Frestun á afgreiðslu Samgönguáætlunar er fagnaðarefni Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar 22. júlí 2024 15:31 Ástand vega í Dalabyggð er bágborið í öllum samanburði við aðra landshluta og er þar efstur á blaði þessa dagana þjóðvegur 60, Vestfjarðarvegur í gegnum Dali. Nú er komin 22. júlí og ekki er enn farið að leggja slitlag á þá vegbúta sem slitlag var heflað ofan af í vor og þar með var „endurheimtur“ malarvegur á þeim köflum þjóðvegarins sem um ræðir. Viðkomandi kaflar hafa orðið verri og verri á liðnum dögum og vikum og átti ég t.a.m. samtal við reyndan flutningabílstjóra á dögunum, sem keyrir veginn oft í viku, sem sagði mér að hann hefði sjaldan á sínum ferli og á þeirri löngu leið sem hann ferðast um upplifað jafn vondan veg og hér um ræðir og já, árið er 2024 gott fólk. Við í Dölum upplifum sinnuleysi þeirra sem stjórna málum og virðingarleysi gagnvart vegfarendum, hvort sem um er að ræða heimafólk í Dölum, atvinnubílstjóra eða ferðamenn og því vil ég segja, og rétt að árétta að það er mín persónulega skoðun, að ég fagna því að fyrirliggjandi tillaga að Samgönguáætlun fyrir komandi ár hafi ekki fengið afgreiðslu á vorþingi og frestast til haustsins. Þar með gefst tækifæri til að leiðrétta þann halla sem við á Vesturlandi höfum margítrekað „flaggað“ að sé í þeirri tillögu sem nú liggur fyrir. Í stuttu máli má segja að við á Vesturlandi förum ansi halloka í þeirri tillögu sem nú liggur fyrir og hafa Alþingismenn kjördæmisins sem og aðrir aðilar máls fengið skýr skilaboð um það sem við á Vesturlandi leggjum áherslu á því það eru ekki bara vegir í Dölum sem þarfnast aðhlynningar heldur einnig t.a.m. vegur 54, Snæfellsnesvegur. Á Vesturlandi er 14% alls vegakerfisins á landinu eða 1.845 kílómetrar af 12.901 kílómetrum ef stuðst er við tölur frá því árið 2020 en í landshlutanum búa 5% landsmanna. Ef rýnt er í samanburð á fjárframlögum til stofnvega utan höfuðborgarsvæðisins og Reykjaness, auk einstakra tengivega, kemur í ljós að í fyrirliggjandi drögum að Samgönguáætlun er á árunum 2024 til 2028 áætlaðar einungis 700 milljónir króna til framkvæmda á fyrrgreindum vegum á Vesturlandi af 44,4 milljörðum sem áætlað er að verja í stofnvegi á landsbyggðinni, já, segi og skrifa, 700 milljónir af 44,4 milljörðum eða um 1,6% af heildinni. Það er heldur betur ójafnt gefið og mætti halda að hér væri um prentvillu að ræða en svo er ekki. Það er og verður aldeilis verk að vinna hjá Alþingismönnum kjördæmisins á haustmánuðum við að fá fram leiðréttingu hvað Vesturland varðar í tillögu að Samgönguáætlun og mikilvægt að sveitarfélög og landshlutasamtökin okkar góðu standi þétt að baki þeim í þeirri mikilvægu vinnu. Treysti ég því einnig að nýr innviðaráðherra leggi sitt af mörkum og sýni okkar stöðu og þeim aðstöðumun sem við í Dölum og á Vesturlandi búum við. Við í Dalabyggð höfum kynnt okkar tillögur að forgangsröðun vegaframkvæmda og viðhaldsverkefna því ástand vega í Dalabyggð verður að bæta eins fljótt og auðið er. Bæði hvað varðar stofnvegi líkt og við á um Skógarstrandarveg sem síaukin umferð er um enda leiðin og landslag við hana ægifagurt. Einnig höfum við kynnt tillögur okkar að forgangsröðun framkvæmda hvað tengivegina okkar varðar sem eru að miklu leiti enn malarvegir sem skólabörn og fólk á leið til vinnu hristist um með tilheyrandi óþægindum og óheyrilegu sliti á ökutækjum og dekkjum. Sjá hér slóð á skýrsluna. Góðir vegir bæta lífsskilyrði þeirra íbúa sem við þá búa sem og atvinnubílstjóra og þeirra ferðamanna sem um vegina aka. Dalirnir og við íbúar á Vesturlandi allir eigum mikið inni hjá stjórnvöldum og vegayfirvöldum til að geta talist jafnokar annarra landshluta og ágæti lesandi, bilið breikkar dag frá degi og í raun er neyðarástand á þjóðvegi 60 í gegnum Dali eins og undirritaður hefur marg ítrekað nefnt í ræðu og riti. Það er sóknarhugur í okkur í Dalabyggð, mannlífið er kröftugt og frumkvæði einstaklinga mikið samanber verkefnið DalaAuð sem úthlutað hefur styrkjum til frumkvæðisverkefna sem mörg hver eru komin á gott skrið. Einnig erum við í innviðaverkefnum á vegum sveitarfélagsins sem styrkja munu Dalabyggð sem búsetuvalkosts til framtíðar, sbr. uppbyggingu íþróttamannvirkja í Búðardal sem framkvæmdir eru að hefjast við og stefnt er að taka í notkun í ársbyrjun 2026. Svo það sé enn ítrekað þá er verk að vinna í vegamálum, ekki síst hvað viðhald varðar á landsbyggðinni. Ég hef minni áhyggjur af ákveðnum „gæluverkefnum“ í og við höfuðborgarsvæðið og bið ég áhugafólk um þau verkefni hér fyrir fram afsökunar á þeirri skoðun minni. Ég hvet alla sem að málaflokknum koma, og þá sérstaklega þá sem útdeila fjármagni og stjórna forgangsröðun, til að bretta upp ermar, hagsmunum landsbyggðar til heilla sem og til að auka umferðaröryggi því við hljótum að vilja og ætla að stöðva þá óheillaþróun sem orðið hefur í tíðni alvarlegra umferðarslysa sem mörg hver má rekja til skelfilegs ástands í vegamálum – aðgerða er þörf, núna! Höfundur er sveitarstjóri í Dalabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Björn Bjarki Þorsteinsson Dalabyggð Vegagerð Samgöngur Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Sjá meira
Ástand vega í Dalabyggð er bágborið í öllum samanburði við aðra landshluta og er þar efstur á blaði þessa dagana þjóðvegur 60, Vestfjarðarvegur í gegnum Dali. Nú er komin 22. júlí og ekki er enn farið að leggja slitlag á þá vegbúta sem slitlag var heflað ofan af í vor og þar með var „endurheimtur“ malarvegur á þeim köflum þjóðvegarins sem um ræðir. Viðkomandi kaflar hafa orðið verri og verri á liðnum dögum og vikum og átti ég t.a.m. samtal við reyndan flutningabílstjóra á dögunum, sem keyrir veginn oft í viku, sem sagði mér að hann hefði sjaldan á sínum ferli og á þeirri löngu leið sem hann ferðast um upplifað jafn vondan veg og hér um ræðir og já, árið er 2024 gott fólk. Við í Dölum upplifum sinnuleysi þeirra sem stjórna málum og virðingarleysi gagnvart vegfarendum, hvort sem um er að ræða heimafólk í Dölum, atvinnubílstjóra eða ferðamenn og því vil ég segja, og rétt að árétta að það er mín persónulega skoðun, að ég fagna því að fyrirliggjandi tillaga að Samgönguáætlun fyrir komandi ár hafi ekki fengið afgreiðslu á vorþingi og frestast til haustsins. Þar með gefst tækifæri til að leiðrétta þann halla sem við á Vesturlandi höfum margítrekað „flaggað“ að sé í þeirri tillögu sem nú liggur fyrir. Í stuttu máli má segja að við á Vesturlandi förum ansi halloka í þeirri tillögu sem nú liggur fyrir og hafa Alþingismenn kjördæmisins sem og aðrir aðilar máls fengið skýr skilaboð um það sem við á Vesturlandi leggjum áherslu á því það eru ekki bara vegir í Dölum sem þarfnast aðhlynningar heldur einnig t.a.m. vegur 54, Snæfellsnesvegur. Á Vesturlandi er 14% alls vegakerfisins á landinu eða 1.845 kílómetrar af 12.901 kílómetrum ef stuðst er við tölur frá því árið 2020 en í landshlutanum búa 5% landsmanna. Ef rýnt er í samanburð á fjárframlögum til stofnvega utan höfuðborgarsvæðisins og Reykjaness, auk einstakra tengivega, kemur í ljós að í fyrirliggjandi drögum að Samgönguáætlun er á árunum 2024 til 2028 áætlaðar einungis 700 milljónir króna til framkvæmda á fyrrgreindum vegum á Vesturlandi af 44,4 milljörðum sem áætlað er að verja í stofnvegi á landsbyggðinni, já, segi og skrifa, 700 milljónir af 44,4 milljörðum eða um 1,6% af heildinni. Það er heldur betur ójafnt gefið og mætti halda að hér væri um prentvillu að ræða en svo er ekki. Það er og verður aldeilis verk að vinna hjá Alþingismönnum kjördæmisins á haustmánuðum við að fá fram leiðréttingu hvað Vesturland varðar í tillögu að Samgönguáætlun og mikilvægt að sveitarfélög og landshlutasamtökin okkar góðu standi þétt að baki þeim í þeirri mikilvægu vinnu. Treysti ég því einnig að nýr innviðaráðherra leggi sitt af mörkum og sýni okkar stöðu og þeim aðstöðumun sem við í Dölum og á Vesturlandi búum við. Við í Dalabyggð höfum kynnt okkar tillögur að forgangsröðun vegaframkvæmda og viðhaldsverkefna því ástand vega í Dalabyggð verður að bæta eins fljótt og auðið er. Bæði hvað varðar stofnvegi líkt og við á um Skógarstrandarveg sem síaukin umferð er um enda leiðin og landslag við hana ægifagurt. Einnig höfum við kynnt tillögur okkar að forgangsröðun framkvæmda hvað tengivegina okkar varðar sem eru að miklu leiti enn malarvegir sem skólabörn og fólk á leið til vinnu hristist um með tilheyrandi óþægindum og óheyrilegu sliti á ökutækjum og dekkjum. Sjá hér slóð á skýrsluna. Góðir vegir bæta lífsskilyrði þeirra íbúa sem við þá búa sem og atvinnubílstjóra og þeirra ferðamanna sem um vegina aka. Dalirnir og við íbúar á Vesturlandi allir eigum mikið inni hjá stjórnvöldum og vegayfirvöldum til að geta talist jafnokar annarra landshluta og ágæti lesandi, bilið breikkar dag frá degi og í raun er neyðarástand á þjóðvegi 60 í gegnum Dali eins og undirritaður hefur marg ítrekað nefnt í ræðu og riti. Það er sóknarhugur í okkur í Dalabyggð, mannlífið er kröftugt og frumkvæði einstaklinga mikið samanber verkefnið DalaAuð sem úthlutað hefur styrkjum til frumkvæðisverkefna sem mörg hver eru komin á gott skrið. Einnig erum við í innviðaverkefnum á vegum sveitarfélagsins sem styrkja munu Dalabyggð sem búsetuvalkosts til framtíðar, sbr. uppbyggingu íþróttamannvirkja í Búðardal sem framkvæmdir eru að hefjast við og stefnt er að taka í notkun í ársbyrjun 2026. Svo það sé enn ítrekað þá er verk að vinna í vegamálum, ekki síst hvað viðhald varðar á landsbyggðinni. Ég hef minni áhyggjur af ákveðnum „gæluverkefnum“ í og við höfuðborgarsvæðið og bið ég áhugafólk um þau verkefni hér fyrir fram afsökunar á þeirri skoðun minni. Ég hvet alla sem að málaflokknum koma, og þá sérstaklega þá sem útdeila fjármagni og stjórna forgangsröðun, til að bretta upp ermar, hagsmunum landsbyggðar til heilla sem og til að auka umferðaröryggi því við hljótum að vilja og ætla að stöðva þá óheillaþróun sem orðið hefur í tíðni alvarlegra umferðarslysa sem mörg hver má rekja til skelfilegs ástands í vegamálum – aðgerða er þörf, núna! Höfundur er sveitarstjóri í Dalabyggð.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar