„Var þetta ein­hver skets?“

Guðlaugur Þór notaði tækifærið í fyrirspurnartíma á þingi til að spyrja Þorgerði Katrínu út í komandi þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort við eigum að halda áfram aðildarviðræðum eða ekki.

„Það er ánægjulegt, þótt það sé í sjálfu sér ekki ánægjulegt í eðli sínu,“ sagði Guðlaugur en það lægi fyrir að Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra hefði viðurkennt hið augljósa; ef Ísland gengi í Evrópusambandið þá myndu lög Evrópusambandsins sjálfkrafa verða lög á Íslandi og við hefðum ekkert með það að gera.

Guðlaugur Þór sagði að fyrir liggi gögn og samþykktir sem ríkisstjórnin segir að séu í gildi, eins og aðildarumsókn Jóhönnustjórnarinnar en í ofanálag hafi til að mynda verið gengið frá og samþykkt tillaga til þingsályktunar um samþykkt rammasamnings milli ríkisstjórnar Íslands og framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins um reglur um samstarf er varðar fjárhagsaðstoð ESB við Ísland innan ramma stuðningsaðgerða sjóðs er fjármagnar aðstoð við umsóknarríki ESB (IPA). 

Hvenær ætlar Þorgerður að kynna rammann fyrir þjóðinni?

Þetta taldi Guðlaugur að væri aðlaga íslenskt réttarfar að Evrópusambandinu því á blaðsíðu níu segði skýrt að aðstoð skuli vera í samræmi við stefnumið ESB og stuðla að samræmingu við réttarreglur Evrópusambandsins.

Guðlaugur Þór vildi vita hvenær þetta yrði kynnt af hálfu ríkisstjórnarinnar og aðrar þær ákvarðanir sem liggja til grundvallar þegar gengið verður til atkvæða.

„Hvernig á að kynna til dæmis þennan rammasamning og hvað hann felur í sér fyrir þjóðinni? Nú er stutt í þessar kosningar. Það voru 20 milljónir settar í einhver kynningarmál og það var ekki farið að lögum um opinber fjármál í því en vinir ríkisstjórnarinnar fengu 10 milljónir og Heimssýn 10.“

Guðlaugur sagði það stórmál því að margir hafa verið þeirrar skoðunar að við ættum ekki að aðlaga okkur að regluverki Evrópusambandsins, sem er augljóslega ekki rétt: „Hvernig ætlar hæstvirtur ráðherra að sjá til þess að þjóðin viti af þessu þegar hún gengur til atkvæða í haust?“

Sigmundur Davíð leit aldrei svo á að um aðlögun væri að ræða

Þorgerður Katrín fór í ræðustól en svör hennar fóru þversum í Guðlaug Þór. Hún sagðist skynja að stjórnarandstaðan væri smám saman að átta sig á því hvað ríkisstjórnin væri að gera, sem er að klára samninginn. „Þetta er ekki aðlögun. Það er fagnaðarefni að stjórnarandstaðan sé í rauninni hætt að tala um að þetta sé aðlögun,“ sagði Þorgerður Katrín.

Hún bætti því við að það væri verið að spyrja okkur um samningsmarkmið, það er verið að spyrja um hvernig eitt og annað gildir og henni þætti það mjög mikilvægt; „þannig að við erum allavega komin með það á hreint, við erum að fara að greiða atkvæði um það hvort við ætlum að sjá samning.“

Þorgerður sagði þá vissulega mjög áhugaverðar spurningar sem Guðlaugur Þór bar upp varðandi rammasamninginn sem var gerður á sínum tíma í þáverandi ríkisstjórn sem fór af stað með allt ferlið.

„Ég vil vekja athygli á því að ríkisstjórnin sem tók síðan við vildi klára þau verkefni sem höfðu hlotið styrk undir þessum rammasamningi. Það var ríkisstjórn undir forystu Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar sem háttvirtur þingmaður Guðlaugur Þór Þórðarson studdi og þá var auðvitað ekki verið að tala um aðlögun, ekki frekar en við erum núna að tala um neina aðlögun.“

Ánægjulegt ef ég hef skilið hann rétt

Þorgerður Katrín nefndi þá að þar hafi einfaldlega verið að tala um verkefni, samninga sem höfðu verið gerðir, þannig að sú ríkisstjórn fór ekki í það og ekki heldur þær ríkisstjórnir sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur setið í öll árin síðan.

„En illu heilli var það ESB sem rifti samningum um einstök verkefni sem voru mjög mikilvæg fyrir m.a. okkur Íslendinga svo ekki varð af frekari styrkveitingum en eftir stendur, sem er rétt, að rammasamningur Íslands og Evrópusambandsins er í gildi.“

Þorgerður Katrín spurði hvers vegna þessi áhersla nú. Það sem skiptir öllu máli er að við séum að fara í ferli. Já, það mun kosta.

„Síðasta ferli kostaði, þá fékk Ísland styrk, m.a. þýðingarstyrk upp á 500 milljónir til að þýða og ég held að það hafi líka skipt miklu máli.“

Nú var Þórunn Sveinbjarnardóttir forseti þingsins farin að berja eilítið ákveðnar í bjöllu sína.

„Síðan voru fleiri verkefni, eins og ég segi, sem féllu undir samninginn. En ég er líka ánægð að heyra að hv. þingmaður fagni því að það sé ánægjulegt, ef ég hef skilið hann rétt, (Forseti hringir.) að það styttist í þessa þjóðaratkvæðagreiðslu sem skiptir okkur Íslendinga gríðarlega miklu máli, (Forseti hringir.) hvort við eigum að klára samning við Evrópusambandið eða ekki.“

Eitt furðulegasta svar sem heyrst hefur í þingsal

Guðlaugur Þór var ekki kátur með þessi svör.

„Ég held að þetta sé bara eitt furðulegasta svar sem hefur komið hér fram í þingsal. Var þetta einhver skets? Ég er að vísa í rammasamning um aðlögunarstyrki. 

Við fengum 8.000 milljónir króna í aðlögunarstyrki. Ég er að spyrja: Hvenær ætlar hæstvirtur ráðherra að kynna þetta fyrir þjóðinni? Ef hún segir já þá virkjast þetta. Ég las hér beint upp, með leyfi forseta, „aðstoð skal vera í samræmi við stefnumið ESB og stuðla að samræmingu við réttarreglur ESB.“ Aðlaga okkur að réttarreglunum.“

Guðlaugur Þór sagðist ekki hafa minnstu hugmynd um hvað Þorgerður Katrín var að segja í ræðu sinni. Þorgerður Katrín hafi „ekki hlustað á eitt orð í fyrirspurn minni. Ég er hér með rammasamning um aðlögunarstyrki. Við tókum við 8.000 milljónum í aðlögunarstyrki. Þannig að við erum að fara að aðlaga okkur ef við segjum já. Um það er ekki deilt, það liggur fyrir.“