Hér er pláss fyrir þig Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar 8. maí 2026 08:03 Ég hef unnið með börnum og ungmennum í tuttugu ár og síðustu ellefu árin í framhaldsskóla. Ég hef fundið hversu gríðarlega miklu máli það skiptir að ungmenni upplifi samstöðu, öryggi og viðurkenningu. Samfélag sem hefur pláss fyrir okkur öll er samfélag sem við viljum tilheyra. Ég hef þar af leiðandi líka séð afleiðingarnar þegar samfélagið bregst. Þegar þögn, ótti eða vanþekking fá að ráða för. Þá getur skaðinn orðið óafturkræfur, þá verður jaðarsetningin raunveruleg og börn og ungmenni upplifa óöryggi í sínu daglega lífi. Ef jafnrétti væri náð værum við ekki að ræða hvort það sé „viðeigandi“ að flagga hinsegin fána eða sinna hinsegin fræðslu. Ef raunverulegu jafnrétti væri náð myndin enginn taka slíka umræðu alvarlega. Fjölbreytileiki eðlilegur hluti af tilverunni Einmitt þess vegna skiptir hinsegin fræðsla máli. Hún snýst ekki um að „ýta einhverju upp á fólk“ eins og sumir halda fram heldur snýst hún um að byggja upp skilning, draga úr fáfræði og tryggja að börn og ungmenni alist upp í samfélagi þar sem fjölbreytileiki er eðlilegur hluti af tilveru okkar. Hún snýst um að segja: hér er pláss fyrir þig. Sýnileiki skiptir líka máli. Þegar við flöggum hinsegin fánanum eða öðrum táknum erum við að sýna viðurkenningu og samstöðu í verki. Við erum ekki að traðka á réttindum annarra eða ráðast á þá, heldur stöndum við vörð um mannréttindi og minnum á að þau eiga við um okkur öll. Við megum aldrei leyfa hatri að sigra ástina. Við megum aldrei leyfa röddum sem ala á fordómum og útskúfun að verða ráðandi. Saga hinsegin fólks sýnir okkur hvað gerist þegar þögnin fær að ríkja og hversu mikilvægt það er að standa upp, tala skýrt og verja réttinn til að vera til. Ekki róttæk krafa heldur einfaldlega réttlæti Tjáningarfrelsi er mikilvægt en það er ekki skilyrðislaust. Þitt tjáningarfrelsi stoppar þegar það fer að grafa undan mannréttindum annarra eða kynda undir hatursorðræðu. Þetta er einfaldlega grundvallaratriði í lýðræðissamfélagi. Hinsegin fræðsla á ekki að vera jaðarmál. Hún á að vera sjálfsagður hluti af öllu samfélaginu. Í skólum, á vinnustöðum og í opinberri umræðu. Hún er verkfæri til að byggja réttlátara, opnara og mannúðlegra samfélag. Viðreisn hefur tekið skýra og mikilvæga afstöðu í þessum málaflokki. Það skiptir máli að stjórnmálaflokkar stígi fram og standi með mannréttindum, ekki bara þegar það er þægilegt, heldur líka þegar það skiptir raunverulega máli. Við getum byggt samfélag þar sem enginn þarf að efast um rétt sinn til að vera til, elska og tilheyra. Það er ekki róttæk krafa. Það er einfaldlega réttlæti. Höfundur skipar 6 sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Ég hef unnið með börnum og ungmennum í tuttugu ár og síðustu ellefu árin í framhaldsskóla. Ég hef fundið hversu gríðarlega miklu máli það skiptir að ungmenni upplifi samstöðu, öryggi og viðurkenningu. Samfélag sem hefur pláss fyrir okkur öll er samfélag sem við viljum tilheyra. Ég hef þar af leiðandi líka séð afleiðingarnar þegar samfélagið bregst. Þegar þögn, ótti eða vanþekking fá að ráða för. Þá getur skaðinn orðið óafturkræfur, þá verður jaðarsetningin raunveruleg og börn og ungmenni upplifa óöryggi í sínu daglega lífi. Ef jafnrétti væri náð værum við ekki að ræða hvort það sé „viðeigandi“ að flagga hinsegin fána eða sinna hinsegin fræðslu. Ef raunverulegu jafnrétti væri náð myndin enginn taka slíka umræðu alvarlega. Fjölbreytileiki eðlilegur hluti af tilverunni Einmitt þess vegna skiptir hinsegin fræðsla máli. Hún snýst ekki um að „ýta einhverju upp á fólk“ eins og sumir halda fram heldur snýst hún um að byggja upp skilning, draga úr fáfræði og tryggja að börn og ungmenni alist upp í samfélagi þar sem fjölbreytileiki er eðlilegur hluti af tilveru okkar. Hún snýst um að segja: hér er pláss fyrir þig. Sýnileiki skiptir líka máli. Þegar við flöggum hinsegin fánanum eða öðrum táknum erum við að sýna viðurkenningu og samstöðu í verki. Við erum ekki að traðka á réttindum annarra eða ráðast á þá, heldur stöndum við vörð um mannréttindi og minnum á að þau eiga við um okkur öll. Við megum aldrei leyfa hatri að sigra ástina. Við megum aldrei leyfa röddum sem ala á fordómum og útskúfun að verða ráðandi. Saga hinsegin fólks sýnir okkur hvað gerist þegar þögnin fær að ríkja og hversu mikilvægt það er að standa upp, tala skýrt og verja réttinn til að vera til. Ekki róttæk krafa heldur einfaldlega réttlæti Tjáningarfrelsi er mikilvægt en það er ekki skilyrðislaust. Þitt tjáningarfrelsi stoppar þegar það fer að grafa undan mannréttindum annarra eða kynda undir hatursorðræðu. Þetta er einfaldlega grundvallaratriði í lýðræðissamfélagi. Hinsegin fræðsla á ekki að vera jaðarmál. Hún á að vera sjálfsagður hluti af öllu samfélaginu. Í skólum, á vinnustöðum og í opinberri umræðu. Hún er verkfæri til að byggja réttlátara, opnara og mannúðlegra samfélag. Viðreisn hefur tekið skýra og mikilvæga afstöðu í þessum málaflokki. Það skiptir máli að stjórnmálaflokkar stígi fram og standi með mannréttindum, ekki bara þegar það er þægilegt, heldur líka þegar það skiptir raunverulega máli. Við getum byggt samfélag þar sem enginn þarf að efast um rétt sinn til að vera til, elska og tilheyra. Það er ekki róttæk krafa. Það er einfaldlega réttlæti. Höfundur skipar 6 sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar