Og þeir skoðra og þeir skoða og skora og skora á ný Dagmar Valsdóttir skrifar 13. maí 2026 08:12 Þvílíkur sigur hjá Grindavík á útivelli gegn Tindastól í gærkvöldi. Nú er einn leikur eftir (vonandi) og verður hann í íþróttahúsinu okkar í Grindavík. Þegar við vinnum þann leik þá verðum við Íslandsmeistarar. Það segir svo mikið um okkur Grindvíkinga. Við gefumst ekki upp. Sama hvað hefur gengið á þá stöndum við saman og höldum áfram. Við ætlum að byggja Grindavík upp aftur. Við ætlum að vera með skóla í bænum næsta haust. Við ætlum að halda áfram að taka vel á móti fólki, opna fyrirtæki, skapa atvinnu og líf. Við hjónin ætlum að fara á fullt í sumar, við verðum nýkomin með hjólaleigu og taka á móti gestum eins og Grindvíkingar hafa alltaf gert. Við erum að fara að opna kaffihús á Borgarhrauni 2 og skapa notalegan stað þar sem fólk getur komið saman yfir góðu kaffi í Grindavík. Það er svo margt að gerast. Ný fyrirtæki eru að rísa, fólk er farið að horfa aftur heim og það er von í loftinu. En við þurfum líka að fá að halda áfram. Við Grindvíkingar erum búin að bíða mánuði eftir mánuði eftir svörum og ákvörðunum Þórkötlu og ríkisstjórnarinnar. Alltaf á að bíða aðeins lengur. Á meðan bíður fólk eftir því að fá að lifa aftur eðlilegu lífi. Það sem við skiljum ekki er þetta: Af hverju má fólk ekki fá að leigja gömlu húsin sín og halda þeim við? Af hverju á að leyfa heimilum að grotna niður þegar gömlu eigendurnir vilja hugsa um þau og laga? Við eigum þessi hús. Ríkið keypti þau en við erum líka ríkið, allir Íslendingar. Þetta voru ekki venjuleg fasteignaviðskipti. Fólk þurfti að yfirgefa heimilin sín með mjög skömmum fyrirvara, bjarga börnunum sínum og finna skjól í mikilli óvissu. Ef einhver veit hvernig á að meta aðstæður í Grindavík og bregðast við hættum þá eru það Grindvíkingar. Treystið okkur fyrir okkar eigin lífi. Treystið okkur fyrir börnunum okkar. Treystið okkur til að byggja upp bæinn okkar á ný. Við erum nú þegar byrjuð á því. Það hafa verið byggðir varnargarðar og lögð gríðarleg vinna í að verja samfélagið. Af hverju á þá ekki líka að leyfa fólkinu sjálfu að taka þátt í uppbyggingunni og koma heim? Við erum ekki að biðja um vorkunn. Við erum að biðja um að fá að lifa, fá að halda áfram og fá að snúa til baka. Og nú bið ég alla þá sem standa með okkur Grindvíkingum að sýna það. Sýnið samstöðu. Standið með okkur. Notið myllumerkið #viðErumGrindavík og sýnið að þið treystið okkur til að taka ákvarðanir um okkar eigið líf og okkar eigið samfélag með því að klæðast gulu. Mér finnst við öll ættum að vera í gulu fram að næsta leik, alla daga. Þetta snýst ekki bara um Grindavík. Ef ríkið ætlar að halda áfram að ákveða fyrir fólk hvar það má búa og hvort það megi snúa heim, hvað er þá næst? Hvar stoppar þetta? Við Íslendingar höfum alltaf búið með náttúruöflunum. Fólk býr á snjóflóðasvæðum, við sjávarsíðuna og víða þar sem náttúran getur verið hættuleg. Þegar hætta skapast hefur íslenskt samfélag alltaf treyst fólki til að bregðast við og rýma þegar þess þarf. Grindvíkingar kunna það best. Við vitum hvernig á að bregðast við og hvernig á að verja fjölskyldurnar okkar og gestina okkar. Við hjónin og strákarnir okkar ætlum að búa í Grindavík. Við höfum nú þegar skráð strákana í grunnskólann í haust og við látum ekki ríkisstjórnina eða Þórkötlu leggja pressu á okkur að hætta við. Við eigum ekki að þurfa að lifa við það að einhver annar ákveði hvort við fáum að fara heim til okkar eða ekki. Ef það er ekki hægt að koma með lausn sem leyfir fólki að leigja húsin sín, búa í þeim og senda börnin í skóla í Grindavík, þá er eitthvað verulega rangt við kerfið. Það er ekki eðlilegt að eina lausnin sé alltaf að banna meira, stoppa meira og bíða meira. Fólki var loksins farið að treysta sér til að koma aftur, gista í húsunum sínum, laga þau og halda samfélaginu lifandi. Þá kemur aftur nei. Nei, það má ekki. Nei, við ætlum að stoppa þetta. Nei, við treystum ykkur ekki. En við spyrjum: Af hverju voru þá byggðir varnargarðar? Af hverju var farið í allar þessar framkvæmdir ef markmiðið er ekki að samfélagið fái að lifa áfram? Hvað var ríkisstjórnin að meina þegar hún sagði Grindavík blómlega á ný? Við vitum að það getur komið annað eldgos. Það hafa allir alltaf vitað, þó landris hafi stöðvast og ekkert bendi sérstaklega til annars akkúrat núna. En við vitum líka hvernig á að bregðast við. Við höfum sýnt það aftur og aftur. Þegar rýming þarf að eiga sér stað þá gerist hún hratt og faglega. Það eina sem við biðjum um er að fólk kynni sér málin áður en það dæmir. Ekki bara út frá clickbait eða neikvæðum umræðum á samfélagsmiðlum. Hlustið á vísindamennina sem vinna á svæðinu, fólkið sem hefur margra ára nám að baki og veit hvað það er að tala um. Eina sem ég bið um er að þið hlustið á allar hliðar málsins. Við erum tilbúin.Treystið okkur.Standið með okkur. P.S. Grindvíkingar, öll þið sem hafið kosningarétt í Grindavík, munið að kjósa á laugardaginn. Það skiptir gríðarlega miklu máli að nýta þennan rétt. Við verðum að standa saman og taka ákvarðanir sem eru bestar fyrir Grindavík og framtíð bæjarins okkar. Við gerum þetta saman. Áfram Grindavík.#viðErumGrindavík Höfundur er íbúi í Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Þvílíkur sigur hjá Grindavík á útivelli gegn Tindastól í gærkvöldi. Nú er einn leikur eftir (vonandi) og verður hann í íþróttahúsinu okkar í Grindavík. Þegar við vinnum þann leik þá verðum við Íslandsmeistarar. Það segir svo mikið um okkur Grindvíkinga. Við gefumst ekki upp. Sama hvað hefur gengið á þá stöndum við saman og höldum áfram. Við ætlum að byggja Grindavík upp aftur. Við ætlum að vera með skóla í bænum næsta haust. Við ætlum að halda áfram að taka vel á móti fólki, opna fyrirtæki, skapa atvinnu og líf. Við hjónin ætlum að fara á fullt í sumar, við verðum nýkomin með hjólaleigu og taka á móti gestum eins og Grindvíkingar hafa alltaf gert. Við erum að fara að opna kaffihús á Borgarhrauni 2 og skapa notalegan stað þar sem fólk getur komið saman yfir góðu kaffi í Grindavík. Það er svo margt að gerast. Ný fyrirtæki eru að rísa, fólk er farið að horfa aftur heim og það er von í loftinu. En við þurfum líka að fá að halda áfram. Við Grindvíkingar erum búin að bíða mánuði eftir mánuði eftir svörum og ákvörðunum Þórkötlu og ríkisstjórnarinnar. Alltaf á að bíða aðeins lengur. Á meðan bíður fólk eftir því að fá að lifa aftur eðlilegu lífi. Það sem við skiljum ekki er þetta: Af hverju má fólk ekki fá að leigja gömlu húsin sín og halda þeim við? Af hverju á að leyfa heimilum að grotna niður þegar gömlu eigendurnir vilja hugsa um þau og laga? Við eigum þessi hús. Ríkið keypti þau en við erum líka ríkið, allir Íslendingar. Þetta voru ekki venjuleg fasteignaviðskipti. Fólk þurfti að yfirgefa heimilin sín með mjög skömmum fyrirvara, bjarga börnunum sínum og finna skjól í mikilli óvissu. Ef einhver veit hvernig á að meta aðstæður í Grindavík og bregðast við hættum þá eru það Grindvíkingar. Treystið okkur fyrir okkar eigin lífi. Treystið okkur fyrir börnunum okkar. Treystið okkur til að byggja upp bæinn okkar á ný. Við erum nú þegar byrjuð á því. Það hafa verið byggðir varnargarðar og lögð gríðarleg vinna í að verja samfélagið. Af hverju á þá ekki líka að leyfa fólkinu sjálfu að taka þátt í uppbyggingunni og koma heim? Við erum ekki að biðja um vorkunn. Við erum að biðja um að fá að lifa, fá að halda áfram og fá að snúa til baka. Og nú bið ég alla þá sem standa með okkur Grindvíkingum að sýna það. Sýnið samstöðu. Standið með okkur. Notið myllumerkið #viðErumGrindavík og sýnið að þið treystið okkur til að taka ákvarðanir um okkar eigið líf og okkar eigið samfélag með því að klæðast gulu. Mér finnst við öll ættum að vera í gulu fram að næsta leik, alla daga. Þetta snýst ekki bara um Grindavík. Ef ríkið ætlar að halda áfram að ákveða fyrir fólk hvar það má búa og hvort það megi snúa heim, hvað er þá næst? Hvar stoppar þetta? Við Íslendingar höfum alltaf búið með náttúruöflunum. Fólk býr á snjóflóðasvæðum, við sjávarsíðuna og víða þar sem náttúran getur verið hættuleg. Þegar hætta skapast hefur íslenskt samfélag alltaf treyst fólki til að bregðast við og rýma þegar þess þarf. Grindvíkingar kunna það best. Við vitum hvernig á að bregðast við og hvernig á að verja fjölskyldurnar okkar og gestina okkar. Við hjónin og strákarnir okkar ætlum að búa í Grindavík. Við höfum nú þegar skráð strákana í grunnskólann í haust og við látum ekki ríkisstjórnina eða Þórkötlu leggja pressu á okkur að hætta við. Við eigum ekki að þurfa að lifa við það að einhver annar ákveði hvort við fáum að fara heim til okkar eða ekki. Ef það er ekki hægt að koma með lausn sem leyfir fólki að leigja húsin sín, búa í þeim og senda börnin í skóla í Grindavík, þá er eitthvað verulega rangt við kerfið. Það er ekki eðlilegt að eina lausnin sé alltaf að banna meira, stoppa meira og bíða meira. Fólki var loksins farið að treysta sér til að koma aftur, gista í húsunum sínum, laga þau og halda samfélaginu lifandi. Þá kemur aftur nei. Nei, það má ekki. Nei, við ætlum að stoppa þetta. Nei, við treystum ykkur ekki. En við spyrjum: Af hverju voru þá byggðir varnargarðar? Af hverju var farið í allar þessar framkvæmdir ef markmiðið er ekki að samfélagið fái að lifa áfram? Hvað var ríkisstjórnin að meina þegar hún sagði Grindavík blómlega á ný? Við vitum að það getur komið annað eldgos. Það hafa allir alltaf vitað, þó landris hafi stöðvast og ekkert bendi sérstaklega til annars akkúrat núna. En við vitum líka hvernig á að bregðast við. Við höfum sýnt það aftur og aftur. Þegar rýming þarf að eiga sér stað þá gerist hún hratt og faglega. Það eina sem við biðjum um er að fólk kynni sér málin áður en það dæmir. Ekki bara út frá clickbait eða neikvæðum umræðum á samfélagsmiðlum. Hlustið á vísindamennina sem vinna á svæðinu, fólkið sem hefur margra ára nám að baki og veit hvað það er að tala um. Eina sem ég bið um er að þið hlustið á allar hliðar málsins. Við erum tilbúin.Treystið okkur.Standið með okkur. P.S. Grindvíkingar, öll þið sem hafið kosningarétt í Grindavík, munið að kjósa á laugardaginn. Það skiptir gríðarlega miklu máli að nýta þennan rétt. Við verðum að standa saman og taka ákvarðanir sem eru bestar fyrir Grindavík og framtíð bæjarins okkar. Við gerum þetta saman. Áfram Grindavík.#viðErumGrindavík Höfundur er íbúi í Grindavík.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar