Það sem hentar að bíða með þar til eftir kosningar í Kópavogi! Theódóra Þorsteinsdóttir skrifar 12. maí 2026 11:21 Fyrir stuttu óskaði ég eftir því að fá upplýsingar um stöðuna á Barnaskóla Kársness á dagskrá bæjarráðs. Ég fékk engin skrifleg gögn. Á fundinum kom hins vegar fram að Kópavogsbær hefði reynt að kyrrsetja eignir ítalska verktakans á Ítalíu. Það gekk ekki, því ítalski verktakinn er í einhvers konar fjárhagslegri endurskipulagningu og ekki hægt að ganga að eignum hans til tryggingar fyrir bótum. Barnaskólinn átti að kosta 3,2 milljarða árið 2021 en kostnaðurinn er nú að nálgast 9 milljarða. Ég er algjörlega handviss um að ef þetta mál væri í Reykjavík væri allt brjálað, enda er framúrkeyrslan gríðarleg. Til dæmis fór Bragginn 257 milljónum fram úr áætlun, en Kársnesskóli hefur farið milljörðum fram úr miðað við það tilboð sem tekið var í skólann og þann kostnað sem skólinn átti að bera. Þegar ákveðið var að rifta samningnum var búið að greiða verktakanum 1,5 milljarð og verkið átti þá að vera um það bil hálfnað. Kópavogsbær ákvað að bjóða verkið ekki út aftur, heldur voru undirverktakar meira og minna settir á tímakaup. Það er auðvitað brjálsemi. Bæjarfulltrúar fengu upplýsingar um að krafan á ítalska verktakann ætti að liggja fyrir í nóvember 2025. Síðan var talað um mars og svo mánaðamótin apríl/maí. Enn hafa engar upplýsingar um kröfuna komið fram. Hvað veldur? Hvað tefur? Allt bendir til þess að Kópavogsbær fái tjónið ekki bætt að fullu og óvissa er uppi um hvort einhverjar bætur fáist yfirleitt. Það hefur háttað þannig til á þessu kjörtímabili að öll stóru verkefnin sem þessi meirihluti snertir fara í skrúfuna. Meirihlutinn fékk upp í hendurnar nýtt hverfi til úthlutunar. Fyrsti áfangi var strax kærður og ákvörðunin um úthlutun var felld úr gildi, þar sem hún fór í bága við jafnræðisreglu og réttmætisreglu stjórnsýslulaga. Enn ekki hvað! Nú er enn eitt dómsmálið í boði Sjálfstæðisflokks og Framsóknar farið í gang. Nýverið lögðu þau síðan af stað með samkeppnisviðræður um byggingu nýrrar stúku fyrir HK. Kostnaðaráætlunin er 2,2 milljarðar. Strax er komin kæra frá Ístaki og samningsgerð hefur verið stöðvuð. Kærunefnd metur nú málið og lætur í ljós álit sitt á skaðabótaskyldu Kópavogsbæjar. Það verður fróðlegt að sjá hvernig Kópavogsbær ætlar að svara þeim alvarlegu athugasemdum sem komið hafa fram um ferlið. Svo má ekki gleyma því að Kópavogsbær hefur tekið inn um 10 milljarða í sölu lóða á þessu kjörtímabili. Þess vegna líta mælikvarðarnir betur út. Þegar einskiptis lóðasala er tekin út úr uppgjöri ársins 2025 er Kópavogsbær rekinn með 400 milljóna króna halla. Staðan er þannig að annaðhvort þarf að koma til lántaka eða lóðasölu til þess að skila rekstrinum á núlli. Kjörnir fulltrúar sem vilja geta sagt að þetta sé „besta rekstrarár í 18 ár þrátt fyrir miklar fjárfestingar“ hafa því ríkan hvata til að selja allar lóðir til hæstbjóðenda. Með þessari aðferð getur lóðakostnaður numið 12–16 milljónum króna á hverja íbúð áður en tekið er tillit til lögbundinna gjalda og byggingarkostnaðar. Það bitnar á ungu fólki og tekjulægri fjölskyldum sem eiga sífellt erfiðara með að komast inn á íbúðamarkaðinn. Já, og svo má bæta því við að meirihlutinn hefur hækkað gatnagerðargjöld um 140% á kjörtímabilinu. Þannig að þetta meinta „besta rekstrarár í 18 ár“ og þessar „miklu fjárfestingar“ eru ekkert annað en álögur á ungt fólk og framúrkeyrsla í opinberum framkvæmdum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í bæjarstjórn Kópavogsbæjar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Theódóra S. Þorsteinsdóttir Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé Skoðun Skoðun Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist skrifar Skoðun Landbúnaður og matvælaverð – Framtíðar þróun Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr skrifar Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé skrifar Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir stuttu óskaði ég eftir því að fá upplýsingar um stöðuna á Barnaskóla Kársness á dagskrá bæjarráðs. Ég fékk engin skrifleg gögn. Á fundinum kom hins vegar fram að Kópavogsbær hefði reynt að kyrrsetja eignir ítalska verktakans á Ítalíu. Það gekk ekki, því ítalski verktakinn er í einhvers konar fjárhagslegri endurskipulagningu og ekki hægt að ganga að eignum hans til tryggingar fyrir bótum. Barnaskólinn átti að kosta 3,2 milljarða árið 2021 en kostnaðurinn er nú að nálgast 9 milljarða. Ég er algjörlega handviss um að ef þetta mál væri í Reykjavík væri allt brjálað, enda er framúrkeyrslan gríðarleg. Til dæmis fór Bragginn 257 milljónum fram úr áætlun, en Kársnesskóli hefur farið milljörðum fram úr miðað við það tilboð sem tekið var í skólann og þann kostnað sem skólinn átti að bera. Þegar ákveðið var að rifta samningnum var búið að greiða verktakanum 1,5 milljarð og verkið átti þá að vera um það bil hálfnað. Kópavogsbær ákvað að bjóða verkið ekki út aftur, heldur voru undirverktakar meira og minna settir á tímakaup. Það er auðvitað brjálsemi. Bæjarfulltrúar fengu upplýsingar um að krafan á ítalska verktakann ætti að liggja fyrir í nóvember 2025. Síðan var talað um mars og svo mánaðamótin apríl/maí. Enn hafa engar upplýsingar um kröfuna komið fram. Hvað veldur? Hvað tefur? Allt bendir til þess að Kópavogsbær fái tjónið ekki bætt að fullu og óvissa er uppi um hvort einhverjar bætur fáist yfirleitt. Það hefur háttað þannig til á þessu kjörtímabili að öll stóru verkefnin sem þessi meirihluti snertir fara í skrúfuna. Meirihlutinn fékk upp í hendurnar nýtt hverfi til úthlutunar. Fyrsti áfangi var strax kærður og ákvörðunin um úthlutun var felld úr gildi, þar sem hún fór í bága við jafnræðisreglu og réttmætisreglu stjórnsýslulaga. Enn ekki hvað! Nú er enn eitt dómsmálið í boði Sjálfstæðisflokks og Framsóknar farið í gang. Nýverið lögðu þau síðan af stað með samkeppnisviðræður um byggingu nýrrar stúku fyrir HK. Kostnaðaráætlunin er 2,2 milljarðar. Strax er komin kæra frá Ístaki og samningsgerð hefur verið stöðvuð. Kærunefnd metur nú málið og lætur í ljós álit sitt á skaðabótaskyldu Kópavogsbæjar. Það verður fróðlegt að sjá hvernig Kópavogsbær ætlar að svara þeim alvarlegu athugasemdum sem komið hafa fram um ferlið. Svo má ekki gleyma því að Kópavogsbær hefur tekið inn um 10 milljarða í sölu lóða á þessu kjörtímabili. Þess vegna líta mælikvarðarnir betur út. Þegar einskiptis lóðasala er tekin út úr uppgjöri ársins 2025 er Kópavogsbær rekinn með 400 milljóna króna halla. Staðan er þannig að annaðhvort þarf að koma til lántaka eða lóðasölu til þess að skila rekstrinum á núlli. Kjörnir fulltrúar sem vilja geta sagt að þetta sé „besta rekstrarár í 18 ár þrátt fyrir miklar fjárfestingar“ hafa því ríkan hvata til að selja allar lóðir til hæstbjóðenda. Með þessari aðferð getur lóðakostnaður numið 12–16 milljónum króna á hverja íbúð áður en tekið er tillit til lögbundinna gjalda og byggingarkostnaðar. Það bitnar á ungu fólki og tekjulægri fjölskyldum sem eiga sífellt erfiðara með að komast inn á íbúðamarkaðinn. Já, og svo má bæta því við að meirihlutinn hefur hækkað gatnagerðargjöld um 140% á kjörtímabilinu. Þannig að þetta meinta „besta rekstrarár í 18 ár“ og þessar „miklu fjárfestingar“ eru ekkert annað en álögur á ungt fólk og framúrkeyrsla í opinberum framkvæmdum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í bæjarstjórn Kópavogsbæjar.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar
Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar