Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar 9. maí 2026 15:46 Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar