Næsti formaður elsta stjórnmálaflokks Íslands – Framsóknarflokksins Þorvaldur Daníelsson skrifar 10. febrúar 2026 08:00 Flokksþing elsta stjórnmálaflokks landsins, Framsóknarflokksins, fer fram um helgina hér í Reykjavík. Þar kemur Framsóknarfólk saman til að móta stefnu flokksins og velja leiðtoga flokksins inn í framtíðina. Tveir öflugir frambjóðendur sækjast eftir formannsembættinu.Það er óhætt að segja að Framsóknarfólk standi frammi fyrir sannkölluðu lúxusvandamáli að þurfa að velja á milli tveggja jafn frambærilegra leiðtoga. Frá því ég fékk kosningarétt hef ég alltaf kosið með hjartanu. Ég hef kosið fólk sem ég treysti til að standa við orð sín. Stundum hefur það gengið eftir, stundum ekki. Ég segi þetta alveg án gríns. Ég held að ég hafi kosið alla flokka nema Samfylkinguna, Miðflokkinn, Flokk fólksins og Viðreisn. Ég hef kosið Alþýðubandalagið, Sjálfstæðisflokkinn, Framsóknarflokkinn, Pírata og náði meira að segja að kjósa Kvennalistann! Árið 2019 átti ég fund með Lilju Dögg Alfreðsdóttur í kjölfar þess að ég hlaut Foreldraverðlaun Heimilis og skóla fyrir verkefnið Hjólakraftur í Norðlingaskóla, sem ég stóð að. Lilja sýndi verkefninu mikinn áhuga, spurði gagnrýninna spurninga og vildi vita meira. Hún minntist á mögulegt framboð síðar meir, en á þeim tímapunkti hafði ég lítinn sem engan áhuga á slíku. Við héldum þó áfram í reglulegu sambandi. Fyrir kosningarnar 2021 hafði Lilja aftur samband og vildi fá mig á lista Framsóknar. Þá var vinna Ásmundar Einars Daðasonar við frumvarp að farsældarlögunum, með aðkomu allra stjórnmálaflokka, fagfólks og hagsmunaaðila, komin vel á veg. Mér fannst Framsóknarflokkurinn, með þetta kraftmikla fólk innanborðs, eiga að leiða samfélagið áfram. Ég sló því til. Mig langaði ekki aðeins að kjósa Framsókn. Ég vildi vinna með Lilju að því að koma hennar málum á dagskrá og keyra þau áfram. Ég fann að í Framsókn átti ég loks pólitískan samastað. Í framhaldi af kosningunum 2021 vildi ég prófa að starfa meira að málefnum nærsamfélagsins í Reykjavík. Lilja hvatti mig til að gefa kost á mér fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2022. Þar unnum við stærsta sigur Framsóknar í Reykjavík í sögu flokksins og náðum að snúa 16 milljarða halla borgarinnar í 5 milljarða afgang! En það er þó ekki umfjöllunarefni hér. Lilja Dögg Alfreðsdóttir er Framsókn. Hún þekkir sögu flokksins betur en flestir og hefur tekið þátt í starfi hans frá barnæsku í Breiðholtinu. Hún aðhyllist samvinnustefnuna af heilum hug og trúir því að betri lausnir verði til þegar fólk vinnur saman frekar en að vaða áfram eitt og sér. Hún er afar sterk í efnahagsmálum og sér oft lengra en augað eygir, ekki síst á síðasta ári, þar sem hún hefur ítrekað bent á hvað er yfirvofandi. Það kemur ekki á óvart. Lilja þekkir hagkerfi heimsins eins og lófann á sér. Lilja býr að mínu mati yfir meiri „hestöflum“ en flestir stjórnmálamenn. Hún stendur föst fyrir, lætur ekki slá sig út af laginu, er sáttfús, jákvæð og fagleg. Kannski er besta dæmið um það hvernig hún lét drykkjuraus Klaustursmálsins ekki standa í vegi fyrir faglegu samstarfi í þinginu við þá sem þar áttu hlut að máli, þrátt fyrir að það hafi gengið nærri okkur öllum og einna helst tekið á hana. Ég hlakka til sunnudagsins. Þá fæ ég tækifæri til að kjósa Lilju Dögg Alfreðsdóttur sem næsta formann Framsóknarflokksins. Það tækifæri ætla ég að nýta stoltur og ég hlakka til að vinna með Lilju að undirbúningi sveitarstjórnarkosninganna í vor! Það er akkur fyrir Framsókn að hafa Lilju í sínu liði. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar og í framboði á lista Framsóknar til borgarstjórnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorvaldur Daníelsson Framsóknarflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Flokksþing elsta stjórnmálaflokks landsins, Framsóknarflokksins, fer fram um helgina hér í Reykjavík. Þar kemur Framsóknarfólk saman til að móta stefnu flokksins og velja leiðtoga flokksins inn í framtíðina. Tveir öflugir frambjóðendur sækjast eftir formannsembættinu.Það er óhætt að segja að Framsóknarfólk standi frammi fyrir sannkölluðu lúxusvandamáli að þurfa að velja á milli tveggja jafn frambærilegra leiðtoga. Frá því ég fékk kosningarétt hef ég alltaf kosið með hjartanu. Ég hef kosið fólk sem ég treysti til að standa við orð sín. Stundum hefur það gengið eftir, stundum ekki. Ég segi þetta alveg án gríns. Ég held að ég hafi kosið alla flokka nema Samfylkinguna, Miðflokkinn, Flokk fólksins og Viðreisn. Ég hef kosið Alþýðubandalagið, Sjálfstæðisflokkinn, Framsóknarflokkinn, Pírata og náði meira að segja að kjósa Kvennalistann! Árið 2019 átti ég fund með Lilju Dögg Alfreðsdóttur í kjölfar þess að ég hlaut Foreldraverðlaun Heimilis og skóla fyrir verkefnið Hjólakraftur í Norðlingaskóla, sem ég stóð að. Lilja sýndi verkefninu mikinn áhuga, spurði gagnrýninna spurninga og vildi vita meira. Hún minntist á mögulegt framboð síðar meir, en á þeim tímapunkti hafði ég lítinn sem engan áhuga á slíku. Við héldum þó áfram í reglulegu sambandi. Fyrir kosningarnar 2021 hafði Lilja aftur samband og vildi fá mig á lista Framsóknar. Þá var vinna Ásmundar Einars Daðasonar við frumvarp að farsældarlögunum, með aðkomu allra stjórnmálaflokka, fagfólks og hagsmunaaðila, komin vel á veg. Mér fannst Framsóknarflokkurinn, með þetta kraftmikla fólk innanborðs, eiga að leiða samfélagið áfram. Ég sló því til. Mig langaði ekki aðeins að kjósa Framsókn. Ég vildi vinna með Lilju að því að koma hennar málum á dagskrá og keyra þau áfram. Ég fann að í Framsókn átti ég loks pólitískan samastað. Í framhaldi af kosningunum 2021 vildi ég prófa að starfa meira að málefnum nærsamfélagsins í Reykjavík. Lilja hvatti mig til að gefa kost á mér fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2022. Þar unnum við stærsta sigur Framsóknar í Reykjavík í sögu flokksins og náðum að snúa 16 milljarða halla borgarinnar í 5 milljarða afgang! En það er þó ekki umfjöllunarefni hér. Lilja Dögg Alfreðsdóttir er Framsókn. Hún þekkir sögu flokksins betur en flestir og hefur tekið þátt í starfi hans frá barnæsku í Breiðholtinu. Hún aðhyllist samvinnustefnuna af heilum hug og trúir því að betri lausnir verði til þegar fólk vinnur saman frekar en að vaða áfram eitt og sér. Hún er afar sterk í efnahagsmálum og sér oft lengra en augað eygir, ekki síst á síðasta ári, þar sem hún hefur ítrekað bent á hvað er yfirvofandi. Það kemur ekki á óvart. Lilja þekkir hagkerfi heimsins eins og lófann á sér. Lilja býr að mínu mati yfir meiri „hestöflum“ en flestir stjórnmálamenn. Hún stendur föst fyrir, lætur ekki slá sig út af laginu, er sáttfús, jákvæð og fagleg. Kannski er besta dæmið um það hvernig hún lét drykkjuraus Klaustursmálsins ekki standa í vegi fyrir faglegu samstarfi í þinginu við þá sem þar áttu hlut að máli, þrátt fyrir að það hafi gengið nærri okkur öllum og einna helst tekið á hana. Ég hlakka til sunnudagsins. Þá fæ ég tækifæri til að kjósa Lilju Dögg Alfreðsdóttur sem næsta formann Framsóknarflokksins. Það tækifæri ætla ég að nýta stoltur og ég hlakka til að vinna með Lilju að undirbúningi sveitarstjórnarkosninganna í vor! Það er akkur fyrir Framsókn að hafa Lilju í sínu liði. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar og í framboði á lista Framsóknar til borgarstjórnar.
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun