Auður Önnu, Kvenréttindafélagið og barnaníðshringurinn Einar Steingrímsson skrifar 18. febrúar 2026 09:47 Ekkert bendir beinlínis til að Auður Önnu Magnúsdóttir og Kvenréttindafélag Íslands, sem hún er í forystu fyrir, tengist níðingsverkum Jeffrey Epstein, enda virðast Auður og félagið ekki nefnd í þeim skjölum sem birt hafa verið, enn sem komið er. En, ... Það er ekkert "en", þetta er bara stílbragð sem ég lærði af pistli Auðar, fyrir hönd Kvenréttindafélagsins, sem birtist í Vísi í gær, 17. febrúar. Þar nafngreinir hún, eftir inngang um Epstein, nokkra karla sem ekkert hafa til saka unnið svo við getum vitað, nema hvað sumir þeirra viðhöfðu óviðurkvæmileg ummæli um konur, í litlum hópi vina. (Við erum auðvitað sannfærð um að Auður hafi aldrei sagt neitt ljótt um annað fólk í einkasamkvæmum, enda hefur hún sjálf nýlega útskýrt opinberlega hvernig hún er miklu betri manneskja en við hin, eins og lesa má um hér.) Ef beita ætti sams konar hugsunarhætti og Auður gerir (sem ég mæli ekki með) þá mætti segja eftirfarandi um hana og Kvenréttindafélagið: "Tilgangur þessa pistils er ekki að bera Auði og Kvenréttindafélagið saman við barnaníðshring Epsteins, heldur frekar að undirstrika að það er það sama sem liggur til grundvallar í báðum tilfellum: Manneskjufyrirlitning. Hún birtist hjá Epstein í kvenfyrirlitningu og viðurstyggilegri framkomu við konur, en hjá Auði og Kvenréttindafélaginu í froðufellandi karlhatri." Sú spurning verður sífellt áleitnari hversu langt ofstækisfemínistar þurfa að ganga áður en hið opinbera hættir að styrkja svona soralegan áróður og persónuníð af almannafé. Höfundur er áhugamaður um jafnrétti og siðlega samfélagsumræðu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Steingrímsson Mest lesið Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Skoðun Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Ekkert bendir beinlínis til að Auður Önnu Magnúsdóttir og Kvenréttindafélag Íslands, sem hún er í forystu fyrir, tengist níðingsverkum Jeffrey Epstein, enda virðast Auður og félagið ekki nefnd í þeim skjölum sem birt hafa verið, enn sem komið er. En, ... Það er ekkert "en", þetta er bara stílbragð sem ég lærði af pistli Auðar, fyrir hönd Kvenréttindafélagsins, sem birtist í Vísi í gær, 17. febrúar. Þar nafngreinir hún, eftir inngang um Epstein, nokkra karla sem ekkert hafa til saka unnið svo við getum vitað, nema hvað sumir þeirra viðhöfðu óviðurkvæmileg ummæli um konur, í litlum hópi vina. (Við erum auðvitað sannfærð um að Auður hafi aldrei sagt neitt ljótt um annað fólk í einkasamkvæmum, enda hefur hún sjálf nýlega útskýrt opinberlega hvernig hún er miklu betri manneskja en við hin, eins og lesa má um hér.) Ef beita ætti sams konar hugsunarhætti og Auður gerir (sem ég mæli ekki með) þá mætti segja eftirfarandi um hana og Kvenréttindafélagið: "Tilgangur þessa pistils er ekki að bera Auði og Kvenréttindafélagið saman við barnaníðshring Epsteins, heldur frekar að undirstrika að það er það sama sem liggur til grundvallar í báðum tilfellum: Manneskjufyrirlitning. Hún birtist hjá Epstein í kvenfyrirlitningu og viðurstyggilegri framkomu við konur, en hjá Auði og Kvenréttindafélaginu í froðufellandi karlhatri." Sú spurning verður sífellt áleitnari hversu langt ofstækisfemínistar þurfa að ganga áður en hið opinbera hættir að styrkja svona soralegan áróður og persónuníð af almannafé. Höfundur er áhugamaður um jafnrétti og siðlega samfélagsumræðu.
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar