Það er hægt að snúa við verri stöðu en er í Reykjavík í dag Róbert Ragnarsson skrifar 27. janúar 2026 07:30 Það er hægt að ná árangri í fjármálum borgarinnar, bæta þjónustuna og lækka skatta. Ég veit það, því ég hef leitt hóp sem hefur gert það. Til að ná árangri þurfa þrír þættir að fara saman: þekking á rekstri, hæfni til að leiða fólk saman og seigla til að fylgja aðgerðum eftir. Á þessum eiginleikum vil ég snúa við stöðu borgarinnar með sambærilegum hætti og ég hef áður gert. Bág staða Reykjavíkur svipar til Grindavíkur árið 2010 Ég tók við sem bæjarstjóri Grindavíkurbæjar árið 2010. Kjörtímabilið á undan einkenndist af meirihlutaslitum og tíðum bæjarstjóraskiptum. Rekstur bæjarsjóðs var ekki sjálfbær og traust til bæjarstjórnar var lítið. Staðan var ekki ósvipuð þeirri sem Reykjavík stendur frammi fyrir í dag. Í bæjarstjórn kom öflugur hópur fólks með raunverulegan vilja til breytinga. Við lögðum strax mikla vinnu í að ná samstöðu um sameiginlega sýn og skýr markmið fyrir Grindavíkurbæ. Markið var sett hátt. Grindavíkurbær yrði fjárhagslega sterkasta sveitarfélag landsins. Það markmið náðist. Fyrir árangurinn hlaut Grindavíkurbær viðurkenningar Arion banka og Vísbendingar árin 2013 og 2014. Lægri skuldir og skattar með markvissum aðgerðum Lykillinn var skýr aðgerðaáætlun. Sett var heildstæð fjármálastefna með markmiðum fyrir hvert fjárhagsár og hvern málaflokk. Bæjarstjórn samþykkti eigin fjármálareglur árið 2010, löngu áður en Reykjavíkurborg gerði slíkt hið sama árið 2022. Gripið var til fjölbreyttra hagræðingaraðgerða, án uppsagna vegna erfðis atvinnuástands eftir Hrunið. Skólar voru sameinaðir, samrekstur aukinn, verkefnum útvistað og stjórnkerfið einfaldað með fækkun nefnda og stjórnenda. Áhersla var lögð á að verja grunnþjónustuna. Hagræðing átti sér stað í umsýslu, stoðþjónustu og stjórnun, en þjónusta við íbúa var óskert. Ég leiddi kraftmikinn hóp kjörinna fulltrúa með það skýra markmið að fjölga íbúum og styðja við atvinnuuppbyggingu í sveitarfélaginu. Við byggðum upp virkt samtal við fyrirtæki í bænum og studdum breytingar á hafnarsvæðinu og í Svartsengi til að skapa tækifæri til vaxtar í orkuvinnslu, ferðaþjónustu og sjávarútvegi. Þessar aðgerðir skiluðu umtalsverðum tekjum. Eignir utan grunnþjónustu voru seldar, þrátt fyrir mótmæli, meðal annars Félagsheimilið Festi. Í kjölfarið opnaði þar hótel og bæjarbúar fengu betri samkomusal í íþróttamiðstöðinni. Árangurinn lét ekki á sér standa. Rekstrarafgangur náðist strax árið 2012. Útsvar var lækkað 2013 og aftur 2014, niður fyrir 14%, en aðeins 9 sveitarfélög lögðu á lægra útsvar. Með ábyrgum rekstri var hægt að lækka skatta og styrkja þjónustu. Það er nákvæmlega þetta sem þarf að leggja ofur áherslu á fyrir Reykvíkinga í kjölfar næstu kosninga. Ég hef gert þetta áður, og ætla að gera það aftur í Reykjavík. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Viðreisn Grindavík Reykjavík Borgarstjórn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Bær í vexti - nýtt aðalskipulag Hafnarfjarðar Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Áhrifavaldar já, Gestgjafinn nei Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar venjulegt líf? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvað fáum við fyrir reikninginn? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar Skoðun Treysta Alþingismenn ekki Alþingi? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir í nafni almennings Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Skoppandi skrítlandi gervigreindartraust Kristján Logason skrifar Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson skrifar Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Sjá meira
