Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir skrifar 10. apríl 2026 08:31 Það er eitthvað sérstakt við Nesið. Að búa svona nálægt hjarta Reykjavíkur en samt vera umvafin kyrrð og náttúrufegurð eru forréttindi sem ég met mikils. En þrátt fyrir allt það góða sem Seltjarnarnes hefur upp á að bjóða hefur rödd ungs fólks veikst í ákvarðanatöku bæjarstjórnar síðustu ár. Þetta hefur haft margvísleg áhrif á umhverfi ungs fólks í bænum. Aðdráttarafl fyrir ungt fólk Of margir sem alast upp á Nesinu núna sjá ekki fram á að geta flutt aftur í bæjarfélagið eftir að þau flytja úr foreldrahúsum. Ungar barnafjölskyldur sjá ekki fram á að geta skotið rótum hérna vegna þess að húsnæðið sem byggt hefur verið upp á síðkastið er þeim að stórum hluta utan seilingar. Það hefur engin markviss stefna verið hjá bænum sem snýr að því að byggja húsnæði fyrir fyrstu kaupendur. Þessu þarf að breyta með skýrri stefnu í skipulags- og byggingarmálum, þar sem lögð er áhersla á fjölbreytni og raunhæf tækifæri fyrir fyrstu kaupendur. Sterkur bæjarandi byggir á fjölbreyttum hópi fólks á öllum aldri. Ef unga fólkið hverfur tapar bærinn lífi og grafið er undan framtíð bæjarins. Því er það hagsmunamál allra að huga að því að skapa tækifæri fyrir ungt fólk og barnafjölskyldur til að flytja í bæinn. Forvarnarstarf Forvarnarstarf er mikilvægur þáttur í umhverfi ungs fólks á Seltjarnarnesi en á undanförnum árum hefur verið dregið markvisst úr því. Gerð var sú breyting árið 2020 af bæjarstjórn að staða æskulýðsfulltrúa var felld niður og forstöðumaður Selsins var ekki lengur fullt starf. Þetta var gert þrátt fyrir mikla óánægju hjá foreldrum og ungmennum í bæjarfélaginu. Það var skref í ranga átt. Staður eins og Selið, sem er samkomustaður fyrir unglinga þar sem þau geta verið í öruggu umhverfi undir handleiðslu fullorðinna, er lykillinn að góðu forvarnarstarfi. Ég hef séð það sjálf sem ungmenni á Nesinu og í starfi mínu í Selinu. Unglingsárin eru viðkvæmur tími þar sem rétt umgjörð skiptir máli. Í dag er starfsemi Selsins verulega skert. Forstöðumaður er enn ekki í fullu starfi og opnunartími fyrir 8.-10.bekk takmarkast við þrjú kvöld í viku og eina dagopnun, aðeins tvær klukkustundir í senn oghádegisopnun einu sinni í viku fyrir hvern árgang. Þegar ég var í Valhúsaskóla var Selið opið alla virka daga fram á kvöld og það skipti sköpum. Það þarf að auka þjónustu Selsins á ný. Það þarf skýra forgangsröðun í rekstri bæjarins þar sem þjónusta við börnin okkar verður ekki undir. Ef við sinnum ekki forvörnum nægilega vel þá eru það börnin okkar sem bera kostnaðinn. Það er einfaldlega ekki ásættanlegt. Bæjarlífið Skemmtilegt og spennandi bæjarlíf er hluti af umhverfi ungs fólks, sem og allra aldurshópa á Seltjarnarnesi. Ég hef, í samtölum mínum við bæjarbúa, tekið eftir því að bæjartilfinningin fer dvínandi og þá sérstaklega eftir að félagsheimilinu var lokað, árið 2020. Því var lokað „vegna framkvæmda” en hefur í rauninni staðið í sex ár eins og minnisvarði um framkvæmdaleysi og eitthvað sem einu sinni var. Þegar ég var í Valhúsaskóla tók ég þátt í mörgum leikritum í félagsheimilinu og fór einnig á tónleika þar oft, sem voru mjög skemmtilegir. Þetta skiptir máli fyrir börnin á Seltjarnarnesi og fyrir menningarlífið allt. Við þurfum aftur slíkan samkomustað þar sem bæjarlífið fær að blómstra. Hvað þarf að gera? Til að þetta allt sé mögulegt þarf að taka til í rekstri bæjarins og setja þjónustu við íbúa í forgang. Án þess verður hvorki hægt að skapa húsnæði fyrir ungt fólk, styrkja forvarnarstarf né byggja upp öflugt bæjarlíf. Staðan í dag er alvarleg; á síðustu tíu árum hefur bæjarfélagið safnað upp tapi upp á rúmlega þrjá milljarða króna, sem endurspeglar viðvarandi hallarekstur ár eftir ár. Þetta er ekki tímabundið ástand heldur þróun sem hefur fest sig í sessi. Ef henni verður ekki snúið við blasir við áframhaldandi niðurskurður á þjónustu við íbúa, þar á meðal við börn og ungt fólk. Það þarf sterka rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi því málefni okkar fá ekki hljómgrunn að sjálfu sér. Þess vegna býð ég mig fram í 4.sæti hjá Samfylkingunni, Viðreisn og óháðum fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Ég hvet bæjarbúa til þess að setja X við Seltjarnarnes! Höfundur er fædd og uppalin a seltjarnarnesi og nemandi við HÍ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Seltjarnarnes Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Það er eitthvað sérstakt við Nesið. Að búa svona nálægt hjarta Reykjavíkur en samt vera umvafin kyrrð og náttúrufegurð eru forréttindi sem ég met mikils. En þrátt fyrir allt það góða sem Seltjarnarnes hefur upp á að bjóða hefur rödd ungs fólks veikst í ákvarðanatöku bæjarstjórnar síðustu ár. Þetta hefur haft margvísleg áhrif á umhverfi ungs fólks í bænum. Aðdráttarafl fyrir ungt fólk Of margir sem alast upp á Nesinu núna sjá ekki fram á að geta flutt aftur í bæjarfélagið eftir að þau flytja úr foreldrahúsum. Ungar barnafjölskyldur sjá ekki fram á að geta skotið rótum hérna vegna þess að húsnæðið sem byggt hefur verið upp á síðkastið er þeim að stórum hluta utan seilingar. Það hefur engin markviss stefna verið hjá bænum sem snýr að því að byggja húsnæði fyrir fyrstu kaupendur. Þessu þarf að breyta með skýrri stefnu í skipulags- og byggingarmálum, þar sem lögð er áhersla á fjölbreytni og raunhæf tækifæri fyrir fyrstu kaupendur. Sterkur bæjarandi byggir á fjölbreyttum hópi fólks á öllum aldri. Ef unga fólkið hverfur tapar bærinn lífi og grafið er undan framtíð bæjarins. Því er það hagsmunamál allra að huga að því að skapa tækifæri fyrir ungt fólk og barnafjölskyldur til að flytja í bæinn. Forvarnarstarf Forvarnarstarf er mikilvægur þáttur í umhverfi ungs fólks á Seltjarnarnesi en á undanförnum árum hefur verið dregið markvisst úr því. Gerð var sú breyting árið 2020 af bæjarstjórn að staða æskulýðsfulltrúa var felld niður og forstöðumaður Selsins var ekki lengur fullt starf. Þetta var gert þrátt fyrir mikla óánægju hjá foreldrum og ungmennum í bæjarfélaginu. Það var skref í ranga átt. Staður eins og Selið, sem er samkomustaður fyrir unglinga þar sem þau geta verið í öruggu umhverfi undir handleiðslu fullorðinna, er lykillinn að góðu forvarnarstarfi. Ég hef séð það sjálf sem ungmenni á Nesinu og í starfi mínu í Selinu. Unglingsárin eru viðkvæmur tími þar sem rétt umgjörð skiptir máli. Í dag er starfsemi Selsins verulega skert. Forstöðumaður er enn ekki í fullu starfi og opnunartími fyrir 8.-10.bekk takmarkast við þrjú kvöld í viku og eina dagopnun, aðeins tvær klukkustundir í senn oghádegisopnun einu sinni í viku fyrir hvern árgang. Þegar ég var í Valhúsaskóla var Selið opið alla virka daga fram á kvöld og það skipti sköpum. Það þarf að auka þjónustu Selsins á ný. Það þarf skýra forgangsröðun í rekstri bæjarins þar sem þjónusta við börnin okkar verður ekki undir. Ef við sinnum ekki forvörnum nægilega vel þá eru það börnin okkar sem bera kostnaðinn. Það er einfaldlega ekki ásættanlegt. Bæjarlífið Skemmtilegt og spennandi bæjarlíf er hluti af umhverfi ungs fólks, sem og allra aldurshópa á Seltjarnarnesi. Ég hef, í samtölum mínum við bæjarbúa, tekið eftir því að bæjartilfinningin fer dvínandi og þá sérstaklega eftir að félagsheimilinu var lokað, árið 2020. Því var lokað „vegna framkvæmda” en hefur í rauninni staðið í sex ár eins og minnisvarði um framkvæmdaleysi og eitthvað sem einu sinni var. Þegar ég var í Valhúsaskóla tók ég þátt í mörgum leikritum í félagsheimilinu og fór einnig á tónleika þar oft, sem voru mjög skemmtilegir. Þetta skiptir máli fyrir börnin á Seltjarnarnesi og fyrir menningarlífið allt. Við þurfum aftur slíkan samkomustað þar sem bæjarlífið fær að blómstra. Hvað þarf að gera? Til að þetta allt sé mögulegt þarf að taka til í rekstri bæjarins og setja þjónustu við íbúa í forgang. Án þess verður hvorki hægt að skapa húsnæði fyrir ungt fólk, styrkja forvarnarstarf né byggja upp öflugt bæjarlíf. Staðan í dag er alvarleg; á síðustu tíu árum hefur bæjarfélagið safnað upp tapi upp á rúmlega þrjá milljarða króna, sem endurspeglar viðvarandi hallarekstur ár eftir ár. Þetta er ekki tímabundið ástand heldur þróun sem hefur fest sig í sessi. Ef henni verður ekki snúið við blasir við áframhaldandi niðurskurður á þjónustu við íbúa, þar á meðal við börn og ungt fólk. Það þarf sterka rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi því málefni okkar fá ekki hljómgrunn að sjálfu sér. Þess vegna býð ég mig fram í 4.sæti hjá Samfylkingunni, Viðreisn og óháðum fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Ég hvet bæjarbúa til þess að setja X við Seltjarnarnes! Höfundur er fædd og uppalin a seltjarnarnesi og nemandi við HÍ.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun