Til hamingju, Reykjavík! Einar Bárðarson skrifar 23. febrúar 2026 14:03 Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Bárðarson Veitingastaðir Food and Fun Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun