Öruggt húsnæði eru mannréttindi - líka í Hafnarfirði Ester Bíbí Ásgeirsdóttir skrifar 30. apríl 2026 09:01 Við vitum að húsnæði er mannréttindi okkar allra, ekki bara fjárfestingartæki fyrir fáa. Öruggt húsnæði er líka lykilatriði fyrir lýðheilsu og velsæld fólks og til að sporna gegn fátækt. Þetta á líka við um Hafnarfjörð og húsnæði Hafnfirðinga. Þar er ljóst að gera þarf átak í því að bæta úr húsnæðisskorti enda eru 344 Hafnfirðingar á biðlista óhagnaðardrifna leigufélagsins Bjarg til að komast í viðráðanlegt og öruggt húsnæði í Hafnarfirði. Bak við þessar tölur, sem birtar voru í nýrri greiningu ASÍ og BSRB, er alvöru fólk sem bíður eftir öruggara og viðráðanlegra húsnæði fyrir sig og fjölskyldur sínar. Fjöldinn sýnir að þörfin er mikil. Til að bæjarfélagið sinni skyldunni um að útvega íbúum sínum húsnæði við hæfi, þurfum við að efla almenna íbúðakerfið, styðja við óhagnaðardrifin leigufélög, eins og Bjarg, og tryggja að öll sveitarfélög axli ábyrgð og taki virkan þátt í uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Hafnarfjörður hefur gert það og staðið sig ágætlega, en fjöldi Hafnfirðinga á biðlista hjá Bjargi sýnir að það þarf að gera meira og gefa verulega í til að útvega íbúum í bænum okkar húsnæði við hæfi. Til viðbótar við það þarf að tryggja lóðir í Hafnarfirði séu til fyrir félagslegt húsnæði og haga úthlutun lóða þannig að framboð íbúða sem venjulegt fólk hefur efni á verði aukið en ekki bara framboð lóða fyrir lúxusíbúðir eða fjársterka aðila. Þannig viðurkennum við að húsnæðismálin séu eitt stærsta réttlætismál samtímans. Hafnarfjarðarbær þyrfti líka að gera breytingar á húsnæðisáætlun bæjarins með það markmið að 35% nýbygginga sé óhagnaðardrifinn. Við í Hafnarfirði getum líka tryggt meira fjármagn í uppbygginu heimila fyrir fólk með fötlun og innleitt breytta nálgun í uppbyggingu nýrra svæða með sérstöku innviðafélagi. Við getum líka aukið stuðning við leigjendur. Allt þetta er vel hægt og hefur td. nýlega verið samþykkt af sitjandi meirihluta í Reykjavík. En til þess þurfa stjórnmálaöfl að vera við stjórnvölinn í Hafnarfjarðarbæ sem leggja áherslu á að fjölga raunverulegum valmöguleikum í húsnæði fyrir Hafnfirðinga af öllum stærðum og gerðum, af öllum stéttum og með allskyns bakgrunn og fjárhagslega stöðu. Ekki bara fyrir fjársterka aðila eða fasteignabraskara. Við getum valið að halda áfram á sömu braut eða valið að fara aðra leið í anda Vinstrisins í Hafnarfirði sem setur þarfir fólks í forgang en ekki þarfir markaðarins. Það er augljóst að fókusinn hefur færst frá því að byggja fyrir fólkið sem þarfnast húsnæðis. Við þurfum að taka stjórn á húsnæðismálum og tryggja það að þeir sem byggi, miði byggingarnar að þörfum íbúa. Það er hagur okkar allra að kostnaðarliður heimila og fjölskyldna við að koma sér þak yfir höfuðið lækki en éti ekki upp allt okkar fé. Til þess þarf pólitíska sýn um að húsnæði sé raunveruleg mannréttindi okkar allra, hvaða bakgrunn sem við höfum eða hvaða tekjur við höfum. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Við vitum að húsnæði er mannréttindi okkar allra, ekki bara fjárfestingartæki fyrir fáa. Öruggt húsnæði er líka lykilatriði fyrir lýðheilsu og velsæld fólks og til að sporna gegn fátækt. Þetta á líka við um Hafnarfjörð og húsnæði Hafnfirðinga. Þar er ljóst að gera þarf átak í því að bæta úr húsnæðisskorti enda eru 344 Hafnfirðingar á biðlista óhagnaðardrifna leigufélagsins Bjarg til að komast í viðráðanlegt og öruggt húsnæði í Hafnarfirði. Bak við þessar tölur, sem birtar voru í nýrri greiningu ASÍ og BSRB, er alvöru fólk sem bíður eftir öruggara og viðráðanlegra húsnæði fyrir sig og fjölskyldur sínar. Fjöldinn sýnir að þörfin er mikil. Til að bæjarfélagið sinni skyldunni um að útvega íbúum sínum húsnæði við hæfi, þurfum við að efla almenna íbúðakerfið, styðja við óhagnaðardrifin leigufélög, eins og Bjarg, og tryggja að öll sveitarfélög axli ábyrgð og taki virkan þátt í uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Hafnarfjörður hefur gert það og staðið sig ágætlega, en fjöldi Hafnfirðinga á biðlista hjá Bjargi sýnir að það þarf að gera meira og gefa verulega í til að útvega íbúum í bænum okkar húsnæði við hæfi. Til viðbótar við það þarf að tryggja lóðir í Hafnarfirði séu til fyrir félagslegt húsnæði og haga úthlutun lóða þannig að framboð íbúða sem venjulegt fólk hefur efni á verði aukið en ekki bara framboð lóða fyrir lúxusíbúðir eða fjársterka aðila. Þannig viðurkennum við að húsnæðismálin séu eitt stærsta réttlætismál samtímans. Hafnarfjarðarbær þyrfti líka að gera breytingar á húsnæðisáætlun bæjarins með það markmið að 35% nýbygginga sé óhagnaðardrifinn. Við í Hafnarfirði getum líka tryggt meira fjármagn í uppbygginu heimila fyrir fólk með fötlun og innleitt breytta nálgun í uppbyggingu nýrra svæða með sérstöku innviðafélagi. Við getum líka aukið stuðning við leigjendur. Allt þetta er vel hægt og hefur td. nýlega verið samþykkt af sitjandi meirihluta í Reykjavík. En til þess þurfa stjórnmálaöfl að vera við stjórnvölinn í Hafnarfjarðarbæ sem leggja áherslu á að fjölga raunverulegum valmöguleikum í húsnæði fyrir Hafnfirðinga af öllum stærðum og gerðum, af öllum stéttum og með allskyns bakgrunn og fjárhagslega stöðu. Ekki bara fyrir fjársterka aðila eða fasteignabraskara. Við getum valið að halda áfram á sömu braut eða valið að fara aðra leið í anda Vinstrisins í Hafnarfirði sem setur þarfir fólks í forgang en ekki þarfir markaðarins. Það er augljóst að fókusinn hefur færst frá því að byggja fyrir fólkið sem þarfnast húsnæðis. Við þurfum að taka stjórn á húsnæðismálum og tryggja það að þeir sem byggi, miði byggingarnar að þörfum íbúa. Það er hagur okkar allra að kostnaðarliður heimila og fjölskyldna við að koma sér þak yfir höfuðið lækki en éti ekki upp allt okkar fé. Til þess þarf pólitíska sýn um að húsnæði sé raunveruleg mannréttindi okkar allra, hvaða bakgrunn sem við höfum eða hvaða tekjur við höfum. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar