Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar 9. maí 2026 15:46 Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Skoðun Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar