Heilbrigðara Ísland Victor Guðmundsson skrifar 8. maí 2026 07:30 Það hefur verið áhugavert að fylgjast með umræðunni um heilsu og líðan síðustu mánuði og ár. Álag, streita, kulnun og andleg vanlíðan eru orð sem heyrist sífellt oftar bæði innan vinnustaða, skólakerfisins og heilbrigðiskerfisins. Á sama tíma sjáum við aukna umræðu um veikindadaga, manneklu og álag á starfsfólk víða í samfélaginu. Nú þegar sveitarstjórnarkosningar eru framundan er líka eðlilegt að spyrja hvernig samfélag við viljum byggja upp til framtíðar og hvaða sess heilsa og líðan fólks á að hafa í þeirri framtíðarsýn. Þegar þessi umræða fer af stað leitum við oft lausna þegar vandamálið er orðið stórt. Þegar fólk er farið að sofa illa, missa orkuna, upplifa streitu eða jafnvel detta út af vinnumarkaði - en kannski þurfum við sem samfélag að færa fókusinn aðeins framar. Fjárfestum í fólkinu okkar Við vitum í dag að heilsa snýst ekki eingöngu um að meðhöndla sjúkdóma. Hún snýst líka um að skapa aðstæður þar sem fólk getur haldið heilsu. Svefn, hreyfing, næring og andleg líðan eru ekki aukaatriði heldur grunnstoðir samfélagsins okkar, starfsgetu og lífsgæða. Það er auðvelt að líta á forvarnir sem kostnað, sérstaklega þegar horft er til rekstrar hjá fyrirtækjum eða sveitarfélögum. Raunin er þó líklega sú að það er mun dýrara að bregðast alltaf við of seint. Þegar fólk nær ekki að hlaða batteríin, er undir langvarandi álagi eða fær ekki stuðning fyrr en vandinn er orðinn stór, hefur það áhrif langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Það hefur áhrif á fjölskyldur, vinnustaði, börn og samfélagið allt. Heilsa sem samfélagslegt verkefni Á síðustu árum virðist viðhorfið til heilsu starfsfólks vera að breytast hjá fleiri fyrirtækjum, sveitarfélögum og stofnunum. Í auknum mæli er heilsa farin að vera hluti af umræðunni um sterkan mannauð og heilbrigt samfélag - ekki eingöngu einkamál hvers einstaklings. Þessi hugsun ætti heldur ekki að vera pólitísk, heldur ætti hún að sameina okkur. Sama hvaða flokkar sitja við stjórnvölinn þá hlýtur eitt af mikilvægustu verkefnum framtíðarinnar að vera að skapa samfélag þar sem fólki líður betur, hefur meiri orku og getur lifað heilbrigðara lífi til lengri tíma. Bjartari framtíð Núna er sumarið framundan og margir nýta þennan tíma til að hreyfa sig meira, hugsa betur um heilsuna og endurhlaða sig eftir langan vetur. Kannski er þetta líka góður tími fyrir okkur sem samfélag til að endurhugsa hvernig við nálgumst heilsu almennt. Kannski liggur framtíðin ekki bara í fleiri úrræðum þegar fólk veikist, heldur líka í því hvernig við hjálpum fólki að halda heilsu áður en vandamálin verða stór. Sjálfur hef ég síðustu misseri fengið að taka þátt í spennandi heilsuverkefnum þar sem verið er að vinna með fyrirtækjum og sveitarfélögum, en þar má nefna Vestmannaeyjabæ og Hafnarfjarðarbæ sem hafa sýnt það í verki að heilsa starfsfólks skiptir öllu máli. Þar hefur fókusinn verið heildræn nálgun á heilsu með meiri áherslu á forvarnir, fræðslu og einstaklingsmiðaða eftirfylgni. Áhuginn sem ég hef séð síðustu mánuði gefur sannarlega tilefni til bjartsýni. Ef við viljum sterkara Ísland til framtíðar þurfum við fyrst og fremst heilbrigðara Ísland, þar sem heilsa fólksins okkar er mikilvægasti innviður samfélagsins. Höfundur er læknir og einn af stofnendum heildrænu heilsuþjónustunnar Lifeline Health. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Victor Guðmundsson Mest lesið Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson Skoðun Loftbrú og Ölfusárbrú eru mikilvægari en börn Grímur Atlason Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun Takk fyrir, ferðamaður! Björgvin Jóhannesson Skoðun Að segja satt frá og gera það strax! Álfheiður Ingadóttir Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson Skoðun Viðreisn einfaldar regluverk og minnkar báknið Hanna Katrín Friðriksson Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Atlaga að fátækt Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar Skoðun Loftbrú og Ölfusárbrú eru mikilvægari en börn Grímur Atlason skrifar Skoðun Hvernig tala ég við barnið mitt um netið? Skúli Bragi Geirdal skrifar Skoðun Ríkið þrengir að frelsi og samkeppni á fjölmiðlamarkaði Gísli Stefánsson skrifar Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Öll börn eru hluti af liðinu Thelma Dögg Grétarsdóttir skrifar Skoðun Heljarhestar um veturnætur Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Við eigum matreiðslumenn í fremstu röð Þórir Erlingsson skrifar Skoðun Verum duglegri að sjá hvert annað Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Málshraðasögur Dvalarleyfi Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Þátttaka skiptir máli – alþjóðlegur dagur iðjuþjálfunar Þóra Leósdóttir skrifar Skoðun Hugsjónasvelta Reykjavík Líf Magneudóttir ,Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Málverkið og mælikvarðinn - Um litadýrð, líffræði og fegurð Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um Stafræna heilsu: Karp er best með forsjá Alma D. Möller skrifar Skoðun Piparsveinar fagna nýútkominni skýrslu um strandveiðar Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Loftbrúin fjarlægist skosku leiðina Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson skrifar Skoðun Þingmaðurinn sem ruglaði saman gagnrýni og andstöðu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Að segja satt frá og gera það strax! Álfheiður Ingadóttir skrifar Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Takk fyrir, ferðamaður! Björgvin Jóhannesson skrifar Skoðun Sérstaða Íslands: forskot eða fjötur um fót? Hugrún Elvarsdóttir skrifar Skoðun Í framlínu náttúruverndar í 50 ár Magnús Hallur Jónsson skrifar Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald skrifar Sjá meira
Það hefur verið áhugavert að fylgjast með umræðunni um heilsu og líðan síðustu mánuði og ár. Álag, streita, kulnun og andleg vanlíðan eru orð sem heyrist sífellt oftar bæði innan vinnustaða, skólakerfisins og heilbrigðiskerfisins. Á sama tíma sjáum við aukna umræðu um veikindadaga, manneklu og álag á starfsfólk víða í samfélaginu. Nú þegar sveitarstjórnarkosningar eru framundan er líka eðlilegt að spyrja hvernig samfélag við viljum byggja upp til framtíðar og hvaða sess heilsa og líðan fólks á að hafa í þeirri framtíðarsýn. Þegar þessi umræða fer af stað leitum við oft lausna þegar vandamálið er orðið stórt. Þegar fólk er farið að sofa illa, missa orkuna, upplifa streitu eða jafnvel detta út af vinnumarkaði - en kannski þurfum við sem samfélag að færa fókusinn aðeins framar. Fjárfestum í fólkinu okkar Við vitum í dag að heilsa snýst ekki eingöngu um að meðhöndla sjúkdóma. Hún snýst líka um að skapa aðstæður þar sem fólk getur haldið heilsu. Svefn, hreyfing, næring og andleg líðan eru ekki aukaatriði heldur grunnstoðir samfélagsins okkar, starfsgetu og lífsgæða. Það er auðvelt að líta á forvarnir sem kostnað, sérstaklega þegar horft er til rekstrar hjá fyrirtækjum eða sveitarfélögum. Raunin er þó líklega sú að það er mun dýrara að bregðast alltaf við of seint. Þegar fólk nær ekki að hlaða batteríin, er undir langvarandi álagi eða fær ekki stuðning fyrr en vandinn er orðinn stór, hefur það áhrif langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Það hefur áhrif á fjölskyldur, vinnustaði, börn og samfélagið allt. Heilsa sem samfélagslegt verkefni Á síðustu árum virðist viðhorfið til heilsu starfsfólks vera að breytast hjá fleiri fyrirtækjum, sveitarfélögum og stofnunum. Í auknum mæli er heilsa farin að vera hluti af umræðunni um sterkan mannauð og heilbrigt samfélag - ekki eingöngu einkamál hvers einstaklings. Þessi hugsun ætti heldur ekki að vera pólitísk, heldur ætti hún að sameina okkur. Sama hvaða flokkar sitja við stjórnvölinn þá hlýtur eitt af mikilvægustu verkefnum framtíðarinnar að vera að skapa samfélag þar sem fólki líður betur, hefur meiri orku og getur lifað heilbrigðara lífi til lengri tíma. Bjartari framtíð Núna er sumarið framundan og margir nýta þennan tíma til að hreyfa sig meira, hugsa betur um heilsuna og endurhlaða sig eftir langan vetur. Kannski er þetta líka góður tími fyrir okkur sem samfélag til að endurhugsa hvernig við nálgumst heilsu almennt. Kannski liggur framtíðin ekki bara í fleiri úrræðum þegar fólk veikist, heldur líka í því hvernig við hjálpum fólki að halda heilsu áður en vandamálin verða stór. Sjálfur hef ég síðustu misseri fengið að taka þátt í spennandi heilsuverkefnum þar sem verið er að vinna með fyrirtækjum og sveitarfélögum, en þar má nefna Vestmannaeyjabæ og Hafnarfjarðarbæ sem hafa sýnt það í verki að heilsa starfsfólks skiptir öllu máli. Þar hefur fókusinn verið heildræn nálgun á heilsu með meiri áherslu á forvarnir, fræðslu og einstaklingsmiðaða eftirfylgni. Áhuginn sem ég hef séð síðustu mánuði gefur sannarlega tilefni til bjartsýni. Ef við viljum sterkara Ísland til framtíðar þurfum við fyrst og fremst heilbrigðara Ísland, þar sem heilsa fólksins okkar er mikilvægasti innviður samfélagsins. Höfundur er læknir og einn af stofnendum heildrænu heilsuþjónustunnar Lifeline Health.
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun
Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir Skoðun
Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar
Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar
Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson skrifar
Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar
Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald skrifar
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun
Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir Skoðun