Það er hægt að ná árangri í fjármálum borgarinnar, bæta þjónustuna og lækka skatta. Ég veit það, því ég hef leitt hóp sem hefur gert það. Til að ná árangri þurfa þrír þættir að fara saman: þekking á rekstri, hæfni til að leiða fólk saman og seigla til að fylgja aðgerðum eftir. Á þessum eiginleikum vil ég snúa við stöðu borgarinnar með sambærilegum hætti og ég hef áður gert. Bág staða Reykjavíkur svipar til Grindavíkur árið 2010 Ég tók við sem bæjarstjóri Grindavíkurbæjar árið 2010. Kjörtímabilið á undan einkenndist af meirihlutaslitum og tíðum bæjarstjóraskiptum. Rekstur bæjarsjóðs var ekki sjálfbær og traust til bæjarstjórnar var lítið. Staðan var ekki ósvipuð þeirri sem Reykjavík stendur frammi fyrir í dag. Í bæjarstjórn kom öflugur hópur fólks með raunverulegan vilja til breytinga. Við lögðum strax mikla vinnu í að ná samstöðu um sameiginlega sýn og skýr markmið fyrir Grindavíkurbæ. Markið var sett hátt. Grindavíkurbær yrði fjárhagslega sterkasta sveitarfélag landsins. Það markmið náðist. Fyrir árangurinn hlaut Grindavíkurbær viðurkenningar Arion banka og Vísbendingar árin 2013 og 2014. Lægri skuldir og skattar með markvissum aðgerðum Lykillinn var skýr aðgerðaáætlun. Sett var heildstæð fjármálastefna með markmiðum fyrir hvert fjárhagsár og hvern málaflokk. Bæjarstjórn samþykkti eigin fjármálareglur árið 2010, löngu áður en Reykjavíkurborg gerði slíkt hið sama árið 2022. Gripið var til fjölbreyttra hagræðingaraðgerða, án uppsagna vegna erfðis atvinnuástands eftir Hrunið. Skólar voru sameinaðir, samrekstur aukinn, verkefnum útvistað og stjórnkerfið einfaldað með fækkun nefnda og stjórnenda. Áhersla var lögð á að verja grunnþjónustuna. Hagræðing átti sér stað í umsýslu, stoðþjónustu og stjórnun, en þjónusta við íbúa var óskert. Ég leiddi kraftmikinn hóp kjörinna fulltrúa með það skýra markmið að fjölga íbúum og styðja við atvinnuuppbyggingu í sveitarfélaginu. Við byggðum upp virkt samtal við fyrirtæki í bænum og studdum breytingar á hafnarsvæðinu og í Svartsengi til að skapa tækifæri til vaxtar í orkuvinnslu, ferðaþjónustu og sjávarútvegi. Þessar aðgerðir skiluðu umtalsverðum tekjum. Eignir utan grunnþjónustu voru seldar, þrátt fyrir mótmæli, meðal annars Félagsheimilið Festi. Í kjölfarið opnaði þar hótel og bæjarbúar fengu betri samkomusal í íþróttamiðstöðinni. Árangurinn lét ekki á sér standa. Rekstrarafgangur náðist strax árið 2012. Útsvar var lækkað 2013 og aftur 2014, niður fyrir 14%, en aðeins 9 sveitarfélög lögðu á lægra útsvar. Með ábyrgum rekstri var hægt að lækka skatta og styrkja þjónustu. Það er nákvæmlega þetta sem þarf að leggja ofur áherslu á fyrir Reykvíkinga í kjölfar næstu kosninga. Ég hef gert þetta áður, og ætla að gera það aftur í Reykjavík. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar
Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar
Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar