Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar 5. maí 2026 08:45 Ég ólst upp í Kópavogi og elskaði það. Spilaði fótbolta með HK í Fossvogsdalnum og hef fylgst með bænum stækka og samfélaginu með. Sá Kópavogur sem ég þekki, hefur alltaf verið samhent og öflugt samfélag. Kosningarnar 16. maí snúast um hvernig við viljum sjá samfélagið í Kópavogi þróast. Viljum við litríkt samfélag eða litlaust? Samhentari og sterkari Kópavog en í dag eða sundraðan bæ þar sem náungakærleikur er skilyrtur við tiltekin mannleg einkenni? Svarthvítur veruleiki Orðræða síðustu daga og vikur frá Miðflokknum hefur verið orðræða gamalla og lokaðra tíma. Tíma þar sem hlutskipti voru ójöfn og lífið svarthvítt. Ekki bara fyrir hinsegin einstaklinga heldur okkur öll. Konur, karla og kvár. Stúlkur, drengi og stálp. Þetta er ekki ný orðræða frá Miðflokknum, flokkurinn hefur alla tíð daðrað við hana. Alið á hræðslu við það sem ekki fellur í normið. Fyrst var trans fólk tekið fyrir og nú á koma samkynhneigðum aftur inn skápinn og konum aftur tekjulausum á bakvið eldavélina í nafni valfrelsis. Þetta byrjar nefnilega allt einhvers staðar.Ef við byrjum á því að fjarlægja fána mannréttinda og frelsis - hvað er þá næst? Á að hætta allri fræðslu eða samtölum um fjölbreytileika? Á að þegja um tilveru hinsegin fólks af því að hún passar ekki inn í svarthvítan og litlausan heim Miðflokksmanna, heim þar sem við ættum öll helst að vera steypt í sama mót? Ærandi þögn Þögn Sjálfstæðismanna í Kópavogi um regnbogafánann hefur einnig verið eftirtektarverð. Nú hefur bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðisflokksins deilt við oddvita Miðflokksins um hvort Kópavogsbær hafi gert samning við Samtökin ’78 um mannréttinda- og fjölbreytileikafræðslu. Í stað þess að standa keik með mikilvægri fræðslu virðist áherslan hafa farið í að fjarlægja sig frá henni. Ég vona að um sé að ræða hliðarspor hjá flokki sem hefur kennt sig við frelsi einstaklingsins. Mannréttindi eru ekki tískuvara eða eitthvað sem hægt er að taka upp og leggja frá sér eftir því hvernig vindar blása. Í nafni einfaldleikans Þau sem helst tala gegn hinseginleikanum og valfrelsi kvenna eru þeir sem beita fyrir sig einfaldleikanum: Það var allt einfaldara og þægilegra í gamla daga. Þetta var ekki svona flókið. Öllum leið betur. Mæður voru meira heima, hommar voru bara á vissum stöðum og allir sem voru öðruvísi voru stimplaðir geðsjúkir. Mjög þægilegt. Fyrir alla nema þá sem um ræðir. Frelsi, fjölbreytileiki og fræðsla eru lykilatriði í þeirri framtíðarsýn sem Viðreisn í Kópavogi stendur fyrir. Við viljum að börn og ungmenni viti að lífið sé allskonar og að þau megi haga því eins og þeim sýnist. Við viljum senda ungum konum í fæðingarorlofi þau skilaboð að endurkoma þeirra út á atvinnumarkaðinn skipti jafn miklu máli og endurkoma maka þeirra. Þá sendum við ungum feðrum þau skilaboð að við sjáum og fögnum ávinningnum af því að þeir taki virkan þátt í lífi og uppeldi ungra barna sinna. Og þeir sem vilja halda áfram að beita sér fyrir einfaldleikanum geta auðveldlega gert það - fljótlegast er að hætta að skipta sér að lífi annarra og öðlast þannig einfaldara líf. Sterkt samfélag stendur þétt á bak við hvern og einn einstakling og fagnar fjölbreytileika sinna íbúa.Fyrir það stendur Viðreisn! Höfundur er varaþingmaður og 2. sæti lista Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Björgvin Sveinsson