Framtíð Íslands: Frá áli til gervigreindar – Tækifæri fimmtu iðnbyltingarinnar Sigvaldi Einarsson skrifar 2. október 2025 12:17 Á meðan Ísland tapar baráttunni við ríkisstyrkta offramleiðslu Kína á áli og kísil, horfa stærstu tæknifyrirtæki heims til landsins vegna grænnar orku. Við stöndum á tímamótum: Eigum við að halda áfram í vonlausri samkeppni eða grípa einstakt tækifæri til að verða leiðandi afl í gervigreindarbyltingunni? Tíminn til að velja er núna. Vonlaus barátta við Kína Staðreyndirnar tala sínu máli: Ísland getur aldrei keppt við Kína í framleiðslu á áli og kísil. Kína framleiðir yfir 60% af öllu áli heimsins – rúmlega 40 milljónir tonna á ári. Framleiðsla Íslands, 800–900 þúsund tonn, er aðeins 1,5% af heimsframleiðslunni – dropi í hafið. Þetta er ekki sanngjörn samkeppni heldur barátta við ofurefli. Kínversk stjórnvöld niðurgreiða sinn iðnað markvisst og hafa þannig þrýst heimsmarkaðsverði niður áratugum saman. Á sama tíma hafa Bandaríkin og Evrópusambandið gripið til verndartolla, 25–100%, til að verjast undirverðlagningu. Að halda áfram á þessari braut er ekki aðeins vonlaust – heldur sóun á dýrmætum tíma og orku. Heimurinn vill það sem við eigum Á meðan við festumst í iðnaði fortíðarinnar, keppast Google, Microsoft, Amazon og Meta við að tryggja sér það sem Ísland býr yfir: 100% græna orku. Þessi fyrirtæki fjárfesta milljörðum dollara árlega í gagnaver og gervigreindarverkefni sem krefjast endurnýjanlegrar orku. Ísland hefur allt sem þau leita að: Græna orku: Eina landið í heiminum með 100% endurnýjanlega raforkuframleiðslu. Náttúrulega kælingu: Lega landsins lækkar rekstrarkostnað gagnavera verulega. Tilbúna innviði: Ísland hefur þegar heimsklassa gagnaver og ljósleiðaratengingar með orkunýtni (PUE) sem er langt undir heimsmeðaltali. Fjárfestar hafa þegar séð ljósið. Fyrirtæki eins og Crusoe og Borealis Data Center hafa tryggt sér hundruð milljóna dollara í fjármögnun á Íslandi – og fleiri stór gervigreindarfyrirtæki eru á leiðinni. Spurningin er hvort við séum tilbúin að taka á móti þeim. Gríðarlegur ávinningur fyrir Ísland Skiptin úr áli og kísil yfir í gagnaver eru ekki aðeins rökrétt – þau eru þjóðhagslega og umhverfislega bráðnauðsynleg. Loftslagsáhrif: Með því að skipta út ál- og kísilverum fyrir gagnaver myndum við spara 1,5 milljón tonn af CO₂ árlega. Það eitt og sér nægir til að uppfylla þriðjung til helming af skuldbindingum Íslands í Parísarsáttmálanum fyrir 2030. Engin önnur einstök aðgerð hefði sambærileg áhrif. Efnahagsleg áhrif: Álframleiðsla nýtir 67% af allri raforku á Íslandi en skilar aðeins 5% af vergri landsframleiðslu. Gagnaver og gervigreindarvinnsla skila margfalt meiri verðmætasköpun fyrir hverja kílóvattstund. Þetta þýðir erlendar fjárfestingar, fleiri störf og hærri tekjur fyrir íslenskt samfélag. Fimmta iðnbyltingin bíður ekki Ísland er þegar í 5. sæti á heimsvísu í stafrænum breytingum og meðal fremstu þjóða í nýsköpun. Við höfum alla burði til að verða leiðandi afl í fimmtu iðnbyltingunni sem byggir á gervigreind, skammtatölvum og sjálfvirkni. En nú stendur allt á ákvörðun. Við getum haldið áfram að tapa fyrir Kína í iðnaði fortíðarinnar – eða nýtt einstaka stöðu okkar til að verða lykilþjóð í tækni framtíðarinnar. Tækifærið er hér. Það er gríðarlegt. En það bíður ekki að eilífu. Grípum það. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar markþjálfi. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Sigvaldi Einarsson Mest lesið Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir Skoðun Myndir þú vilja losna við áhyggjur? Sóley Dröfn Davíðsdóttir Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon Skoðun Maðurinn sem ég kynntist í löggunni Þuríður B. Ægisdóttir Skoðun Framboð sem byggir á trú á Akureyri Berglind Ósk Guðmundsdóttir Skoðun Nýi Landspítalinn: klúður sem enginn þorir lengur að ræða Sigurður Sigurðsson Skoðun Flóttamannavegurinn er loksins fundinn Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Myndir þú vilja losna við áhyggjur? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir skrifar Skoðun Getur hver sem er boðið sig fram til sveitarstjórna? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Sleggjunni beitt – gegn almenningi Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Borgarlínan verður kosningamálið í vor Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Framboð sem byggir á trú á Akureyri Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sterk heilsugæsla um allt land Alma D. Möller,Jón Magnús Kristinsson skrifar Skoðun Vissulega miklu meira en tollabandalag Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Gott frumvarp en hverjir komast raunverulega að borðinu? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun María Rut og samkeppnishæfnin Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Að hafa það sem þarf Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kjósum mann sem klárar verkin! Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg er ramminn, ekki málverkið Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Bærinn er fólkið Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Verðbólga á Íslandi er ekki slys – hún er afleiðing ákvarðana Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að læra af fortíðinni Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Jaðardrengirnir okkar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Kristrún og Mazzucato Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Þegar alþjóðaviðskipti eru vopnvædd Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon skrifar Skoðun Ákvarðanir fyrir framtíðarkynslóðir Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Stúka við Kórinn mun skera niður framtíð HK í fótbolta! Ómar Stefánsson skrifar Skoðun Hlúum að hjarta skólans skrifar Skoðun Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfa börn að borga í strætó? Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Flóttamannavegurinn er loksins fundinn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Ríkisborgararéttur – sömu reglur eiga að gilda fyrir alla Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Á meðan Ísland tapar baráttunni við ríkisstyrkta offramleiðslu Kína á áli og kísil, horfa stærstu tæknifyrirtæki heims til landsins vegna grænnar orku. Við stöndum á tímamótum: Eigum við að halda áfram í vonlausri samkeppni eða grípa einstakt tækifæri til að verða leiðandi afl í gervigreindarbyltingunni? Tíminn til að velja er núna. Vonlaus barátta við Kína Staðreyndirnar tala sínu máli: Ísland getur aldrei keppt við Kína í framleiðslu á áli og kísil. Kína framleiðir yfir 60% af öllu áli heimsins – rúmlega 40 milljónir tonna á ári. Framleiðsla Íslands, 800–900 þúsund tonn, er aðeins 1,5% af heimsframleiðslunni – dropi í hafið. Þetta er ekki sanngjörn samkeppni heldur barátta við ofurefli. Kínversk stjórnvöld niðurgreiða sinn iðnað markvisst og hafa þannig þrýst heimsmarkaðsverði niður áratugum saman. Á sama tíma hafa Bandaríkin og Evrópusambandið gripið til verndartolla, 25–100%, til að verjast undirverðlagningu. Að halda áfram á þessari braut er ekki aðeins vonlaust – heldur sóun á dýrmætum tíma og orku. Heimurinn vill það sem við eigum Á meðan við festumst í iðnaði fortíðarinnar, keppast Google, Microsoft, Amazon og Meta við að tryggja sér það sem Ísland býr yfir: 100% græna orku. Þessi fyrirtæki fjárfesta milljörðum dollara árlega í gagnaver og gervigreindarverkefni sem krefjast endurnýjanlegrar orku. Ísland hefur allt sem þau leita að: Græna orku: Eina landið í heiminum með 100% endurnýjanlega raforkuframleiðslu. Náttúrulega kælingu: Lega landsins lækkar rekstrarkostnað gagnavera verulega. Tilbúna innviði: Ísland hefur þegar heimsklassa gagnaver og ljósleiðaratengingar með orkunýtni (PUE) sem er langt undir heimsmeðaltali. Fjárfestar hafa þegar séð ljósið. Fyrirtæki eins og Crusoe og Borealis Data Center hafa tryggt sér hundruð milljóna dollara í fjármögnun á Íslandi – og fleiri stór gervigreindarfyrirtæki eru á leiðinni. Spurningin er hvort við séum tilbúin að taka á móti þeim. Gríðarlegur ávinningur fyrir Ísland Skiptin úr áli og kísil yfir í gagnaver eru ekki aðeins rökrétt – þau eru þjóðhagslega og umhverfislega bráðnauðsynleg. Loftslagsáhrif: Með því að skipta út ál- og kísilverum fyrir gagnaver myndum við spara 1,5 milljón tonn af CO₂ árlega. Það eitt og sér nægir til að uppfylla þriðjung til helming af skuldbindingum Íslands í Parísarsáttmálanum fyrir 2030. Engin önnur einstök aðgerð hefði sambærileg áhrif. Efnahagsleg áhrif: Álframleiðsla nýtir 67% af allri raforku á Íslandi en skilar aðeins 5% af vergri landsframleiðslu. Gagnaver og gervigreindarvinnsla skila margfalt meiri verðmætasköpun fyrir hverja kílóvattstund. Þetta þýðir erlendar fjárfestingar, fleiri störf og hærri tekjur fyrir íslenskt samfélag. Fimmta iðnbyltingin bíður ekki Ísland er þegar í 5. sæti á heimsvísu í stafrænum breytingum og meðal fremstu þjóða í nýsköpun. Við höfum alla burði til að verða leiðandi afl í fimmtu iðnbyltingunni sem byggir á gervigreind, skammtatölvum og sjálfvirkni. En nú stendur allt á ákvörðun. Við getum haldið áfram að tapa fyrir Kína í iðnaði fortíðarinnar – eða nýtt einstaka stöðu okkar til að verða lykilþjóð í tækni framtíðarinnar. Tækifærið er hér. Það er gríðarlegt. En það bíður ekki að eilífu. Grípum það. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar markþjálfi.
Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir skrifar
Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Ríkisborgararéttur – sömu reglur eiga að gilda fyrir alla Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar