Ungt fólk kemst ekki inn á húsnæðismarkaðinn Böðvar Ingi Guðbjartsson skrifar 16. mars 2026 11:31 Sífellt fleiri ungir Íslendingar sjá ekki fram á að geta eignast eigið húsnæði. Á höfuðborgarsvæðinu hefur húsnæðisverð farið langt fram úr raunkostnaði bygginga. Húsnæði er í auknum mæli orðið fjárfestingarkostur líkt og hlutabréf og fjársterkir aðilar eru í kjöraðstöðu til að halda eignum frá markaði til að hámarka verðmæti fasteigna sinna. Þetta er vandamál sem við sjáum einnig skýrt í Hafnarfirði þar sem ungt fólk á sífellt erfiðara með að komast inn á fasteignamarkaðinn. Þessi staða er grafalvarleg og vekur upp spurningar um hvort kominn sé tími til að endurskoða aðkomu bankanna að húsnæðismarkaðnum og skoða aðrar leiðir til fjármögnunar húsnæðislána. Ljóst er að núverandi fyrirkomulag kallar á endurskoðun. Ungt fólk á nú litla sem enga möguleika á að komast í eigið húsnæði. Ef það kemst inn á markaðinn eru skuldbindingarnar oft svo miklar að lítið má út af bregða til að illa fari. Þegar fólk hefur ekki tryggt húsnæði frestar það gjarnan barneignum enda er erfitt að stofna fjölskyldu í ótryggu húsnæði. Sumir telja að aðild Íslands að ESB geti leyst þessi vandamál meðal annars vegna lægri vaxta og minni verðbólgu innan sambandsins. Raunin er þó sú að húsnæðisvandi er einnig víða innan ESB þar sem mikill skortur er á húsnæði í mörgum borgum. Í stefnu Miðflokksins kemur fram að húsnæði sé hluti af grunnþörfum hverrar fjölskyldu og að stjórnvöld þurfi að tryggja að þeim þörfum sé mætt. Sveitarfélögin gegna þar lykilhlutverki. Við í Miðflokknum í Hafnarfirði teljum að hætta verði að selja lóðir til hæstbjóðanda á uppsprengdu verði. Slíkt fyrirkomulag hefur ýtt undir hærra húsnæðisverð og aukið verðbólgu. Ísland er ríkt land og lífskjör hér á landi eru með þeim bestu í heimi. Við getum leyst þennan vanda ef viljinn er fyrir hendi. Höfundur er pípulagningameistari og skipar 3. sæti á lista Miðflokksins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Sífellt fleiri ungir Íslendingar sjá ekki fram á að geta eignast eigið húsnæði. Á höfuðborgarsvæðinu hefur húsnæðisverð farið langt fram úr raunkostnaði bygginga. Húsnæði er í auknum mæli orðið fjárfestingarkostur líkt og hlutabréf og fjársterkir aðilar eru í kjöraðstöðu til að halda eignum frá markaði til að hámarka verðmæti fasteigna sinna. Þetta er vandamál sem við sjáum einnig skýrt í Hafnarfirði þar sem ungt fólk á sífellt erfiðara með að komast inn á fasteignamarkaðinn. Þessi staða er grafalvarleg og vekur upp spurningar um hvort kominn sé tími til að endurskoða aðkomu bankanna að húsnæðismarkaðnum og skoða aðrar leiðir til fjármögnunar húsnæðislána. Ljóst er að núverandi fyrirkomulag kallar á endurskoðun. Ungt fólk á nú litla sem enga möguleika á að komast í eigið húsnæði. Ef það kemst inn á markaðinn eru skuldbindingarnar oft svo miklar að lítið má út af bregða til að illa fari. Þegar fólk hefur ekki tryggt húsnæði frestar það gjarnan barneignum enda er erfitt að stofna fjölskyldu í ótryggu húsnæði. Sumir telja að aðild Íslands að ESB geti leyst þessi vandamál meðal annars vegna lægri vaxta og minni verðbólgu innan sambandsins. Raunin er þó sú að húsnæðisvandi er einnig víða innan ESB þar sem mikill skortur er á húsnæði í mörgum borgum. Í stefnu Miðflokksins kemur fram að húsnæði sé hluti af grunnþörfum hverrar fjölskyldu og að stjórnvöld þurfi að tryggja að þeim þörfum sé mætt. Sveitarfélögin gegna þar lykilhlutverki. Við í Miðflokknum í Hafnarfirði teljum að hætta verði að selja lóðir til hæstbjóðanda á uppsprengdu verði. Slíkt fyrirkomulag hefur ýtt undir hærra húsnæðisverð og aukið verðbólgu. Ísland er ríkt land og lífskjör hér á landi eru með þeim bestu í heimi. Við getum leyst þennan vanda ef viljinn er fyrir hendi. Höfundur er pípulagningameistari og skipar 3. sæti á lista Miðflokksins í Hafnarfirði.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar