Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar 17. apríl 2026 08:01 Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Miðvikudaginn 15. apríl ávarpaði Inga Sæland mennta- og barnamálaráðherra þing Kennarasambands Íslands þar sem hún ræddi meðal annars stöðu skólakerfisins og þær áskoranir sem blasa við. Margt í máli hennar endurspeglar raunveruleika sem foreldrar, kennarar og nemendur þekkja vel: Allt of fjölmennir bekkir, auknar þarfir barna með greiningar og sífellt fjölbreyttari nemendahópur sem krefst markviss stuðnings. Það sem stendur sérstaklega upp úr er áhersla menntamálaráðherra á að fækka nemendum í bekkjum, efla þjónustu við börn með sérþarfir og styrkja íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna með auknum móttökudeildum. Þetta eru mikilvæg skref í rétta átt en þau duga ekki ein og sér. Við í Flokki fólksins teljum að lykillinn liggi í snemmtækri íhlutun og öflugu samstarfi við foreldra. Grípa fyrr – ekki seinna Það gerist allt of oft að ekki er gripið inn í fyrr en vandinn er orðinn mikill og erfiðara að eiga við hann. Börn sem eiga í náms- eða félagslegum erfiðleikum þurfa stuðning strax, ekki eftir mánuði eða ár á biðlista. Sama á við um börn sem fá greiningu og þurfa að bíða eftir úrræðum. Það er ferli sem getur verið bæði flókið og yfirþyrmandi fyrir fjölskyldur. Við viljum tryggja að þegar fyrstu merki um vanda koma fram verði strax brugðist við, innan skólans, í samstarfi við fagfólk og með virkri aðkomu foreldra. Foreldrar í lykilhlutverki Enginn þekkir barnið betur en foreldrar þess. Þess vegna leggjum við áherslu á að efla samstarf við foreldra með markvissri foreldrafræðslu og uppeldisráðgjöf innan skólanna. Foreldrar þurfa ekki bara upplýsingar, þeir þurfa verkfæri. Þegar barn glímir við erfiðleika eða fær greiningu þarf að styðja bæði barnið og foreldrana. Með réttum stuðningi geta foreldrar haldið áfram vinnunni heima, styrkt barnið sitt og orðið virkir þátttakendur í lausninni. Skóli fyrir alla í raun Flokkur fólksins telur nauðsynlegt að auka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna. Við leggjum jafnframt áherslu á að börnin fái tækifæri til að taka þátt í skólasamfélaginu, í íþróttum, listgreinum og félagslífi. Tungumálið lærist ekki aðeins í kennslustofu, heldur ekki síður í samskiptum og þátttöku. Þess vegna er mikilvægt að efla frístundastarf allra barna. Þetta gildir einnig um börn með sérþarfir. Þau eiga ekki bara rétt á þjónustu, þau eiga rétt á að tilheyra samfélagi jafningja sinna. Sameiginlegt verkefni Til að ná raunverulegum árangri þurfum við að ganga lengra en nú er gert. Við þurfum að byggja kerfi sem bregst snemma við, styður fjölskyldur og tryggir að enginn verði út undan. Grunnskólinn er ekki bara menntastofnun, hann er grunnur að framtíð barna okkar. Þar eigum við ekki að spara. Það er mikilvægt að ríki, sveitarfélög, fagfólk og foreldrar taki höndum saman. Þannig næst mesti árangurinn. Þetta er fjárfesting sem skilar sér. Hún skilar sér auðvitað mest í framtíð barnanna okkar, fjölskyldna og samfélagsins alls. Þetta er það sem raunverulega skiptir máli. Höfundur er í 3. sæti framboðslista Flokks fólksins í Reykjavík og er grunnskólakennari.
Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun