Innlent

Vildi fá hestinn endur­greiddan vegna aukatannar

Agnar Már Másson skrifar
Þetta er vissulega allt annar hestur sem er líklegast með eðlilegan fjölda tanna. Mynd úr safni.
Þetta er vissulega allt annar hestur sem er líklegast með eðlilegan fjölda tanna. Mynd úr safni. Magnús Hlynur Hreiðarsson

Tvær íslenskar konur stóðu í lagadeilum vegna hrossakaupa en önnur þeirra krafðist endurgreiðslu þar sem hesturinn reyndist vera með aukatönn, sem hún taldi valda honum óþægindum. Endurgreiðsluna fékk hún þó ekki þar sem ekkert benti til þess að aukatönnin hefði áhrif á heilsu hans. Seljandinn var því sýknaður.

Í dómi héraðsdóms Reykjaness segir að kona hafi keypt hest af annarri þann 22. apríl 2025 eftir að hafa prófað hann. Kaupandinn afþakkaði nýja dýralæknaskoðun fyrir kaupin og fékk þess í stað eldra heilbrigðisvottorð frá því í ágúst 2024, þar sem engar athugasemdir voru gerðar við munn eða meltingu hestsins.

En eftir kaupin tók kaupandinn eftir því að hesturinn hefði aukatönn og vildi meina að tönnin ylli honum óþægindum og skertri meltingu. Konan sem keypti hestinn krafðist þess vegna að kaupunum yrði rift, kaupverðið endurgreitt ásamt dýralæknakostnaði, og að seljandinn tæki aftur við hestinum. Alls krafðist hún því um 773 þúsund króna.

Í ljós kom fyrir dómi að dýralæknir hafði raspað tennur hestsins meðan hann var í eigu seljandans og nefnt að ein tönn væri „ekki alveg eins og hún ætti að vera,“ segir í dómnum. Dýralæknirinn taldi tönnina þó ekki plaga hestinn. Seljandinn upplýsti kaupandann ekki um þetta við söluna.

Í upphafi aðalmeðferðar skoðuðu dómarar hestinn í hesthúsi í Hafnarfirði og sérfróður meðdómandi skoðaði munnhol hestsins sérstaklega.

Dómurinn mat svo að ekki hafi verið sýnt fram á að aukatönnin skerti notkunargildi hestsins eða fóðrun hans. Auk þess var bent á að hesturinn væri 13 vetra gamall og hefði verið með tönnina í a.m.k. 10 ár án vandkvæða.

Kaupandanum hefði auk þess verið í lófa lagið að láta skoða hestinn betur fyrir kaup, sérstaklega þar sem hann sagðist hafa tekið eftir stressi og spennu í honum við prufuna. Þá mat dómurinn svo að seljandinn hefði enga ástæðu til að ætla að tönnin væri galli sem þyrfti að upplýsa um, þar sem hún hafði ekki plagað hestinn.

Seljandinn var því sýknaður og málið látið niður falla.




Fleiri fréttir

Sjá meira


×