aðeins byrjunina á því sem koma skyldi“. Nokkuð sem kom á daginn að varð ekki. 

Og Sigurður spyr á hvaða rannsóknum og ritrýndum fræðigreinum staðhæfingar Magnúsar Karls séu byggðar?

„Það er skoðun mín að fá viðtöl við lækni, sem krefst þess nú að vera tekinn alvarlega, hafi eldst jafn illa. Viðtalið ber aðeins vott um að viðmælandi vildi njóta ljómans sem stafaði af stjörnunni Paolo Macchiarini og fylgihnöttum hans. Vera maður með mönnum,“ skrifar Sigurður.

Segir viðtalið frá 2011 eldast illa

Hann bendir á að Magnús Karl hafi ekki spurt neinna gagnrýninna spurninga í júlí 2011 og ekki heldur 9. júní 2012 þegar stjarna Paolo Macchiaríni skein skært á ársafmæli barkaígræslunnar, sem læknadeild Háskóla Íslands hélt hér á landi. Læknadeild stóð fyrir tveimur málþingum umræddan dag í tilefni þess að ár var liðið frá aðgerðinni.

„Magnús Karl skuldar mér enga afsökunarbeiðni, þó hann hafi reynt að vega að lagaþekkingu minni í grein sinni á visir.is á dögunum. Hann ætti hins vegar að líta í eiginn barm og velta fyrir sér hvort ekki sé tímabært biðjast afsökunar á efni viðtalsins frá 8. júlí 2011, sem enginn fótur var fyrir.“

Magnús Karl svarar Sigurði og segir höfnun á líffæri vera ónæmisfræðilega svörun við framandi vef.

„Vandamálið í þessari sorglegu sögu var ekki höfnun heldur alvarlegar sýkingar. Þetta mál er hrikaleg sorgarsaga og glæpur var framinn eins og við vitum. Hvað læknisfræðina varðar er enn verið að reyna að blanda saman verkfræðilegum og frumulíffræðilegum aðferðum til að finna leiðir til að gera við skemmd líffæri og vefi.“

Af hverju vill Karólínska ekki bera ábyrgð

Magnús segist ekki skilja, sé litið til lögfræðinnar, hvers vegna sænskt lögreglu- og ákæruvald ákærðu ekki Tómas sé hann sekur um líkamsárás?

„Það eru nákvæmlega engin gögn sem benda til Tómas hafi haft nokkra vitneskju um að umrædd aðgerð (sem hann var beðinn um að taka þátt í af yfirmönnum sínum á LSH og að beiðni sænskra lækna) væri brotleg við lög.“

Magnús segir ennfremur að Sjúkratryggingar Íslands hafi meðal annars farið fram á að Karólinska sjúkrahúsið bæri alla ábyrgð á að tryggja vísindalega hluta þess svo sem að tryggja tilhlýðilegt upplýst samþykki og leyfi siðanefnda. 

„Það gerðu stjórnendur og ábyrgðarlæknar Karólinska ekki og er ein meginástæða þessarar hrikalegu sögu.“