Fólk í sárum veldur tárum

Í litlu landi er langrækni og gömul sár sérstaklega hættuleg. Það sem byrjar sem lítil gremja getur smám saman orðið að eitri sem smitar samtalið, eyðir trausti og veldur nýjum sárum. Við sjáum þetta í hatursorðræðu, í deilum á samfélagsmiðlum, jafnvel í fjölskyldum og vinahópum.

Kjarni málsins er einfaldur: Fólk í sárum veldur tárum. Sá sem hefur ekki unnið úr eigin sársauka beinir honum ómeðvitað áfram til annarra.

Hringrás sársaukans:

Sár → reiði → biturð → árásir.

Óleyst áföll í einstaklingum verða að óleysanlegum átökum í samfélaginu.

Þegar við þegjum um sárin, magnast þau. Þegar við kennum öðrum um, breiðast þau.

Svo lengi sem þessi hringrás heldur áfram munu ný sár og leiðindi opnast aftur og aftur.

Lausnin er einföld, en ekki auðveld:

Fyrirgefa. Ekki til að réttlæta órétt heldur til að losa sjálfa/n þig úr hlekkjum við fortíðina.

Gleyma. Ekki með því að þurrka út minninguna heldur með því að neita að endurlifa sársaukann daglega.

Halda áfram. Lífið krefst áframhalds. Sá sem festist í sárunum verður sjálfur að þeim sem veldur tárum.

Smæð landsins, styrkur lausnarinnar:

Ísland er lítið samfélag. Við rekumst á hvert annað aftur og aftur. Þess vegna er enn mikilvægara að læra listina að sleppa. Það er ekki veikleiki heldur styrkur.

Ef við ætlum að byggja upp traust, samstöðu og jákvætt samfélag þá verðum við að velja að brjóta hringrásina. Fyrirgefning er ekki aðeins einkamál – hún er samfélagslegt öryggisnet.

Kærleikur er kjarkur:

Fólk í sárum veldur tárum. En fólk sem lærir að fyrirgefa, gleyma og halda áfram – það skapar nýtt svigrúm þar sem sameining vegur þyngra en sundrung.

Það er okkar val. Og tíminn til að velja er núna. 🙏

Höfundur er fyrrum framkvæmdastjóri Stjórnunarfélags Íslands