Fót­brotinn og fé­vana í Afríku

„Oftast hefði verið gott að fá ritlaun en sjaldan hefði það verið jafn gott og nú. En sennilega eru fleiri í Afríku sem væru til í að fá laun,“ skrifar Valur sem vonast til þess að úr ætist svo hann geti haldið heimleiðis sem allra fyrst.

„Maður lætur ekki ritlaunanefnd stöðva sig í því að skrifa og ég er kominn með drög að næstu bók sem fjallar um stríðið gegn hryðjuverkum og Bandaríkin á 21. öld en þetta byrjaði náttúrlega allt með fyrstu árás al-Qaeda hér í Naíróbí 1998,“ segir Valur sem hefur verið á þessum byrjunarreit bókar sinnar frá áramótum.

Gekk í vatnsgildru

Hann segist hafa fundið besta loftslag í heimi í Naíróbí. „Hitinn er um 25 gráður á hverjum einasta degi og fer niður í um 15 gráður á kvöldin.“ Eitthvað sem hann segir ákaflega ákjósanlegt, „enda vorum við upphaflega kenísk dýrategund.“

Þessi mjög svo mannvænlegu veðurskilyrði komu þó ekki í veg fyrir að rithöfundinum tókst að detta illa og fótbrjóta sig strax á sínum öðrum degi í borginni.

„Daginn áður gerði ég þau mistök að fara út í búð á mótorhjóli, sem er stórhættulegt, en hér deyja hundrað manns á mánuði í mótorhjólaslysum,“ segir Valur sem gerði aðra atlögu að versluninni kvöldið eftir.

„Þá var komið kvöld og myrkur eftir langan rigningardag og það fór ekki betur en svo að ég datt ofan í holu,“ segir Valur sem í framhaldinu komst að því að á víð og dreif um götur borgarinnar eru ómerktar risaholur sem eru hugsaðar til þess að safna saman regnvatni sem renni áfram í fráveitur.

Brotinn í tvo mánuði

„Ég var stórkostlega marinn en gerði ráð fyrir að þetta myndi jafna sig og nennti ekki á slysó,“ segir Valur sem gekk í regnvatnsbrunninn á gamlárskvöld. „Hann gekk síðan um borgina í tvo mánuði áður en hann fór loks til læknis og fékk að vita að fóturinn væri brotinn.“

Valur ber heilbrigðiskerfinu í Kenía vel söguna og segir að fyrir miðstéttarfólk sé það sjálfsagt betra en heima á Íslandi. „Heimsóknin kostaði 5000 krónur en ég þurfti að fara tvisvar og greiða fyrir spelkuna. Slysið með röntgen og spelkum kostaði samanlagt ekki meira en 25.000 krónur.“

Hann bendir á að það sé vissulega mun meiri peningur í Afríku en hér heima. „En fyrir íslenskan meðalmann er þetta alveg ókei.“

Vont versnar

Valur segir rithöfundinn að sjálfsögðu kvíða hverjum mánaðamótum þegar reikningarnir detti inn en launin ekki.

„Þegar ég fór í hraðbanka að taka út fyrir leigunni fraus hann og gerði ekkert annað en skila kortinu þannig að ég fór í annan hraðbanka og komst þá að því að hinn hafði þrátt fyrir allt líka rukkað mig.“

Valur segist þar með hafa verið kominn á hvínandi kúpuna og í vond mál því fram undan er heimferð með brotinn fót, engan pening og lokað kreditkort.

Hann segir bankann ytra hafa verið hjálplegan og hann ætli að gera fjórðu tilraunina til þess að fá lausn sinna mála og tilhæfulausa úttektina endurgreidda. Verra þyki honum að Íslandsbanki hafi synjað honum um yfirdrátt en síðast fékk hann slíka fyrirgreiðslu þegar hann var innlyksa í Úkraínu í miðjum heimsfaraldri.

„Þetta leggst allt á eitt akkúrat núna þegar ég er að reyna að koma mér heim; fóturinn reynist brotinn og kreditkortið lokar en þetta snýst aðallega um að geta fengið það opnað.“

Bókamessa í næstu viku

Valur segist meðal annars vera að fara yfir útistandandi skuldir en hann eigi inni einhverja tíu þúsund kalla hér og þar. „Þetta er spurning um einhverja tíu þúsund kalla þannig að þetta reddast vonandi,“ segir Valur og bætir við að honum hafi boðist aðstoð úr undarlegustu áttum.

„Annars er alls konar fólk búið að bjóðast til að hjálpa mér. Fólk sem ég þekki lítið sem ekki neitt og fylgist með mér á Facebook. Stundum kemur í ljós hversu gott fólk getur verið inn við beinið. Ég hef ekki þegið neitt en tek fram að mér þykir vænt um þetta.“

Gangi allt upp ætlar Valur að hitta útgefanda sinn á bókamessu í London í næstu viku, Vitaskuld með bókardrögin í farteskinu og skrifa vonandi undir samning.