Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar 1. maí 2026 10:03 Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar