Ugla sat á kvisti í kjörklefanum Benóný Arnórsson skrifar 12. maí 2026 12:20 Í æsku minni notaðist ég oft við vísuna Ugla sat á kvisti þegar ég þurfti t.d. að velja síðasta leikmanninn í fótbolta í frímínútum eða þegar ég átti við almennan valkvíða að stríða. Nú á þrítugsaldri hefur þessi valkvíði skotið kollinum upp aftur þegar kemur að því hvaða flokk skal kjósa í sveitarstjórnarkosningum í Reykjavík og því neyðist ég til þess að nýta mér vísuna aftur í kjörklefanum þann 16.maí. Þrátt fyrir ýmsa frambærilega frambjóðendur hefur valið reynst mér erfitt. Lítil stemming hefur myndast í kring um þessar kosningar og virðast stefnumál flokkana hafa týnst einhvers staðar í frumskógi örvæntingarinnar. Sem ungur faðir eru málefni barna og ungmenna mér mikilvægust fyrir þessar kosningar. Leikskólamálin hafa verið í miklu ólagi hér í borginni. Í stað þess að búa til hvata fyrir fólk að vilja vinna í leikskólum og stytta biðtíma inn á leikskólana virðast framboðin frekar vilja fara í leðjuslag um hvaða „bæjarmódel” virkar best þegar kemur að rekstur leikskóla. Slagur sem bitnar fyrst og fremst á börnum borgarinnar. Helsta leið þessara flokka til að ná til ungs fólks virðist vera í gegnum hálfbakaðar Tik Tok tískubylgjur. Í stað þess að hvetja ungt fólk til þess að kjósa og taka þátt fáum við mjög hagnýtar upplýsingar um hverjum frambjóðendur myndu vilja ríða, drepa eða giftast af öðrum frambjóðendum. Eða glæsilegt gervigreindarmyndband af oddvita að lemja annan oddvita þar sem hæstvirtum menntamálaráðherra bregður fyrir að dansa á ögrandi máta beint í andlitið á manni. Frábært efni! Auðvitað er mjög auðvelt fyrir mig að sitja hér með morgunbollann og gagnrýna frambjóðendur. Hins vegar þegar að helstu tíðindin nokkrum dögum fyrir kosningar eru um hvar oddviti lagði bílnum sínum, varpar það drungalegu ljósi á stöðu mála og sýnir svart á hvítu hvar áherslurnar liggja fyrir þessar kosningar. Leggjum frekari áherslu á velferð barna og ungmenna. Keyrum upp stemminguna þessa síðustu daga fyrir kosningar! Ugla sat á kvisti Átti börn og missti 1-2-3 og það varst þú Sem fékkst atkvæðið mitt Því þú varst skástur Eða þannig Höfundur er faðir, leikari og sálfræðinemi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason skrifar Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Sjá meira
Í æsku minni notaðist ég oft við vísuna Ugla sat á kvisti þegar ég þurfti t.d. að velja síðasta leikmanninn í fótbolta í frímínútum eða þegar ég átti við almennan valkvíða að stríða. Nú á þrítugsaldri hefur þessi valkvíði skotið kollinum upp aftur þegar kemur að því hvaða flokk skal kjósa í sveitarstjórnarkosningum í Reykjavík og því neyðist ég til þess að nýta mér vísuna aftur í kjörklefanum þann 16.maí. Þrátt fyrir ýmsa frambærilega frambjóðendur hefur valið reynst mér erfitt. Lítil stemming hefur myndast í kring um þessar kosningar og virðast stefnumál flokkana hafa týnst einhvers staðar í frumskógi örvæntingarinnar. Sem ungur faðir eru málefni barna og ungmenna mér mikilvægust fyrir þessar kosningar. Leikskólamálin hafa verið í miklu ólagi hér í borginni. Í stað þess að búa til hvata fyrir fólk að vilja vinna í leikskólum og stytta biðtíma inn á leikskólana virðast framboðin frekar vilja fara í leðjuslag um hvaða „bæjarmódel” virkar best þegar kemur að rekstur leikskóla. Slagur sem bitnar fyrst og fremst á börnum borgarinnar. Helsta leið þessara flokka til að ná til ungs fólks virðist vera í gegnum hálfbakaðar Tik Tok tískubylgjur. Í stað þess að hvetja ungt fólk til þess að kjósa og taka þátt fáum við mjög hagnýtar upplýsingar um hverjum frambjóðendur myndu vilja ríða, drepa eða giftast af öðrum frambjóðendum. Eða glæsilegt gervigreindarmyndband af oddvita að lemja annan oddvita þar sem hæstvirtum menntamálaráðherra bregður fyrir að dansa á ögrandi máta beint í andlitið á manni. Frábært efni! Auðvitað er mjög auðvelt fyrir mig að sitja hér með morgunbollann og gagnrýna frambjóðendur. Hins vegar þegar að helstu tíðindin nokkrum dögum fyrir kosningar eru um hvar oddviti lagði bílnum sínum, varpar það drungalegu ljósi á stöðu mála og sýnir svart á hvítu hvar áherslurnar liggja fyrir þessar kosningar. Leggjum frekari áherslu á velferð barna og ungmenna. Keyrum upp stemminguna þessa síðustu daga fyrir kosningar! Ugla sat á kvisti Átti börn og missti 1-2-3 og það varst þú Sem fékkst atkvæðið mitt Því þú varst skástur Eða þannig Höfundur er faðir, leikari og sálfræðinemi.
Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar
Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar
Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar