Nýtum styrkleika okkar á öld raforkunnar Tinna Traustadóttir skrifar 8. mars 2026 08:01 Óvissa í heimsmálunum er meiri í dag en oft áður. Umgjörð alþjóðaviðskipta hefur breyst hratt og áherslur ríkja færst í átt að verndarstefnu, tollum og niðurgreiðslum til að styrkja eigin samkeppnishæfni. Fyrir útflutningsdrifið hagkerfi eins og hið íslenska er þessi þróun krefjandi, því við reiðum okkur á opið aðgengi að mörkuðum og sanngjarna samkeppni. Ýmsar stuðningsaðgerðir erlendis geta verið ósanngjarnar gagnvart lítilli þjóð, en Ísland hvorki getur né þarf að fara þá leið að niðurgreiða starfsemi stórnotenda. Okkar styrkur verður að liggja annars staðar. Í mörgum Evrópuríkjum hefur iðnaður dregist mjög saman, sem birtist hvað skýrast í Þýskalandi þar sem framleiðsla orkusækins iðnaðar hefur dregist saman um 18% frá árinu 2021. Orsökin er meðal annars hátt og sveiflukennt orkuverð og skortur á fyrirsjáanleika. Evrópa leitar nú lausna og horfir meðal annars til langtímasamninga um raforku – leið sem við Íslendingar þekkjum vel og hefur veitt bæði iðnaði og orkufyrirtækjum nauðsynlegan stöðugleika. Iðnaður á Íslandi og í Noregi stendur að mörgu leyti sterkar en víða annars staðar. Hér hafa stórnotendur nýtt langtímasamninga til að vaxa og hafa lagt áherslu á verðmætari framleiðslu. Góður mælikvarði á samkeppnishæfni er einmitt staða iðnaðar – hann stendur sterkur þegar orkufyrirtæki og iðnaður ná að vaxa hönd í hönd. Þættir sem við stjórnum sjálf Til að tryggja samkeppnishæfni Íslands verðum við að einblína á þá þætti sem við stjórnum sjálf. Í fyrsta lagi verðum við að nýta hagkvæma virkjanakosti sem standast alþjóðlegan samanburð. Í öðru lagi verðum við að koma á fót skýru og skilvirku leyfisveitingaferli svo tímalínur standist, án þess að gefinn sé afsláttur af kröfum. Í þriðja lagi er grundvallaratriði að flutningskostnaður raforku sé samkeppnishæfur á alþjóðavísu. Auk þessa spila laun, skattar, fjarlægð frá mörkuðum og aðgengi að vinnuafli lykilhlutverk. Samkeppnishæfnin er summan af öllum þessum þáttum. Það er misskilningur að eftirspurn eftir raforku á Íslandi sé óendanleg; ef við bjóðum ekki samkeppnishæft umhverfi, þá fer eftirspurnin og fjárfestingin annað. Það er þó mikilvægt að halda því til haga að það er ekki jafngilt að vera samkeppnishæf og ódýrust. Til eru svæði í heiminum þar sem stórnotendum hefur staðið til boða lægra raforkuverð en hjá Landsvirkjun. Við kippum okkur ekki upp við það enda er það ekki okkar keppikefli að vera ódýrasti raforkusali til stórnotenda. Staðreyndin er samt sú að við höfum boðið viðskiptavinum okkar samkeppnishæft raforkuverð og viljum geta gert það áfram. Ný tækifæri á sterkum grunni Um 75% af raforku Landsvirkjunar fer til málmbræðslna með langtímasamningum. Þessi starfsemi mun áfram nýta lungann af orkuvinnslunni og myndar traustan grunn. Til samanburðar fara um 3% raforkunnar til gagnavera, en áhugi á þeim iðnaði hefur vaxið hratt. Norðurlöndin hafa komið sér rækilega á kortið í þessari tæknibyltingu og Ísland á þar mikil tækifæri inni. Gagnaverin sem eru í viðskiptum við okkur – atNorth, Verne og Borealis – eiga það sammerkt að hafa hafið starfsemi sína hér á landi. Í kjölfarið komu þau gagnaverum í rekstur í löndunum í kringum okkur. Það er hins vegar umhugsunarefni að við höfum orðið af tækifærum til frekari atvinnuuppbyggingar vegna þess að raforka hefur ekki verið tiltæk til að styðja við vöxt þeirra hér á landi. Markmið okkar er að gagnaver skipi stærri sess í framtíðinni og nái vonandi allt að 10% af raforkusölunni innan fárra ára. Eins bindum við vonir við að nýjar iðngreinar, líkt og landeldi, nái að vaxa og dafna. Við viljum halda áfram að fjölga stoðum útflutnings. Álverin eru frábærir viðskiptavinir með stöðuga raforkunotkun, en með því að bæta við fjölbreyttari iðngreinum styrkjum við verðmætasköpun og lífskjör í landinu til lengri tíma. Framtíðin er björt en krefjandi Samkvæmt nýrri skýrslu Alþjóðaorkustofnunarinnar er „öld raforkunnar“ runnin upp. Raforka er að verða mikilvægasta orkustoð hagkerfa heims og grundvöllur fyrir samkeppnishæfni iðnaðar, stafræna þróun og orkuskipti. Á óvissutímum er það okkar að taka réttar ákvarðanir og horfa fram á veginn. Hjá Landsvirkjun höfum við nýtt fallvötn og jarðhita til verðmætasköpunar í yfir 60 ár. Hugsunin frá upphafi var skýr: að laða að alþjóðlegan iðnað með hagkvæmri orkuvinnslu til að bæta lífskjör á Íslandi. Sú vegferð heldur áfram. Með því að leysa krefjandi verkefnin sem blasa við okkur núna tryggjum við bjartari framtíð fyrir komandi kynslóðir. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Mest lesið Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Eru 532 milljarðar minni tala en 245 milljarðar? Egill Almar Ágústsson Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson Skoðun Referendum: Gratitude and Outlook from the Swiss Substitute Carl Baudenbacher Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir Skoðun Hvaða þýðingu hefur óvissa um aðildarsamning að ESB? Jón Jónsson Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Hóparnir þrír sem segja JÁ Rúnar Vilhjálmsson Skoðun Skoðun Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar Skoðun Skipulag sem má ekki borga sig! Íris Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson skrifar Skoðun Hvaða þýðingu hefur óvissa um aðildarsamning að ESB? Jón Jónsson skrifar Skoðun Ástkæra, ylhýra, orðljóta málið… mitt Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Referendum: Gratitude and Outlook from the Swiss Substitute Carl Baudenbacher skrifar Sjá meira
Óvissa í heimsmálunum er meiri í dag en oft áður. Umgjörð alþjóðaviðskipta hefur breyst hratt og áherslur ríkja færst í átt að verndarstefnu, tollum og niðurgreiðslum til að styrkja eigin samkeppnishæfni. Fyrir útflutningsdrifið hagkerfi eins og hið íslenska er þessi þróun krefjandi, því við reiðum okkur á opið aðgengi að mörkuðum og sanngjarna samkeppni. Ýmsar stuðningsaðgerðir erlendis geta verið ósanngjarnar gagnvart lítilli þjóð, en Ísland hvorki getur né þarf að fara þá leið að niðurgreiða starfsemi stórnotenda. Okkar styrkur verður að liggja annars staðar. Í mörgum Evrópuríkjum hefur iðnaður dregist mjög saman, sem birtist hvað skýrast í Þýskalandi þar sem framleiðsla orkusækins iðnaðar hefur dregist saman um 18% frá árinu 2021. Orsökin er meðal annars hátt og sveiflukennt orkuverð og skortur á fyrirsjáanleika. Evrópa leitar nú lausna og horfir meðal annars til langtímasamninga um raforku – leið sem við Íslendingar þekkjum vel og hefur veitt bæði iðnaði og orkufyrirtækjum nauðsynlegan stöðugleika. Iðnaður á Íslandi og í Noregi stendur að mörgu leyti sterkar en víða annars staðar. Hér hafa stórnotendur nýtt langtímasamninga til að vaxa og hafa lagt áherslu á verðmætari framleiðslu. Góður mælikvarði á samkeppnishæfni er einmitt staða iðnaðar – hann stendur sterkur þegar orkufyrirtæki og iðnaður ná að vaxa hönd í hönd. Þættir sem við stjórnum sjálf Til að tryggja samkeppnishæfni Íslands verðum við að einblína á þá þætti sem við stjórnum sjálf. Í fyrsta lagi verðum við að nýta hagkvæma virkjanakosti sem standast alþjóðlegan samanburð. Í öðru lagi verðum við að koma á fót skýru og skilvirku leyfisveitingaferli svo tímalínur standist, án þess að gefinn sé afsláttur af kröfum. Í þriðja lagi er grundvallaratriði að flutningskostnaður raforku sé samkeppnishæfur á alþjóðavísu. Auk þessa spila laun, skattar, fjarlægð frá mörkuðum og aðgengi að vinnuafli lykilhlutverk. Samkeppnishæfnin er summan af öllum þessum þáttum. Það er misskilningur að eftirspurn eftir raforku á Íslandi sé óendanleg; ef við bjóðum ekki samkeppnishæft umhverfi, þá fer eftirspurnin og fjárfestingin annað. Það er þó mikilvægt að halda því til haga að það er ekki jafngilt að vera samkeppnishæf og ódýrust. Til eru svæði í heiminum þar sem stórnotendum hefur staðið til boða lægra raforkuverð en hjá Landsvirkjun. Við kippum okkur ekki upp við það enda er það ekki okkar keppikefli að vera ódýrasti raforkusali til stórnotenda. Staðreyndin er samt sú að við höfum boðið viðskiptavinum okkar samkeppnishæft raforkuverð og viljum geta gert það áfram. Ný tækifæri á sterkum grunni Um 75% af raforku Landsvirkjunar fer til málmbræðslna með langtímasamningum. Þessi starfsemi mun áfram nýta lungann af orkuvinnslunni og myndar traustan grunn. Til samanburðar fara um 3% raforkunnar til gagnavera, en áhugi á þeim iðnaði hefur vaxið hratt. Norðurlöndin hafa komið sér rækilega á kortið í þessari tæknibyltingu og Ísland á þar mikil tækifæri inni. Gagnaverin sem eru í viðskiptum við okkur – atNorth, Verne og Borealis – eiga það sammerkt að hafa hafið starfsemi sína hér á landi. Í kjölfarið komu þau gagnaverum í rekstur í löndunum í kringum okkur. Það er hins vegar umhugsunarefni að við höfum orðið af tækifærum til frekari atvinnuuppbyggingar vegna þess að raforka hefur ekki verið tiltæk til að styðja við vöxt þeirra hér á landi. Markmið okkar er að gagnaver skipi stærri sess í framtíðinni og nái vonandi allt að 10% af raforkusölunni innan fárra ára. Eins bindum við vonir við að nýjar iðngreinar, líkt og landeldi, nái að vaxa og dafna. Við viljum halda áfram að fjölga stoðum útflutnings. Álverin eru frábærir viðskiptavinir með stöðuga raforkunotkun, en með því að bæta við fjölbreyttari iðngreinum styrkjum við verðmætasköpun og lífskjör í landinu til lengri tíma. Framtíðin er björt en krefjandi Samkvæmt nýrri skýrslu Alþjóðaorkustofnunarinnar er „öld raforkunnar“ runnin upp. Raforka er að verða mikilvægasta orkustoð hagkerfa heims og grundvöllur fyrir samkeppnishæfni iðnaðar, stafræna þróun og orkuskipti. Á óvissutímum er það okkar að taka réttar ákvarðanir og horfa fram á veginn. Hjá Landsvirkjun höfum við nýtt fallvötn og jarðhita til verðmætasköpunar í yfir 60 ár. Hugsunin frá upphafi var skýr: að laða að alþjóðlegan iðnað með hagkvæmri orkuvinnslu til að bæta lífskjör á Íslandi. Sú vegferð heldur áfram. Með því að leysa krefjandi verkefnin sem blasa við okkur núna tryggjum við bjartari framtíð fyrir komandi kynslóðir. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar