Helgi fær ekki á­heyrn Hæsta­réttar

Í desember í fyrra staðfesti Landsréttur dóm Héraðsdóms Reykjavíkur, um að Helgi þyrfti að greiða starfsmönnunum fjórum alls 67 milljónir króna.

Málið sneri að uppgjörsssamningum sem Helgi gerði við mennina skömmu áður en Sling var selt á níu milljarða króna árið 2022. Sá samningur var gerður eftir að ekkert varð af kaupréttarsamningum sem mennirnir sögðust hafa gert en ekki fengið efnda.

Vísir ræddi við Bjarka Fannar Atlason, einn mannanna sem stefndu Helga. Bjarki Fannar er grafískur hönnuður og sagðist hafa varið sex árum í að hanna Sling. Honum voru dæmdar nítján milljónir króna í héraði og fyrir Landsrétti.

Kannaðist ekki við að mennirnir hefðu unnið fyrir Sling

Helgi var ekki sáttur með niðurstöðu Landsréttar í málinu og sendi frá sér yfirlýsingu vegna málsins. Þar sagði hann Landsrett ekki hafa tekið til lykilstaðreynda málsins. „Sem snýst um meinta kauprétti manna sem aldrei unnu hjá fyrirtækinu eða stoppuðu mjög stutt við í árdögum þess.“

Helgi sagði tvo mannanna fjögurra aldrei hafa unnið fyrir Sling. Það eru þeir Gísli Guðmundsson og Jose Eduardo Valenzuela Martinez.

„Hinir tveir hættu fyrir langa löngu. Aron Ingi Óskarsson vann í 4 mánuði fyrir Sling sumarið 2016. Bjarki Fannar Atlason vann fyrir auglýsingastofu 2015 sem heitir Döðlur sem vann fyrir Sling. Bjarki hætti öllum afskiptum af Sling 2017 þegar hann stofnaði eigið fyrirtæki sem heitir 50Skills.“

Dómurinn hafi verið bersýnilega rangur

Helgi lét sér ekki duga að senda frá sér yfirlýsingu vegna málsins heldur óskaði hann eftir leyfi Hæstaréttar til áfrýjunar á öllum málunum fjórum. Í ákvörðunum Hæstaréttar segir að Helgi hafi byggt á því að niðurstaða Landsréttar væri bersýnilega röng að formi og efni, málið varðaði sérstaklega mikilvæga hagsmuni hans og að úrslit málsins hefðu verulegt almennt gildi. 

Um annmarka á dómi Landsréttar hafi Helgi í fyrsta lagi vísað til þess að verulegur annmarki hefði verið á ákvörðun Landsréttar um skýrslutökur af nýjum vitnum fyrir dóminum. Í öðru lagi hefði meðferð Landsréttar á málinu verið andstæð lögum en til að mynda hefði verið boðað til aðalmeðferðar án þess að gæta að því að skýrslutökur hafi verið fyrirhugaðar í málinu. Í þriðja lagi hefðu ágallar verið á dómi Landsréttar en til dæmis hefði lýsing málsatvika verið ófullkomin og ekki skilmerkilega getið nýrra framlagðra gagna fyrir réttinum. 

Um verulegt almennt gildi málsins hafi Helgi vísað til þess að þar reyndi á ógildingarreglur laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga með hætti sem umtalsvert hefði verið fjallað um af hálfu fræðimanna en sem fárra ef nokkurra dómafordæma nyti við um. Einnig kynni dómurinn að skýra betur mat á grandsemi um efnisþætti ógildingarreglna og verða fordæmi um samsömun eða um áhrif greiðslu án viðurkenningar.

Hæstiréttur hélt ekki

Í ákvörðuninni segir að að virtum gögnum málsins yrði hvorki litið svo á að úrslit þess hefðu verulegt almennt gildi né að það varðaði sérstaklega mikilvæga hagsmuni leyfisbeiðanda í skilningi laga um meðferð einkamála. 

Þá yrði ekki séð að málsmeðferð fyrir héraðsdómi eða Landsrétti hefði verið stórlega ábótavant eða dómur Landsréttar væri bersýnilega rangur að formi eða efni. Í þeim efnum nægðu ekki þær athugasemdir sem Helgi hefði borið fram um hvernig staðið var að ákvörðun um að hafna því að vitni yrðu leidd fyrir Landsrétt. Beiðni um áfrýjunarleyfi væri því hafnað.