Viðreisn Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Skoðun Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Ég ólst upp í Kópavogi og elskaði það. Spilaði fótbolta með HK í Fossvogsdalnum og hef fylgst með bænum stækka og samfélaginu með. Sá Kópavogur sem ég þekki, hefur alltaf verið samhent og öflugt samfélag. Kosningarnar 16. maí snúast um hvernig við viljum sjá samfélagið í Kópavogi þróast. Viljum við litríkt samfélag eða litlaust? Samhentari og sterkari Kópavog en í dag eða sundraðan bæ þar sem náungakærleikur er skilyrtur við tiltekin mannleg einkenni? Svarthvítur veruleiki Orðræða síðustu daga og vikur frá Miðflokknum hefur verið orðræða gamalla og lokaðra tíma. Tíma þar sem hlutskipti voru ójöfn og lífið svarthvítt. Ekki bara fyrir hinsegin einstaklinga heldur okkur öll. Konur, karla og kvár. Stúlkur, drengi og stálp. Þetta er ekki ný orðræða frá Miðflokknum, flokkurinn hefur alla tíð daðrað við hana. Alið á hræðslu við það sem ekki fellur í normið. Fyrst var trans fólk tekið fyrir og nú á koma samkynhneigðum aftur inn skápinn og konum aftur tekjulausum á bakvið eldavélina í nafni valfrelsis. Þetta byrjar nefnilega allt einhvers staðar.Ef við byrjum á því að fjarlægja fána mannréttinda og frelsis - hvað er þá næst? Á að hætta allri fræðslu eða samtölum um fjölbreytileika? Á að þegja um tilveru hinsegin fólks af því að hún passar ekki inn í svarthvítan og litlausan heim Miðflokksmanna, heim þar sem við ættum öll helst að vera steypt í sama mót? Ærandi þögn Þögn Sjálfstæðismanna í Kópavogi um regnbogafánann hefur einnig verið eftirtektarverð. Nú hefur bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðisflokksins deilt við oddvita Miðflokksins um hvort Kópavogsbær hafi gert samning við Samtökin ’78 um mannréttinda- og fjölbreytileikafræðslu. Í stað þess að standa keik með mikilvægri fræðslu virðist áherslan hafa farið í að fjarlægja sig frá henni. Ég vona að um sé að ræða hliðarspor hjá flokki sem hefur kennt sig við frelsi einstaklingsins. Mannréttindi eru ekki tískuvara eða eitthvað sem hægt er að taka upp og leggja frá sér eftir því hvernig vindar blása. Í nafni einfaldleikans Þau sem helst tala gegn hinseginleikanum og valfrelsi kvenna eru þeir sem beita fyrir sig einfaldleikanum: Það var allt einfaldara og þægilegra í gamla daga. Þetta var ekki svona flókið. Öllum leið betur. Mæður voru meira heima, hommar voru bara á vissum stöðum og allir sem voru öðruvísi voru stimplaðir geðsjúkir. Mjög þægilegt. Fyrir alla nema þá sem um ræðir. Frelsi, fjölbreytileiki og fræðsla eru lykilatriði í þeirri framtíðarsýn sem Viðreisn í Kópavogi stendur fyrir. Við viljum að börn og ungmenni viti að lífið sé allskonar og að þau megi haga því eins og þeim sýnist. Við viljum senda ungum konum í fæðingarorlofi þau skilaboð að endurkoma þeirra út á atvinnumarkaðinn skipti jafn miklu máli og endurkoma maka þeirra. Þá sendum við ungum feðrum þau skilaboð að við sjáum og fögnum ávinningnum af því að þeir taki virkan þátt í lífi og uppeldi ungra barna sinna. Og þeir sem vilja halda áfram að beita sér fyrir einfaldleikanum geta auðveldlega gert það - fljótlegast er að hætta að skipta sér að lífi annarra og öðlast þannig einfaldara líf. Sterkt samfélag stendur þétt á bak við hvern og einn einstakling og fagnar fjölbreytileika sinna íbúa.Fyrir það stendur Viðreisn! Höfundur er varaþingmaður og 2. sæti lista Viðreisnar í Kópavogi.
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar